25می2017

سازمان جوانان کمونیست

WPI

WPI (92)

اخیرا در فرانسه و آلمان و بدرجاتی دیگر کشورهای اروپا بحث و جدلی بر سر "بورکینی"، نوعی حجاب شنای اسلامی، و مجاز و غیر مجاز بودن آن درگرفته است. ما بورکینی را دست درازی تازه جنبش اسلام سیاسی به حقوق زنان میدانیم و خواهان ممنوعیت آن هستیم.
بورکینی نوعی پوشش و یا لباس شنا نیست، بلکه، همچون حجاب، قفس متحرکی برای حبس زنان است. فرض بورکینی این است که نشان دادن بدن زن نجس و حرام است و فقط مالک و آقای زن، شوهر یا قیم مرد، بر اعمال و رفتار و بدن او اختیار دارد. اگر حجاب مایملک بودن و کالای جنسی بودن زن را در خشکی حفاظت میکند، بورکینی قرار است همین بردگی و بی اختیاری را در آب و کنار دریا اعلام کند!
بورکینی و بورقع و حجاب، فرهنگ کسی نیست. بلکه یک ضد فرهنگ است. کسانی که از راست، برای پیشبرد امیال ارتجاعی خود بر علیه مهاجرین، و یا از چپ، با نیت خیر و در دفاع از حقوق مهاجرین، اما در حقیقت هردو به یکسان حجاب را "فرهنگ مسلمانان" و یا "پوشش زنان مسلمان" قلمداد میکنند، باید بدانند که از این لحاظ در کنار امام ها و آخوند ها و خلیفه ها و جانیان اسلامی حاکم بر کشورها و جوامع اسلام زده ایستاده اند. نه در کنار صدها میلیون زن و دختری که هر روز دارند در وسعتی به تمام کشورها و جوامع اسلام زده از حجاب و بورقع و بورکینی صدمه می بینند و غالبا علیه آن اعتراض و مقاومت میکنند و بخاطر مبارزه مجازات و محروم میشوند و حتی جان می بازند. بورکینی حتی آشکارتر از سلف اش حجاب یک اختراع ضد فرهنگی مدرن توسط مرتجعین است. گرچه در نرینه سالاری پوسیده و بردگی عتیق علیه زن ریشه دارد، ولی امروز تنها با تهدید و زور و کتک و اعدام و سنگسار و پول آیت الله های میلیاردر و دولتهای اسلامی و تبلیغات شوینیستی آنها، البته با پشتیبانی دول غربی از مساجد و امامان و مماشات با اسلام سیاسی، رواج داده و تقویت میشود.
اما بورکینی همانند حجاب بیش از اهرمی برای تعرض مستقیم علیه حقوق زنان یعنی نیمی از بشریت است. بسته بندی کالای جنسی زن در بورکینی و حجاب و بورقع امروز پرچم سیاسی، شیوه اعلام وجود، ابزار کسب اقتدار و تعرض یک جنبش سیاه ضد بشری به نام اسلام سیاسی بر علیه کل بشریت است. جنبشی که بیش از پیش در نزد مردم جهان منزوی و منفور میشود. کسانی که با دفاع از بورکینی و یا مدارا با حجاب میخواهند از "زنان مسلمان" حمایت کنند باید بدانند که نظیر آن است که بخواهند با زدن صلیب شکسته بر سینه خود از قربانیان جنایات هیتلری حمایت کنند. حجاب و بورکینی در واقع صلیب شکسته جنبش اسلام سیاسی است. ابزاری در سهم خواهی سیاسی بورژوازی کشورها و جوامع اسلام زده قرن بیست و یکم است که میکوشند آنرا با توجیهات پست مدرنیستی نظیر "پوشش" و "فرهنگ" و "انتخاب" از تیغ اعتراض و نفرت مردم عادی در ببرند که می فهمند حجاب و بورکینی هیچ قرابتی با آزادی انتخاب و فرهنگ پیشرو بشری ندارد.
باید از اسلامیزه کردن استخرها و سواحل عمومی و گسترش دادن آپارتاید جنسی به این اماکن جلوگیری کرد. دولت باید بورکینی را در استخرها و سواحل عمومی ممنوع اعلام کند.
کسانی که فکر میکنند با مدارا کردن با بورکینی به برخی زنانی که تحت فشار اسلامیون قرار دارند کمک میکنند تا به استخر و دریا بروند، فراموش میکنند که این مدارا و سازش با اسلام سیاسی نه تنها باعث تقویت فشار اسلامیون برای تحمیل حجاب و بورکینی بر تعداد بسیار بیشتری از زنان میشود بلکه در ابعاد وسیع اجتماعی به بسط و گسترش جنبش کثیف اسلام سیاسی کمک میکند که سرتاپا ضد زن است. باید توجه داشت که امروز حجاب و برقع و بورکینی، ابزاری در خدمت تبلیغ و رشد جنبش اسلام سیاسی است و هر دولت و نیروی سیاسی ای که خواهان و مدعی مقابله با تروریسم اسلامی است باید در برابر مظاهر ضد زن آن نیز قاطعانه بایستد.

