12December2017

سازمان جوانان کمونیست

WPI

WPI (96)

یکسال دیگر تحت حاکمیت سرمایه گذشت و زمین گرم تر و آلوده تر و نابرابرتر شد. "آکسفام" اعلام کرد که طی سالهای پس از بحران اخیر (۲۰۰۹ تا ۲۰۱۴) دارایی یک درصدی ها از ۴۴ به ۴۸ درصد کل ثروت جهان افزایش یافت؛ و پیش بینی کرد که در سال ۲۰۱۶ ثروت یک درصدی ها بیش از کل ۹۹ درصد باقی جمعیت جهان خواهد شد! در سالی که گذشت اعدام و زندان در کشورهایی نظیر ایران گسترش یافت. ارتش ها بر زرادخانه های خود افزودند و مهاجرین بیشتری در دریا غرق شدند. بحران حکومتی بورژوازی عیان تر شد و جنگ و جنایت دول سرمایه داری و جنبش های مذهبی و قومی مناطقی چون عراق و سوریه و یمن و غیره را در وحشت و نابودی فرو برد. امید بر این زمین اسیرسرمایه داری تنها در جایی جرقه زد که صف ۹۹ درصدی ها از زندگی و آزادی دفاع کرد؛ از جمله در یونان بر علیه ریاضت کشی اقتصادی، در کوبانی و پاریس در برابر داعش و اسلام سیاسی، و در ایران علیه اسید پاشی حکومت اسلامی و برای افزایش دستمزد!

در ایران اول مه در شرایطی فرا میرسد که فضای جدید اعتراضی گسترده ای در جامعه شکل گرفته است که محور آن را اعتصابات کارگران، معلمان و پرستاران برای افزایش دستمزد شکل میدهد. جمهوری اسلامی زیر فشار اعتراض عمومی جامعه، تناقضات درونی خود و موقعیت بین المللی رو به وخامتش ناگزیر شده است تا از"انرژی هسته ای حق مسلم ماست" به "نرمش قهرمانانه" عقب بنشیند. این وضعیت، بحران مزمن جمهوری اسلامی را در نقطه عطف تعیین کننده ای قرار داده است. با "توافق لوزان" جمهوری اسلامی در راهی بی برگشت قدم گذارده که در هر حالت همه تناقضات اقتصادی، سیاسی، حکومتی و ایدوئولوژیک آن تشدید خواهد شد. جمهوری اسلامی بی تردید کوشش خواهد کرد تا ورشکستگی اقتصادی اش را بردوش کارگران و مردم بشکند؛ با اعدام و فضای رعب جلوی اعتراض مردم را بگیرد و تناقضات درونی خودش را تخفیف بدهد؛ و برای جایگزین کردن شعارهای ضد آمریکایی معمولش، انبان ارتجاع ناسیونالیسم ایرانی -  شیعی را زیر و رو کند. بعبارت دیگر جمهوری اسلامی برای بقاء و حل تناقضات خود دست به تلاشی مضاعف خواهد زد، اما در همانحال جامعه ایران را به پرتگاهی مهیب تر سوق میدهد. آن نیرویی که میتواند جلوی این روند را بگیرد و آنرا معکوس کند، یعنی  بحران جمهوری اسلامی را به نفع جامعه حل کند، همان نیرویی است که در هر گوشه کنار از اعتصابات معلمان و کارگران تا مقابله با اسیدپاشی و حجاب، از برپایی اجتماعات فرهنگی و هنری در دانشگاه تا دفاع از محیط زیست و حق حیوانات بپاخاسته است. در مرکز این جنب و جوش شورانگیز نیروی کارگر و چپ جامعه قرار دارد که با شعار "معیشت، منزلت حق مسلم ماست" خود نقش اساسی در عقب راندن جمهوری اسلامی به موقعیت فعلی داشته است.

