21فوریه2017

سازمان جوانان کمونیست

نگاهی به اثار و کارنامه یان تیرسن

 موسیقی در بالا بردن کیفیت و تاثیر گذاری یک فیلم چه نقشی دارد ؟ مگر سكوت مطلق، و تکیه بر دیالوگ چه چيزي كم دارد كه فيلمسازي چون ژان پير ژونه براي خلق شاهكار املي پولن به سراغ آهنگ سازي مي رود به نام "يان تيرسن"، تا ان چه را كه تصاوير و ديالوگ هاي فيلمش از بيان آن ناتوانند، موسيقي توصيف كند؟ يان تيرسن آهنگ ساز آوانگارد،مينيماليست و خلاق فرانسوي با خلق موسيقي زيبا و به ياد ماندني اش در فيلم ”سرنوشت شگفت انگيز املي پولن”، نامش را در فهرست آهنگ سازان مشهور جهان قرار داد.

یان تیرسن (Yann Tiersen)، در سال 1970 در شهر برست در بریتنی (brittany) بدنیا آمد و در شهر رنه بزرگ شد. یان استعداد کمی برای تکالیف مدرسه داشت، اما طولی نکشید تا در کنسرواتوار موسیقی شهر خود، به یک دانش آموز ممتاز تبدیل شود. در آنجا ویلن و پیانو را یاد گرفت و بعدها رشته رهبری ارکستر را ادامه داد. یان بعد از تحصیل در موسیقی کلاسیک در دوران نوجوانی، مسیر موسیقی خود را تغییر داد و شیفته سبک راک شد. در اوایل دهه 80 شهر رنه(Rennes) کانون شکوفایی استعدادهای موسیقی تازه و متفاوت بود و طولی نکشید یان تیرسن مورد توجه و تحسین قرار گرفت. او تحت تاثیر "جوی دیویژن" (Joy Division) و دیگر هنرمندان پانک، مهارتهای موسیقایی خود را با نوازندگی در گروههای مختلف بهبود بخشید. سپس وی شروع به تصنیف و خلق موسیقی متن برای فیلم های کوتاه نمود. او تصنیف های اولیه خود را تحت تاثیر ژانرکلاسیک با انواع آلات موسیقی ترکیب کرده و سبک مخصوص خودش را در آن ها حک کرد.

ان نخستین آلبوم خود را به نام "la Valse des Monsters" در سال 1995 ضبط کرد. این اثر هنری خیلی از تصنیف های قبلی که او که برای تاتر و سینما نوشته بود در خود گنجانده بود. در ادامه، اولین و همچنین دومین آلبومش Rue Des Cascades که یک سال بعد منتشر شد و اگر نظر کارشناسان موسیقی و مردم را جلب کرد، در بازار تجاری با شکست مواجه شدند. در همان سال بود که نام وی بر سر زبان ها افتاد و این آهنگساز جوان در صحنه موسیقی در کل فرانسه به خصوص شهر رنه شهرت و محبوبیت قابل توجهی کسب کرد. سال 2001 نقطه عطف زندگی هنری یان تیرسون بود. در ماه اپریل این سال پر بار، اهنگساز با استعداد آلبوم جدیدی به نام " l'absent" به بازار داد. منتقدان موسیقی بی درنگ یان را ستایش کردند. این آلبوم در نوع خود یک شاهکار محسوب می شود و با تنظیمات اکسپرسیونیستی و اثار فراموش نشدنی همچون "دومنیک ا"، ستاره بریتانیایی نیل هانون، خواننده امریکایی لیزاژورماند و ناتاشا رگینر ترکیب شده است. رگینر که شریک زندگی و همسر تیرسن است در دو اهنگ le chec , le concert آواز خوانده است.

 

 تاثیر فیلم امیلی پولن

اما فیلمی که واقعا تیرسن را یک شبه به شهرت مثال زدنی جهانی رساند فیلم Amélie بود. فیلم ژان پیر ژونه موفقیت شگفت انگیزی هم در جلب نظر منتقدان سینما، هم مردم و هم در گیشه های فرانسه بدست اورد و افراد اهل سینما با عجله برای خرید موسیقی متن فیلمی که تیرسن انرا ساخته بود هجوم بردند. در جولای 2001 موسیقی متن امیلی پولن به بالای جدول فروش فرانسه رسید و به مدت چند هفته به عنوان پرفروش ترین آلبوم باقی ماند و 200,000 کپی در فرانسه فروش کرد. تیرسن نه تنها برای این آلبوم دو دیسک طلایی بدست اورد، بلکه طرفداران جدیدی در سطح اروپا و جهان نیز پیدا کرد.