اما مقابله با حجاب و بورقع و بورکینی، بدون قطع کامل هرگونه دست درازی های اسلام و مذاهب دیگر در زندگی اجتماعی و فرهنگی ممکن نیست. جوامع بشری امروز به رنسانس جدید و مذهب زدایی گسترده ای نیاز دارد. جدایی مذهب از دولت، از وضع قوانین و دادگاه ها و از آموزش و پرورش و غیره باید تماما به اجرا درآید. مساجد و کلیسا ها و سایر موسسات مذهبی نباید هیچگونه کمک دولتی خودی و خارجی دریافت کنند. منابع مالی آنها باید علنی و شفاف باشد و همانند هر موسسه دیگر شامل مالیات و حسابرسی دستگاه های مربوطه و نظارت عمومی شوند. مدارس مذهبی از هر نوع تماما تعطیل شود. اعلام گردد که کودکان مذهب ندارند. اینجاست که برای مبارزه قاطعانه علیه اسلام سیاسی و حجاب باید در عین حال علیه دولتها و احزاب حاکم در اروپا و آمریکا که به انحاء گوناگون به تقویت دولت ها و جنبش های اسلام سیاسی پرداخته و با مساجد و امامان جماعت و دادگاه های شریعه مماشت کرده اند نیز به میدان آمد.

٩ شهریور ۱۳۹۵، ۳۰ اوت ۲۰۱۶

 

نظراتتان را بصورت کامنت در پایین همین پست و نیز صوتی و کتبی میتوانید از طریق شماره 0046739681438 در واتس اپ، لاین، وایبر و تلگرام هم برای ما بفرستید.
اینستاگرام: javanan.komonist
توئیتر: Javanan Komonist
اسکایپ: javanan.tamas
ایمیل: این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید
کانال تلگرامی خیابان: https://telegram.me/joinchat/BOIwHju5SjiuAM37-ufV2g
تماس با ادمین در تلگرام: @sjktamas

دولت ترکیه هجوم نظامی تازه ای به مناطق شمالی سوریه را آغاز کرده است. این لشگرکشی تحت پوشش ائتلاف ضد داعش و با توافق دولت های آمریکا و روسیه صورت میگیرد اما هدف اصلی آن سرکوب نیروهای اپوزیسیون کرد و مشخصا حزب اتحاد دموکراتیک و شاخه نظامی آن "ی پ گ" است. دولت ترکیه رسما جزو نیروهای ائتلاف علیه داعش است اما از آغاز سربلند کردن و پیشرویهای داعش در عراق و سوریه نه تنها از مقابله عملی با آن سر باز زده بلکه حتی تعرض داعش به نیروهای کرد در سوریه را تسهیل کرده و به بهانه مقابله با تروریستها حملات خود علیه نیروهای مسلحی که نقش محوری در سازماندهی مقاومت جانانه مردم کوبانی علیه پیشرویهای داعش داشتند را افزایش داده است. هجوم ارتش ترکیه به مناطق شمالی سوریه در ادامه این سیاست صورت میگیرد.
دخالت نظامی دولت اردوغان تنها میتواند شرایط فاجعه آمیز در سوریه را تشدید و خونبارتر کند. تا کنون مناطق کردنشین سوریه، کانتونهای عفرین و جزیره و کوبانی، تحت کنترل حزب اتحاد دموکراتیک و دیگر نیروهای اپوزیسیون کرد از کشتار و ویرانی و شرایط فاجعه باری که رژیم اسد و نیروهای اسلامی له و علیه او در بقیه مناطق سوریه آفریده اند مصون مانده است. هجوم نظامی دولت ترکیه میتواند این مناطق را نیز به گرداب جنگ میان نیروهای اسلامی و سناریوی سیاهی که کل سوریه را در بر گرفته است بکشاند. این سیاست عملا و نهایتا به نفع رژیم اسد و جمهوری اسلامی تمام خواهد شد.
تهاجم نظامی دولت ترکیه که برمتن توازن قوا و توافقات رسمی و دو فاکتو میان دول آمریکا و روسیه و بلوکهای اسلامی رقیب در منطقه صورت میگیرد، اقدامی تماما ارتجاعی است که باید با مخالفت و اعتراض کلیه نیروهای چپ و آزادیخواه پاسخ بگیرد. دولت ترکیه نیز مانند جمهوری اسلامی در صدد سرکوب نیروهای اپوزیسیون و تثبیت موقعیت متزلزل خود در داخل کشور به بهانه مقابله با داعش است. مبارزه واقعی با داعش از مقابله با سیاستهای دولت ترکیه و عربستان و دولت اسد و جمهوری اسلامی جدا نیست. این دولتها خود جزئی از جنبش فوق ارتجاعی اسلام سیاسی هستند و یک جزء مهم مبارزه علیه تروریسم اسلامی در منطقه به چالش کشیدن و مقابله با سیاستهای این دولتها و ائتلافها و بندوبستها و بلوک بندی ها میان آنهاست.