اول مه امسال فرصت مغتنمی است تا این صف آزادیخواهی و برابری طلبی برای ایفای نقشی فعال در شکل دهی آینده سیاسی ایران آماده شود. باید از این سنت قدیمی و جهانی کارگران استفاده کرد و اتحاد و تشکل کارگران و همه مردمی که دراستثمار و نابرابری نفعی ندارند را تحکیم بخشید و گسترش داد. بویژه باید بر این تاکید کرد که با عقب نشینی های جمهوری اسلامی و فضای اعتراضی جدید موقعیت مساعدتری برای گسترش مبارزه جهت متحقق ساختن شعار "معیشت و منزلت" و کنار زدن بختک جمهوری اسلامی فراهم شده است. بطور مشخصتر، اول مه فرصتی است برای تحکیم اتحاد جهت گسترش اعتصابات و اعتراضات برای افزایش دستمزدها. فرصتی است جهت تقویت مبارزه برای آزادی کارگران زندانی و همه زندانیان سیاسی. فرصتی است برای بسط اعتراض علیه مجازات اعدام و ماشین آدم کشی جمهوری اسلامی. فرصتی است برای تاکید بر برابری بی قید و شرط زن و مرد و گسترش مبارزه برای الغاء عملی حجاب. فرصتی است برای اعلام انزجار علیه هرگونه تلاش جمهوری اسلامی برای دامن زدن به نفرت های قومی و مذهبی. در یک کلام اول مه فرصتی است برای قد برافراشتن طبقه کارگر بعنوان نماینده توده های عظیم مردم در برابر نظام اسلامی سرمایه در ایران و جلب بیشترین بخش های جامعه به مبارزه برای سوسیالیسم و رهایی انسان!

 

زنده باد اول ماه مه!

 

حزب کمونیست کارگری ایران

۳۱ فروردین ۱۳۹۴، ۲۰ آوریل ۲۰۱۵

بعد از سالها تنش و مذاکره، بالاخره جمهوری اسلامی و دول غرب در لوزان سویس بر سر یک "چهارچوب" که قرار است مبنای "توافق نهایی" بر سر فعالیتهای اتمی جمهوری اسلامی باشد بیانیه ای مشترک صادر کردند. بیانیه ای که مبنای مذاکرات آینده برای رسیدن به توافق نهایی تا پایان ژوئن (۹ تیرماه) خواهد بود.

هر دو طرف - آنچنانکه انتظار میرفت - ادعا کردند که این یک توافق "برد، برد" است. اما تا جایی که به جمهوری اسلامی مربوط میشود بدلیل بن بست های اقتصادی و سیاسی و وحشت از انفجار جامعه مجبور به سرکشیدن جام زهر دیگری شد و از نقطه نظر اکثریت مردم ایران، عقب نشینی جمهوری اسلامی و هر درجه افسار زدن بر تلاش این حکومت برای اتمی شدن عملا برد مردمی به حساب میاید که سالهاست با شعار "معیشت، منزلت، حق مسلم ماست" در مقابل جاه طلبی اتمی جمهوری اسلامی، در مقابل "انرژی هسته ای، حق مسلم ماست"، ایستاده اند و مجبورش کرده اند به این "توافق" تن دهد.

جمهوری اسلامی در موقعیتی ناگزیر به تن دادن به این توافق شده است که اولا، اقتصادش ورشکسته و در حال فروپاشی است و جامعه در آستانه انفجار قرار گرفته است و ثانیا، موقعیتش به عنوان پدرخوانده اسلام سیاسی در جهان و منطقه تضعیف و زیر پایش بیش از پیش خالی شده است. دولت سر به جمهوری اسلامی در عراق کنار گذاشته شده است. سوریه در مغاک تنش خونین بشار اسد و جمهوری اسلامی از یکطرف و باندهای اسلامی سر به عربستان از طرف دیگر غرق است و آینده ای نامعلوم دارد؛ سودان و افغانستان و حماس از کمپ جمهوری اسلامی خارج شده اند و همه اینها گواه این است که جمهوری اسلامی در داخل کشور و در منطقه در موقعیتی متزلزل قرار گرفته است. دقیقا بخاطر این بن بست است که جمهوری اسلامی مجبور شد از ادعاها و جاه طلبیهای اسلامی و مالیخولیایی ضد غربی اش عقب بکشد و با "شیطان بزرگ" پای میز مذاکره بنشیند و چهارچوب اولیه توافق را امضا کند.