 

 

در سال 2005 البوم " les retrouvailles" را تمام و منتشر می کند. البوم " les retrouvailles" که در سبک انچه که "موسیقی متقاطع" (Classical Crossover) با هوشمندی شناخته شده یا تیرسن ساخته شده است را به جرات می توان بهترین البوم این هنرمند کم نظیر دانست. ضرب اهنگ های دقیق، تلفیق خلاقانه ملودی های چندین سبک مختلف موسیقی، استفاده تلطیف شده از راک سمفونی های دهه 90 اروپایی و همچنین همکاری با هنرمندانی همچون  "لیز فریزر"، "جین بیرکین"، "دومینیک ا" و "میوسک"، در بالا رفتن سطح کیفی این البوم کمک بسزایی داشته است. به جرات می توان این البوم را بهترین اثر یان دانست و انرا در زمره بهترین اثار تلفیقی در تاریخ جای داد.

گذشته از انچه گفته شد، یان تیرسن نماد و سمبل بی مرز بودن هنر است. وی با خلق اثاری بی نظیر و تاثیر گذار، ثابت کرد خلاقیت و شناخت واقعی از اثر هنری است که تعیین کننده میزان بالا یا پایین بودن سطح کیفیت هنر است، نه فرمول و چهارچوب بندی های از پیش تعریف شده. وی نشان داد که می توان عاشق موسیقی راک بود، و در عین نوازنده چیره دست پیانو و ویالون بود و همزمان نوت موسیقی تلفیقی نوشت. جریانی که امروز امثال یان انرا نمایندگی می کنند به واقع به اصل هنر می پردازد، مخاطب محور است و با روی کردی مدرن، اثاری اوانگارد، مینیمال و در عین حال توده پسند خلق می کند. این جریان هنری را می توان نقطه مقابل جریان هنر بی محتوا عصر سرمایه دانست. هنری که به خدمت بازار در امده است، مخاطب را تحمیق می کند و با استفاده از افکت و هیجان سازی های کاذب، هدفی جز فروش ندارد. با مقایسه روندی که خوانندگانی که از طریق شو های مولتی میلیون دلاری همچون " بت امریکایی American Idol  " و یا نسخه فارسی ان یعنی اکادمی گوگوش، به شهرت رسیده اند و دیگر هنرمندان مانند یان تیرسن، به وضوح می توان تفاوت انچه که به ان اشاره شد را دید. ویژگی برجسته هنرمندانی مانند یان این است که در عصر انقلاب رسانه، و یکه تازی نظام سرمایه، از سر مافع توده ها، ساختار شکنانه اثار اوانگارد خلق می کند. به همین اعتبار است که رد پای اثار یان را نه شو های تلویزیونی پوپولیستی و طبقاتی مانند برنامه های مختص به سال نو و کریسمس و یا شوی لباس ویکتوریا سیکرت، بلکه در کوچه پس کوچه های پاریس، در کافه ها، و یا در ملودی های موزیسن های زیر زمینی و خیابانی باید جستجو کرد.

در ادامه از شما عزیزان دعوت می کنم به موزیک "La Plage" از البوم "Les Retrouvailles" توجه فرمایید.

 

 

تهیه و تنظیم از میلاد رسایی منش.

نظراتتان را بصورت کامنت در پایین همین پست و نیز صوتی و کتبی میتوانید از طریق شماره 0046739681438 در واتس اپ، لاین، وایبر و تلگرام هم برای ما بفرستید.
اینستاگرام: javanan.komonist
توئیتر: Javanan Komonist
اسکایپ: javanan.tamas
صفحه فیسبوک سازمان جوانان کمونیست: facebook.com/cyo.sjk
ایمیل: این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید
تماس با ادمین در تلگرام: @sjktamas
کانال تلگرامی سازمان جوانان کمونیست: https://telegram.me/joinchat/BOIwHju5SjiuAM37-ufV2g

 

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

connect1