ما یورش نظامی دولت ترکیه به مناطق کردنشین سوریه و تهاجم به مردم و نیروهای اپوزیسیون کرد را قاطعانه محکوم میکنیم و از همه احزاب و نیروهای چپ و سکولار و آزادیخواه در منطقه و در سراسر جهان میخواهیم که فریاد اعتراض خود را علیه این سیاست و اقدام ارتجاعی و سرکوبگرانه دولت ترکیه بلند کنند.

حزب کمونیست کارگری ایران
۹ شهریور ۱۳۹۵، ۲۹ اوت ۲۰۱۶

 

نظراتتان را بصورت کامنت در پایین همین پست و نیز صوتی و کتبی میتوانید از طریق شماره 0046739681438 در واتس اپ، لاین، وایبر و تلگرام هم برای ما بفرستید.
اینستاگرام: javanan.komonist
توئیتر: Javanan Komonist
اسکایپ: javanan.tamas
ایمیل: این آدرس ایمیل توسط spambots حفاظت می شود. برای دیدن شما نیاز به جاوا اسکریپت دارید
کانال تلگرامی خیابان: https://telegram.me/joinchat/BOIwHju5SjiuAM37-ufV2g
تماس با ادمین در تلگرام: @sjktamas

"سردار حسین سادجی نیا" فرمانده نیروی انتظامی تهران بزرگ ازآغاز به کار ٧ هزار نیروی پلیس در قالب "گشت امنیت اخلاتی نامحسوس" خبر داد و گفت: "نیروی نامحسوس گشت امنیت اخلاقی، برخورد عملی ندارد و فقط شماره پلاک فرد خاطی را به گشت امنیت اخلاقی پیامک میکند." این مقام سرکوبگر حکومت اسلامی اضافه کرد: "چهار موضوع اساسی در سطح معابر اصلی و بزرگراه ها مد نظر ماست. وی آلودگی صوتی، حرکات پر خطر در حوزه راهنمایی و رانندگی، مزاحمت نوامیس و همچنین کشف حجاب در خودرو را از جمله این موارد عنوان کرد."
همه میدانند که هدف اصلی حکومت اسلامی از ایجاد این نیروی ٧٠٠٠ نفره اساسا مقابله با حجاب اسلامی و تاکتیک اعتراضی امروزه زنان یعنی "کشف حجاب در خوروها" است. و این گوشه ای از جدال دائمی زنان علیه حکومت اسلامی است. جدالی که سوت آن در ٨ مارس ١٣٥٧ و با اعتراض گسترده زنان علیه حجاب اسلامی زده شد و تا روز شیرین سرنگونی این حکومت ادامه خواهد یافت. مبارزه علیه حجاب اسلامی، مبارزه برای آزادی زنان و لغو همه قوانین و مقررات ضد زن، یکی از عرصه های اصلی نبرد اجتماعی امروز و در پروسه سرنگونی رژیم اسلامی و تحقق خواست دیرینه مردم مبنی بر آزادی و برابری و رفاه و سعادت همگان است.
سازماندهی "نیروی نامحسوس گشت امنیت اخلاقی" نشاندهنده این حقیقت است که حکومت اسلامی علیرغم سرکوب روزمره و سیستماتیک زنان و صرف مخارج هنگفت نه تنها نتوانسته است مبارزه زنان علیه حجاب اسلامی را به شکست بکشاند و آنها را وادار به تسلیم کند بلکه برعکس صفوف خود حکومت در این جدال دو شقه شده و از همیشه ناتوان تر شده است. روزی نیست که آیت الله های ریز و درشت حکومت که شاهد پیشروی زنان علیه حجاب و سایر مقررات اسلامی هستند، آه و ناله سر ندهند. اگر دیروز از بدحجابی صحبت میکردند امروز مجبورند از کشف