عقب نشینی جمهوری اسلامی راه پیشروی بیشتر مردم در مبارزه برای معیشت و منزلت را هموار میکند اما کارگران و مردم محروم نباید ذره ای توهم داشته باشند که "توافق اتمی" به خودی خود کوچکترین گشایش اقتصادی در زندگیشان به وجود بیاورد. رژیم به نام "بازسازی اقتصادی" و برای جلب سرمایه های خارجی تلاش میکند ریاضت اقتصادی را تشدید کند و دور تازه ای از تعرض به کارگران را شروع کند. اما در عین حال، "توافق اتمی" مردم ایران را در موقعیتی مساعدتر برای تعرض به حکومت قرار میدهد. جنگ جناحها تشدید خواهد شد و با هر درجه از رفع تحریمها، رژیم نخواهد توانست به توجیهاتی مثل تحریم اقتصادی چنگ بیاندازد. و بعلاوه شکست تلاش های اتمی حکومت به معنی باز شدن گارد حکومت در مقابل مردم و تعرض بیشتر فرهنگی و سیاسی مردم خواهد بود.
حزب کمونیست کارگری کارگران، زنان و جوانان و توده های وسیع مردم را فرامیخواند که مبارزات خود را علیه حکومتی که از جمله بخاطر پروژه های اتمی اش ۳۶ سال فقر و محرومیت را به آنها تحمیل کرده است، گسترش دهند و این شرایط را به سکوئی برای پیشروی بیشتر در جهت تحقق مطالباتشان و برای سرنگونی حکومت منحوس اسلامی تبدیل کنند.

قتل فرخنده توسط دستجات جنایتکار اسلامی در افغانستان، خشم و نفرت عمیقی در افغانستان و خارج از افغانستان برانگیخته است. زنان در حرکتی بیسابقه تابوت فرخنده را که به جرم سوزاندن قرآن وحشیانه به قتل رسید حمل کردند، امام جمعه کابل را از مراسم بیرون کردند و بدنبال آن هزاران نفر در کابل دست به تظاهرات زدند و با شعار ما همه فرخنده هستیم خواهان محاکمه قاتلین او شدند. مردم فتوادهندگان و سازماندهندگان این جنایت را که تحت حاکمیت باندهای مرتجع قومی و اسلامی در این کشور امکان عرض اندام دارند، میشناسند و خواهان دستگیری و محاکمه آنها شده اند. اعتراض در حال گسترش به شهرهای دیگر افغانستان است و علیرغم اینکه برخی مقامات دولت افغانستان این جنایت را توجیه کرده و با آن همراهی کرده بودند، با شدت گرفتن اعتراض مردم، یکی از مقامات دولت افغانستان اعلام کرد که قاتلین بازداشت خواهند شد.

جامعه افغانستان تحول عمیقی را از سر میگذراند. جنبش مدرن و ضد اسلامی قدرتمندی که در دهه های گذشته جامعه ایران را شخم زده و سیمای متفاوتی به جامعه ایران داده است، امروز در افغانستان شعله میکشد. حرکتی در زیر پوست افغانستان شروع شده و به سرعت در تار و پود این جامعه ریشه میدواند. جوانان از اسلام برگشته، زنان به حرکت درآمده و روحیه تعرضی آنها علیه سنت ها و قوانین اسلامی و ارتجاعی، مرتجعین و دولت افغانستان را به واکنش واداشته است. قتل فجیع فرخنده عکس العمل بزدلانه و وحشت زده آنها برای ارعاب مردم و عقب راندن این جنبش نوپا بود اما چنان پاسخی از مردم و بویژه زنان و جوانان افغانستان گرفت که لرزه بر اندام مرتجعین انداخت.

تحولات فرهنگی و ایدئولوژیک در افغانستان که با پشتوانه محکمی در میان مردم ایران روبروست، قصد ایستادن ندارد و با هیچ نیرویی قابل مهار کردن نیست. این تحولات به سهم خود بر ایران نیز تاثیر خواهد گذاشت. دنیا باید بداند که در افغانستان تنها سران قبایل و دستجات مذهبی و عقب مانده که نمایندگانشان در حکومتند، زندگی نمیکنند. یک جنبش مترقی و برابری طلبانه و نسلی از زنان و جوانان پیشرو دارند سیمای این جامعه را تغییر میدهند.

حزب کمونیست کارگری این تحولات را ارج مینهد و با تمام قوا در معرفی و تقویت آن در ایران و در سطح بین المللی خواهد کوشید. حزب از مردم ایران میخواهد که به این تحولات یاری رسانند. قتل فرخنده و دستجات تبهکار اسلامی را محکوم کنند و با برپایی مراسم یادبود فرخنده و با ارسال پیام و به اشکال مختلف دیگر، همبستگی خود را با حرکت زنان و جوانان افغانستان تحکیم نمایند.