حجاب وازدواج سفید حرف بزنند. جنبش رهایی زن و جنبش ضد مذهبی، قدرتمندتر، گسترده تر و تعرضی تر از آن است که با بسیج ۷۰۰۰ نفر که قرار است پیامک! به "گشت امنیت اخلاقیٰ" بدهند تاثیری بر آن داشته باشد. واقعیت اما از اینهم جالب تر است. خود این نیروی گشت امنیت اخلاقی محسوس و نامحسوس نیاز به کنترل اخلاقی توسط یک نیروی دیگر دارد! این فقط مایه ریشخند بیشتر زنان و جوانان است.
اگر دستجات اوباش حزب الله، گشت انصار و بسیج و نیروی انتظامی و سپاه و انواع نیروهای "غیبی" و اسید پاشان حکومتی نتوانستند جنبش علیه حجاب را به شکست بکشانند، این اقدام نیز از پیش محکوم به شکست است. حکومت در مقابل این جنبش ناتوان تر از این حرفها است. "فتوای" خامنه ای به مناسبت دید و بازدیدهای نوروز نمونه ای از وارفتگی حکومت در مقابل پیشروی زنان است.
حزب کمونیست کارگری به زنان آزادیخواه و برابری طلب درود میفرستد و همه مردم آزادیخواه را به گسترش مبارزه علیه رژیم اسلامی حول پرچم آزادی و برابری و رفاه فرامیخواند.
حزب کمونیست کارگری ایران
١٨ آوریل ٢٠١٦

بدنبال بیانیه مشترک اسماعیل عبدی دبیر کل کانون صنفی معلمان ایران و جعفر عظیم‌زاده رئیس هیات مدیره اتحادیه آزاد کارگران ایران، جنب و جوشی در دفاع از این بیانیه و حول اول مه، روز جهانی کارگر، براه افتاده است. از تشکل های معلمان در شهرهای مختلف تا تشکل های کارگری و فعالین کارگری در زندان و بیرون زندان به این حرکت پیوسته و ضمن خواست آزادی این دو فعال سرشناس جنبش کارگران و معلمان و آزادی کلیه کارگران و زندانیان سیاسی، بر خواست های مهم اقتصادی و سیاسی مردم تاکید میکنند.

در بیانیه های مختلفی که توسط تشکل های معلمان و کارگران و زندانیان سیاسی صادر شده است، جمهوری اسلامی بخاطر انگ امنیتی زدن به اعتراضات کارگران و معلمان محکوم شده است. «اقدام علیه امنیت کشور» اتهامی است که به فعالین کارگری و معلمان فعال و دیگر فعالین جنبش های اعتراضی زده میشود تا مردم معترض را به سکوت بکشانند. این یعنی محروم کردن مردم از حق بیان و اعتراض و اعتصاب. این اقدامی علیه همه مردم معترضی است که زندگی شان توسط مفتخوران حاکم به تباهی کشیده شده است. در بیانیه های کارگران و معلمان همچنین به چپاول صندوق تامین اجتماعی و قطع سوبسید کالاهای اساسی، به نابودی تحصیل رایگان و رشد فزاینده مدارس غیرانتفاعی و هیات امنایی، به تحمیل کار کودکان و تشدید سرکوب کارگران و معلمان و تشکل های آنها اعتراض شده است. اینها خواست های فراگیر و برحق اکثریت مردم علیه چپاولگران حاکم است. این بیانیه ها در واقع پلاتفرمی است که میتواند به پرچم مبارزات نه تنها کارگران و معلمان بلکه توده عظیم مردمی که به زیر خط فقر رانده شده اند تبدیل بشود.

آنچه بویژه شورانگیز است فراخوان ها و بیانیه های متعدد تشکل های معلمان در گرامیداشت اول مه و اتحادی است که میان معلمان و کارگران شکل گرفته است.این گامی مهم در جهت اتحاد و همبستگی کارگران و معلمان و توده مردمی است که تحت فشار سخت ترین شرایط معیشتی قرار گرفته اند. این حرکتی تعرضی و رو به پیش در جنبش وسیع مردم علیه فقر و بیعدالتی است و به

فضای تازه ای از رادیکالیسم و مبارزه جویی علیه بیعدالتی ها و زورگوییها دامن میزند. باید از این بیانیه ها حمایت کرد و به گفتمان وسیعی که حول اول مه شکل گرفته است پیوست.

حزب کمونیست کارگری کارگران و معلمان و تشکل های آنها، کلیه جوانان و دانشجویان آزادیخواه و کلیه نیروهای چپ و انقلابی را به حمایت از این حرکت و دامن زدن به گفتمان و فضای فکری و اعتراضی برای آزادی جعفر عظیم زاده و اسماعیل عبدی و سایر کارگران و معلمان زندانی و کلیه زندانیان سیاسی و پایان دادن به پرونده سازی علیه فعالین اعتراضات مردم فرامیخواند.

کارگران و معلمان زندانی و کلیه زندانیان سیاسی باید فورا و بی قید و شرط آزاد شوند

پیش به سوی اول مه روز جهانی کارگران

حزب کمونیست کارگری ایران

۳۰ فروردین ۱۳۹۵، ۱۸ آوریل ۲۰۱۶

صبح روز ١٧ بهمن کارگران نساجی قائم شهر در اعتراض به عدم پرداخت ٥ ماه دستمزد و ٦ ماه حق بیمه توسط کارفرما، به ساری آمدند و ‌در خیابان‌های این شهر دست به راهپیمایی زدند. کارگران در مسیر بلوار ارتش به سمت سبزمیدان راهپیمایی کردند و سپس مقابل استانداری مازندران تجمع کرده و خواستار دیدار با استاندار مازندران و یا معاون او شدند. کارگران پس از دقایقی تجمع در مقابل استانداری به تحصن در پیاده‌روی مقابل ساختمان استانداری پرداختند و شروع به شعار دادن کردند. نیروی‌های امنیتی استانداری با قرار دادن میله‌های آهن و کوچک کردن فضای مقابل استانداری خواستند کارگران را از مقابل استانداری عقب برانند که موجب ترافیک سنگین در خیابان انقلاب تا میدان ساعت و خیابان قارن شد.

کارگران شروع به شعار دادن کردند و خواهان دیدار با مسئولان استانداری مازندران شدند، اما هیچیک از مسئولان استانداری مازندران در جمع کارگران حاضر نشد. پس از گذشت دو ساعت از تجمع اعتراضی، کارگران نساجی در وسط خیابان انقلاب تحصن کردند.

با ادامه اعتراض کارگران فرمانده انتظامی استان مازندران در جمع کارگران حاضر شد و با گفتن اینکه بهتر است "درخواست صنفی آنان به مشکل امنیتی" استان تبدیل نشود، قول رسیدگی به خواستهای کارگران داد و خواهان ترک محل از سوی آنان شد. کارگران اعلام کردند که ٥ ماه حقوق طلب دارند، دفترچه های بیمه شان را نمیتوانند تمدید کنند و شب عید نزدیک است و این وضع تحمل پذیر نیست و اعلام کردند اگر فورا طلبهایشان پرداخت نشود، به اعتراض ادامه میدهند و اینبار با خانواده هایشان خواهند آمد.

حضور خانواده های کارگری در تجمعات اعتراضی بسرعت گسترش می یابد. در دو سه ماه اخیر کارگران معدن پابدانا در کرمان، کارگران پتروشیمی بندر امام، کارگران مس سرچشمه، کارگران نهالستان منابع طبیعی در سنندج، کارگران معدن البرز شرقی، کارگران معدن یورت و کارگران  از جمله مراکزی بودند که همراه با خانواده های خود دست به تجمع زدند و کارگران آتش نشانی تهران نیز اعلام کرده بودند همراه با خانواده هایشان خواهند آمد.