 

حزب کمونیست کارگری ایران

۴ فروردین ۱۳۹۴، ۲۴ مارس ۲۰۱۵

روز سوم فروردین هزاران نفر از مردم خرمشهر و سایر شهرهای خوزستان در مراسم خاکسپاری یونس عساکره شرکت کردند تا همبستگی طبقاتی خود را با این جوان دستفروش نشان بدهند و به این وضعیت اعتراض کنند. یونس عساکره دستفروشی بود که در سن ۳۲ سالگی در روز ۲۵ اسفند در مقابل ساختمان شهرداری خرمشهر خود را به آتش کشید و در روز ۲ فرودین جان باخت.

طبق گزارشی که به ما رسیده است، مراسم خاکسپاری یونس از ساعت ۹ صبح با تجمع در خیابان‌های اطراف حسینیه‌ کوت‌ شیخ در خرمشهر شروع شد و هزاران نفر که عمدتا جوان بودند، در این مراسم شرکت کردند و با شعار حریه حریه (آزادی آزادی) خشم و نفرت خود را علیه فقر و محرومیت و ظلم و ستمی که به مردم میشود بیان کردند. علاوه بر مردم خرمشهر تعدادی نیز از آبادان و اهواز و برخی شهرهای دیگر در این مراسم شرکت داشتند.

خودسوزی یونس عساکره موجی از خشم و انزجار در میان مردم خوزستان دامن زده است. از جمله روز ٢٨ اسفند هزاران تن از جوانان در شهر اهواز با در دست داشتن عکس های یونس، دست به اعتراض زدند و این اعتراضات به درگیری با نیروی انتظامی منجر شد.

مردم قاتلین واقعی یونس عساکره و عاملین فقر و بیکاری و محرومیت خود را بخوبی میشناسند. تجمع مردم اهواز و حضور هزاران نفره مردم در مراسم خاکسپاری یونس و بلند کردن عکس او نه فقط بزرگداشت یونس و اعلام همدردی با خانواده او، بلکه اعتراض به دشمنان خود، به حکومتی که عامل خودسوزی یونس و فقر و بیکاری میلیون ها نفر است و اعلام آمادگی عمومی برای بلند شدن و یکسره کردن کار این حکومت است.

جانباختن یونس عساکره را صمیمانه به خانواده و بستگانش تسلیت میگوییم و مردم خوزستان و سراسر کشور را به اتحاد و یکپارچگی و دفاع از مبارزات یکدیگر برای سرنگونی حکومت اسلامی فرامیخوانیم.

 

حزب کمونیست کارگری ایران

۴ اسفند ۱۳۹۴، ۲۴ مارس ۲۰۱۵

این اتفاقی نبود که زنان کوبانی بعنوان قهرمانان مقابله با وحشیگری اسلامی داعش از سوی مردم آزادیخواه جهان ستایش شدند. اتفاقی نبود که زنان کارگر نظافتچی در یونان سمبل مبارزه پرشور و جانانه مردم این کشور در برابر ریاضت کشی اقتصادی شدند؛ مبارزه ای که منجر به قدرت گیری چپ در آن کشور شد و فی الحال اروپا را تکان داده است. این نمونه ها تنها تازه ترین مصادیق یک واقعیت عمومی تر اند. این واقعیت که زنان و جنبش رهایی زن در صف اول تلاش بشریت امروز برای رهایی قرار دارند. از ایران تحت حاکمیت اسلام گرفته تا ترکیه و هند و فرانسه و اسپانیا و غیره، هرجا اعتراض و مبارزه علیه استثمار و ارتجاع سرمایه داری هست، هرجا امید به تغییر و دفاع از مدنیت و انسانیت هست زنان بخش پیشتاز، مصمم و رادیکال حرکت را تشکیل میدهند.

 

اگر وقایع شورانگیز و امید بخش یکساله اخیر نظیر مقاومت مردم کوبانی در برابر داعش، تظاهرات میلیونها مردم پاریس در دفاع از آزادی نقد مذهب و مقدسات مذهبی و محکوم کردن حمله خونبار اسلامیون به یک نشریه چپ و رادیکال، قدرت گیری احزاب ضد ریاضت کشی در یونان و چشم انداز قدرت گیری شان در اسپانیا را نشانه هایی از موج جدیدی از قد علم کردن آزادیخواهی و مدنیت و چپگرایی در برابر دنیای وحشی بدانیم که راست و بورژوازی اعم از تروریسم اسلامی و تروریسم دول غربی و نئوکنسرواتیسم ورشکسته ایجاد کرده است، آنگاه باید این واقعیت را برجسته کرد که زنان و جنبش رهایی زن وجه تعیین کننده این تحول و تعرض اند.