این یک پیشروی مهم در جنبش کارگری است که قدرت اعتراض کارگر را تقویت میکند، وزن سیاسی کارگر در جامعه را بالا میبرد و زمینه بسیج سایر مردم زحمتکش را بیش از پیش فراهم میکند. این یکی از دلایل وحشت حکومت است که مجبور میشود دست به مانور برای آماده کردن نیروهای سرکوب در مقابل کارگران بزند. کارگران هرچه بیشتر باید نیروی خود را به میدان بیاورند.

 

حزب کمونیست کارگری ایران

۱۹ بهمن ۱۳۹۴، ۸ فوریه ۲۰۱۶

جمهوری اسلامی امروز پس از ۱۳ روز ۵ نفر از کارگران مس خاتون آباد را که روز ۶ بهمن دستگیر کرده بود، آزاد کرد اما ۲۳ نفر دیگر از کارگران همچنان در زندان شهر بابک به سر میبرند. برای ۵ کارگر آزاد شده پرونده سازی کرده و آنها را با قرار وثیقه آزاد کرده اند.

این بخشی از تلاش حکومت برای عقب راندن کارگران و اعتراضات رو به گسترش آنان است. همین دو روز قبل کارگران نساجی مازندران برای چندمین بار در بهمن ماه دست به تجمع اعتراضی زدند و در خیابان های ساری راهپیمایی کردند و اعلام کردند وعده های مقامات پوچ است و اینبار با خانواده هایمان میاییم. تجمعات اعتراضی پی در پی کارگران ایران صدرای بوشهر، کارگران پیمانکاری فاز ۱۹ عسلویه، کارگران پتروشیمی فراورش در ماهشهر، کارگران کاشی ایفا سرام، کارگران شهرداری در مناطق مختلف کرمانشاه، کارگران کارخانه تولید ایزوگام، کارگران ساختمانی در کرمانشاه، کارگران شرکت تولیدی گااسیاب و کارگران بازنشسته معدن طرزه، گوشه ای از اعتراضات گسترده کارگری در سه روز گذشته است. بیجهت نیست که جمهوری اسلامی کارگران اعتصابی را دستگیر میکند، تهدید میکند، محاکمه میکند، بخشنامه علیه تجمعات کارگری صادر میکند و مانور آمادگی علیه «اغتشاشات» کارگری راه می اندازد. فضای التهاب بسیاری از مراکز کارگری را فراگرفته و کارگران زمین را زیر پای مقامات داغ کرده اند.

کارگران میتوانند این تعرضات حکومت را خنثی کنند و اعتصابات و تجمعات رو به گسترش آنها نشان میدهد که مرعوب اقدامات سرکوبگرانه حکومت نشده اند. به میدان آمدن خانواده ها که به سرعت در سراسر کشور در حال گسترش است و اعتصابات پی در پی و راهپیمایی و تجمعات هر روزه در مقابل مراکز دولتی از جانب کارگران شاغل و بازنشسته گوشه ای از قدرت عظیم کارگران است که حکومت را به وحشت انداخته است.

۲۳ کارگر بازداشتی خاتون آباد باید فورا آزاد شوند و هر نوع وثیقه و پرونده سازی علیه این ۲۸ کارگر باید ملغی شود. ۹ کارگر معدن سنگ آهن بافق نیز قرار است روز ۲۷ بهمن محاکمه شوند. کارگران میتوانند همراه با خانواده های خود به میدان بیایند و همکاران خود را آزاد کنند و کاری کنند که حکومت جرات دست درازی بیشتر به فعالیت اعتصابات را نداشته باشد.

 

حزب کمونیست کارگری ایران

۱۹ بهمن ۱۳۹۴، ۸ فوریه ۲۰۱۶

کارگران معدن زغال سنگ زمستان یورت و خانواده هایشان هفت روز متوالی دست به تجمع در مقابل فرمانداری آزاد شهر در استان گلستان زدند تا کارفرما و مقامات را وادار کنند گوشه ای از طلب آنها را پرداخت کنند.