 

این حقیقت را میتوان بخوبی در اوضاع ایران مشاهده کرد. جایی که زنان از همان روز اول با تظاهرات علیه حجاب در سال ۵۷ در برابر ارتجاع اسلامی ایستادند، رکن اصلی تظاهرات خیابانی سال ۸۸ بودند که رژیم را تا لبه پرتگاه برد و اکنون مقاومت و اعتراض توقف ناپذیر آنان به کابوس شبانه روز رژیم اسلامی تبدیل شده است. در سالی که گذشت رژیم اسلامی با عملیات مسخره علنی-مخفی مجلس از یکسو و اوباش بسیجی اش از سوی دیگر کوشید تا "امر به معروف" را از طریق اسیدپاشی به صورت زنان به اجرا درآورد. اما این جنایت با جوابی چنان محکم از سوی زنان و جنبش آزادی زن در ایران روبرو شد که نه فقط کل جناح ها بساط امر به معروفشان را برچیدند بلکه حتی اصلاح طلبان سابق روسری از سر برگرفتند و به فعالین مبارزه علیه حجاب تبدیل شدند. بعلاوه تردیدی نباید کرد که در دیگر عرصه های اعتراض برای تغییر اوضاع در ایران از جمله در اعتصابات و اعتراضات معلمان و پرستاران و همچنین جنب و جوش هایی که در دانشگاه ها دیده میشود زنان و جنبش آزادی زن نقش فعالی دارند. نقش مهم همسران کارگران اعتصابی در بافق نمونه درخشانی از حضور فعال زنان در این اعتراضات است.

 

در چنین موقعیت سیاسی بین المللی و داخلی است که هشت مارس روز جهانی زن فرا میرسد. این روز و اجتماعات و تظاهرات های آن فرصتی است برای تاکید براین موقعیت موثر و پیشتاز جنبش رهایی زن و همچنین فرصتی است برای انسجام بخشیدن به صفوف این جنبش و به پیش راندن آن. بی تردید مبارزه و اعتراض علیه زن ستیزی و وحشیگری جریانات اسلامی از داعش عراق و سوریه گرفته تا جمهوری اسلامی ایران تا بوکوحرام در آفریقا یکی از موضوعات اصلی هشت مارس امسال است. مکمل این طبعا اعتراض به مماشات دول سرمایه داری غرب با مذهب و ارتجاع مذهبی بطور کلی و اسلام سیاسی بطور اخص است.

 

در ایران باید لغو عملی حجاب و آپارتاید جنسی و جداسازی هایی نظیر جلوگیری از حضور زنان در ورزشگاه ها را فعالتر از قبل در دستور گذاشت. حمایت از اعتصابات کارگران، معلمان، پرستاران   و همینطور مطالبات دانشجویان علیه تبعیض جنسیتی از دیگر موضوعات مهم دیگری است که باید در مرکز توجه اجتماعات و حرکات هشت مارس قرار گیرد.

 

حزب کمونیست کارگری ضمن شادباش روز جهانی زن دست تک تک فعالین جنبش رهایی زن را در برپایی هرچه با شکوهتر این روز میفشارد.

 

حزب کمونیست کارگری ایران

۷ اسفند ۱۳۹۳، ۲۶ فوریه ۲۰۱۵

 

امروز سوم اسفند هزاران معلم از صدها مدرسه در استان های مختلف کشور دست به اعتصاب زدند و خواهان رسیدگی فوری به مطالبات خود شدند. در برخی مدارس معلمان در مدرسه حضور داشتند اما از رفتن به کلاس درس خودداری کردند و در برخی شهرها در اداره آموزش و پرورش دست به تحصن زدند.

گزارشات حاکی از آن است که معلمان بسیاری از شهرها از جمله در برخی مناطق تهران و در شیراز، بوشهر، شاهرود، پاکدشت، قزوین، کرمانشاه، مشهد، رشت، کلاچای، بهارستان، اسلامشهر، زرین شهر، شهرضا، رباط کریم، کرج، شهر قدس، شهریار، ملارد، فولادشهر در دو منطقه تهران، در دیواندره و در برخی شهرهای خرم آباد و خراسان در اعتصاب شرکت داشتند. کانون صنفی معلمان میگوید که بیشترین اعتراضات مربوط به منطقه بهارستان در استان تهران بوده است. طبق این گزارش کلیه معلمان دبیرستان های پسرانه منطقه بهارستان در شیفت یک و دو در اعتصاب و تحصن شرکت داشتند.

معلمان خواهان افزایش حقوق، استخدام رسمی معلمان پیمانی، پایان دادن به تبعیض و بیعدالتی، پایان دادن به برخوردهای توهین آمیز و تهدید و دستگیری معلمان معترض و خواهان آزادی معلمان زندانی هستند. گفته میشود که بحث از افزایش فقط ١٤ درصد به حقوق سال آینده معلمان است و معلمان به این افزایش ناچیز حقوق خود اعتراض دارند. معلمان همچنین به طرح مجدد مصوبه «افزایش فوق العاده شغلی کارکنان دولت» و اجرایی شدن این مصوبه بدون ملاحظه حقوق معلمان و همچنین در نظر گرفته نشدن بودجهٔ مناسب برای آموزش و پرورش در سال آینده معترضند. معلمان میگویند با این سطح بودجه امیدی به بهبود وضعیت معیشتی معلمان نخواهد بود.

لازم به یادآوری است که در روزهای ۳۰ آذر و اول دیماه امسال نیز معلمان در استان های مختلف کشور دست به اعتصاب زدند. در اعتصاب ماه قبل و اعتصاب امروز، معلمان رادیکال و معترض و جمع ها و محافل آنها نقش اساسی داشتند و از طریق شبکه های اجتماعی خبررسانی وسیعی برای اعتصاب انجام دادند. معلمان یکشنبه ۱۰ اسفند نیز در تدارک اعتصاب و تجمعات اعتراضی هستند.

اعتصابات پی در پی معلمان و همزمان تجمعات اعتراضی پرستاران و اعتصابات گسترده در مراکز کارگری بویژه اعتراض هزاران کارگر ایران خودرو که با خواست مشترک افزایش دستمزد صورت میگیرد نشانه برآمد اعتراضات توده ای و پیش درآمد اعتصابات وسیع و سراسری در کشور است. حزب کمونیست کارگری از مطالبات بحق معلمان و همینطور مطالبات کارگران و پرستاران صمیمانه پشتیبانی میکند و کلیه معلمان و کارگران و پرستاران در سراسر کشور را به گسترش شبکه های اعتراضی خود برای شروع اعتصابات و تجمعات قدرتمند و سراسری فرامیخواند.

 

حزب کمونیست کارگری ایران

۳ اسفند ۱۳۹۳، ۲۲ فوریه ۲۰۱۵

میگویند یونان بیش از ٣۰۰میلیارد یورو به بانک مرکزی اروپا، صندوق بین المللی پول و دیگر نهادهای ملی و بین المللی وام دهنده مقروض است. این پولی است که به یک درصدیهای حاکم یونان برای مساله ای که خودشان آفریده اند وام داده شده است.

مردم یونان، نود و نه درصدیها، به کسی بدهکار نیستند. آنها مسئول بحران اقتصادی که بوسیله یک درصدیها ایجاد شده نیستند و نباید هزینه آنرا بپردازند. مردم یونان فی الحال با از دست دادن شغل و زدن از حق بازنشستگی و دیگر سیاستهای ریاضت کشی اقتصادی باندازه کافی پرداخت کرده اند. ریاضت کشی و بدهکاری دیگر بس است!

ما مردم یونان، اروپا و جهان به بانک مرکزی اروپا، صندوق بین المللی پول و دیگر نهادهای ملی و بین المللی وام دهنده اعلام می کنیم:

مردم یونان به شما بدهکار نیستند.
وامها را ملغی کنید!

لینک ورود به پتیشن:
http://goo.gl/WeK41d

لینک ورژن انگلیسی، یونانی، اسپانیایی پتیشن:
http://goo.gl/WV8wXS

بیست و پنجم نوامبر روز جهانی رفع خشونت علیه زنان است. این روز ۱۹۸۱ به یاد سه زن قهرمان آزادی (خواهران میرابال) در کشور دومنیکن، که در ۱۹۶۱ توسط دیکتاتور وقت وحشیانه به قتل رسیده بودند، بعنوان روزی بین المللی برای اعتراض به خشونت علیه زنان گرامی داشته شده است. در سال  ۱۹۹۹ سازمان ملل ۲۵ نوامبر (۴ آذر) را بعنوان "روز جهانی رفع خشونت علیه زنان" پذیرفت. همگام با ورود هرچه بیشتر زنان به بازار کار و در سالهای اخیر همراه با شکل گیری جنبشی نوین و پرقدرت برای رهایی زن در جهان، مبارزه و اعتراض علیه خشونت بر زنان گسترش یافته و روز جهانی آن بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. بی شک در جوامع اسلام زده نظیر جمهوری اسلامی ایران که خشونت سیستماتیک و همه جانبه علیه زنان، از حجاب و قوانین ضد زن گرفته تا اعدام  و تجاوز و اسیدپاشی و غیره، یک رکن سیستم سیاسی و ستون حکومت را تشکیل میدهد، روز جهانی رفع خشونت علیه زنان فرصتی برای گسترش مبارزه علیه زن ستیزی عیان حکومت فراهم کرده است.

امسال بی تردید وحشیانه ترین و آشکارترین نمونه های خشونت بر علیه زنان توسط داعشیان در عراق و ایران صورت گرفته است. به بردگی بردن زنان در عراق و فروختن آنها در بازار و اسیدپاشی بر صورت زنان در ایران شرم آورترین نمونه های رفتارهای زن ستیزانه و تبعیض آمیزی است که کل اسلام سیاسی بر آن استوار است. جا دارد که ۲۵ نوامبر امسال را به روز جهانی اعتراض علیه خشونت اسلام سیاسی علیه زنان بطور کلی و علیه جنایتهای داعش در عراق و سوریه و اسیدپاشی در ایران تبدیل کنیم. 

حزب کمونیست کارگری همه زنان و مردان مبارز و آزادیخواه در ایران و دیگر کشورها را فرامیخواند که در روز ۲۵ نوامبر (۴ آذر) به هر شکل و شیوه که میتوانند علیه جنایات داعشیان و اسلامیون بر علیه زنان به میدان بیایند. بویژه تا آنجا که به ایران برمیگردد باید اسیدپاشی علیه زنان در اصفهان که دست کثیف اسلام سیاسی و حکومت اش در پس آن پیداست را محکوم کرد و روز جهانی رفع خشونت بر زنان را به فرصتی برای نمایش همبستگی جهانی با جنبش رهایی زن در ایران و حمایت از مبارزه مردم برای رهایی از شر حکومت اسلامی تبدیل کرد.

حزب کمونیست کارگری ایران

۲۷ آبان ۱۳۹۳، ۱۸ نوامبر ۲۰۱۴

خشم و نفرت مردم علیه اسیدپاشی به صورت زنان به سرعت زبانه کشید و به تظاهرات های باشکوه امروز و فراخوان اعتصاب عمومی در اصفهان انجامید. رژیم باد کشت و طوفان درو کرد.

تظاهرات کنندگان امروز در مقابل مجلس اوباش اسلامی شعار دادند قوانین ضد زن ملغی باید گردد و هزاران نفر از مردم خشمگشن اصفهان در مقابل دادگستری این شهر شعار دادند: ننگ ما ننگ ما مجلس شورای ما، اسیدپاشی قطع نشه ایران قیامت میشه، حجاب به زور نمی‌شه، ایران عراق نمی‌شه، لایحه‌ امر به معروف نمی‌خوایم. و در اعتراض به سکوت حکومتیان شعار دادند این سکوت حمایت از داعش است.

مردم اسیدپاش ها و ارگان های مختلف حکومتی که آنها را سازمان داده و به جان زنان انداخته اند میشناسند. همانها که قتل زنجیزه ای سازمان دادند، همانها که سنگسار میکنند و در زندان شکنجه و تجاوز میکنند، همانها که علیه زنان صدها قانون گذرانده اند، همانها که حجاب را اجباری کردند و "بدحجابان" را شلاق زدند، یعنی مجلسی ها و امام جمعه ها، رئیس جمهورها و کابینه هایشان، خمینی ها و خامنه ای ها، مراجع قضائی و کل اوباش مسلح و شبه مسلح حکومت. شعارهای مردم امروز علیه همه آنها، علیه اوباش امر به معروف و علیه قوانین ضد زن اسلامی بود.

در تظاهرات امروز اصفهان هزاران نفر شرکت داشتند. دو زن در مقابل داعشی های اسیدپاش روسری هایشان را انداختند و در حالیکه مردم به دور آنها حلقه زده بودند سوار ماشین شدند و از محل دور شدند. مردم اصفهان اعلام کردند که به تجمعات اعتراضی ادامه میدهند و شنبه سوم آبان را اعتصاب عمومی اعلام کردند. در این فراخوان کلیه محصلان از دبستان تا دانشگاه ها و بازاریان استان اصفهان به اعتصاب فراخوانده شده اند.

در دانشگاه علم و صنعت نیز دانشجویان دست به تجمع اعتراضی زدند، اسیدپاشی سریالی را محکوم کردند و با قربانیان اسیدپاشی اعلام همبستگی کردند.

حزب کمونیست کارگری به تظاهرات کنندگان امروز درود میفرستد و همه مردم در سراسر کشور، دانشجویان و کارگران، محصلان و معلمان و کلیه مردم آزادیخواه در سراسر کشور را به اعتراض فرامیخواند. حزب از فراخوان اعتصاب عمومی در اصفهان حمایت میکند و همه مردم اصفهان را به شرکت در اعتصاب عمومی فرامیخواند. با تمام قوا در سراسر کشور باید به میدان آمد و در همبستگی با قربانیان اسیدپاشی و علیه جنایت اوباش حکومت و علیه کلیه قوانین ضد زن اسلامی اعتراضات را شدت داد.

 

حزب کمونیست کارگری ایران

۳۰ مهر ۱۳۹۳، ۲۲ اکتبر ۲۰۱۴

شهر مرزی کوبانی در سوریه در آتش و گلوله میسوزد. کوبانی امروز به سمبل مقاومت بشریت بر علیه توحش خونخوار اسلامی تبدیل شده است. قریب سه هفته است که زنان و مردان کوبانی با تمام وجود قهرمانانه برای دفاع از زندگی خویش در حال جنگ هستند. خبرها گویای جنایات بیرحمانه داعشی ها علیه مردم و جنگجویان کوبانی است. در این شرایط دولتهای  به اصطلاح "ائتلاف علیه داعش" در منطقه نظاره گر اوضاع هستند. مشخصا دولت ترکیه نه تنها از هر نوع مقابله با نیروهای داعش و دفاع از مردم کوبانی سر باز میزند بلکه عملا داوطلبان پیوستن به صف دفاع از کوبانی را سرکوب میکند. 

داعش اوج توحش جنبش اسلامی علیه بشریت است. داعش تهوع سرمایه داری به بن بست رسیده امروز برای حفظ سلطه اش بر جوامع انسانی است. سران حکومت آمریکا بارها اعتراف کرده اند که داعش محصول دول غرب و متحدین دولت آمریکا نظیر دولت های ترکیه و عربستان و امارات متحده و قطر است. پشت داعش نیروها و دولتهایی هستند که علیرغم اینکه رسما خود را در جبهه مخالف داعش تعریف کرده اند اما عملا بطور مستقیم و یا غیر مستقیم از داعش حمایت میکنند. دولت های ترکیه و عربستان و امارات و قطر که حامیان و خالقان مستقیم داعش بوده اند عملا حاضر به دست شستن از این نیروی ضد انسانی نیستند.

اگر این متحدین دولت آمریکا پشت داعش و امثال داعش نبودند قطعا داعش نمیتوانست سر بلند کند و  هر تحرکی از جانب او و نیروهای نظیر او با مقاومت و مبارزه یکپارچه مردم روبرو میشد و به شکست می انجامید. کوبانی یک نمونه برجسته و بارز این واقعیت است. مردم کوبانی و منطقه متاسفانه تا کنون بهای سنگینی در مقابله با داعش پرداخته اند، اما مبارزه جانانه مردم کوبانی بروشنی نشان میدهد داعش و امثال داعش جایی در جامعه بشری ندارند و توده مردم میتوانند این نیروهای ضدبشری را، علیرغم همه توحش و جنایاتشان، شکست بدهند  و به زباله دان پرتاب کنند.  

شکست داعش فقط شکست یک گروه اسلامی نیست. شکست داعش یعنی شکست کل جنبش کثیف اسلامی. شکست داعش به معنای شکست سیاستهای دولت آمریکا و همه خالقین داعش و القاعده و جمهوری اسلامی نیز خواهد بود.  پیروزی مردم کوبانی گام مهمی در این راستا است.

حزب کمونیست کارگری همه مردم شریف جهان را به حمایت از مردم کوبانی و همه مردمی که در معرض تعرض بیرحمانه داعش و ارتجاع اسلامی هستند فرا میخواند. حزب کمونیست کارگری همه مردم را فرا میخواند که دولتها و قدرتهای خالق و حامی داعش را در کشورها و شهرهای مختلف جهان زیر فشار اعتراضات و ابراز انزجار خود قرار دهند.

 

حزب کمونیست کارگری ایران

۱۶ مهر ۱۳۹۳، ۸ اکتبر ۲۰۱۴

Page 6 of 7

connect1