یازده ماه چندرغاز حقوق کارگران توسط کارفرما بالا کشیده شده و ادارات دولتی به نفع کارفرما چشم فروبستند و به این شیوه از کارفرما حمایت کردند. کارگران فرمانداری را نشانه گرفتند و در مقابلش تجمع کردند و فرمانداری و استانداری گلستان را وادار کردند تا مشکل کمبود نقدینگی کارفرما، که بهانه بالا کشیدن دستمزد کارگران بود، تامین شود و کارفرما یک ماه از حقوق کارگران را پرداخت کند و قول بدهد که باقیمانده طلب کارگران را از تسهیلات نقدی که در اختیارش گذاشته میشود، تا ۲۰ اسفند پرداخت کند.

کارگران به اعتصاب و تجمع پایان دادند اما به تجربه دریافته اند که کارفرما و فرمانداری و استانداری زیر قول خود خواهند زد. اما هفت روز تجمع کارگران و خانواده هایشان تجربه مثبتی برای آنها بود. علیرغم تلاشی که برای ایجاد تفرقه در میان کارگران و دلسرد کردن آنها صورت گرفت اما کارگران عزمشان را جزم کردند که تا زمانی که مقامات و کارفرما در مقابلشان زانو نزنند کوتاه نیایند. این تجربه پشتوانه اعتصابات و تجمعات قدرتمندتر کارگران خواهد بود تا بقیه حقوق خود را نیز از حلقوم آنها بیرون بکشند و برای خواست های دیگر خود را آماده کنند.

این دولت و ارگان های مختلف دولتی هستند که دست در دست کارفرماهای مفتخور امکان میدهند که همان حقوق چندبار زیر خط فقری که توسط شورایعالی کارشان تصویب شده است نیز ماهها پرداخت نشود و کارگران مجبور شوند ذره ذره آنرا با چنگ و دندان از حلقوم آنها بیرون بکشند. کارگران خواست های سراسری دارند و برای عقب راندن دولت و کارفرمایان باید دست به راه حل های سراسری بزنند. دستمزدهای ناچیز، دستمزدهای عقب مانده، اخراج های هر روزه و دهها اجحاف دیگر، مسائل مشترک میلیون ها کارگر است. حضور خانواده ها در تجمعات کارگران مراکز تولیدی هر روز گسترده تر میشود و زمینه برای اعتراضات همزمان مراکز کارگری و اعتصابات بزرگ و منطقه ای و سراسری بیش از پیش فراهم شده است. کارگران باید خود را برای اقدامات سراسری و رویارویی های بزرگتر با دولت و کارفرمایان آماده کنند.

حزب کمونیست کارگری ایران

۱۴ بهمن ۱۳۹۴، ۳ فوریه ۲۰۱۶

آنچه به نام انتخابات در ایران زیر حاکمیت رژیم اسلامی جریان دارد، کوچکترین ربطی به حق رأی و حق انتخاب آزادانه آحاد جامعه ندارد. این مضحکه با هیچ استانداردی انتخابات نیست. نه فقط بخاطر شورای نگهبان و هزار فیلتر که حتی خودی های رژیم را هم تصفیه میکند، بلکه مهمتر به این خاطر که آزادی احزاب و مطبوعات و فعالیت سیاسی برای مردم و مخالفین و حتی منتقدین نیم بند حکومت هم وجود ندارد. تحت اختناق لیستی از سرسپرده ترین حامیان حکومت و ولی فقیه را جلو مردم میگذارند تا با رأی مردم برای خود مشروعیت بخرند. از نظر مردم نه این رژیم و نه این باصطلاح انتخاباتش کوچکترین مشروعیتی ندارند.

کارزار "انتخابات" دو ارگان "مجلس شورای اسلامی" و "خبرگان"، در واقعیت عرصه کشمکش جناحها و دارودسته های رژیم اسلامی بر سر تقسیم قدرت و گرفتن سهم از حاصل استثمار طبقه کارگر و توده های زحمتکش وغارت منابع و ثروت جامعه است. این بار ماهیت و فرم این معرکه گیری از همیشه آشکارتر در برابر چشمان مردم قرار گرفته است. خامنه ای در مقام ولی فقیه رژیم در اوج وقاحت از مردم و حتی مخالفین نظام میخواهد که در این مضحکه آشکار شرکت کنند و بر ادعای مشروعیت رژیمش مهر تایید بکوبند. روحانی و اعتدالیون و اصلاح طلبان حکومتی نیزعلیرغم رد صلاحیت های گسترده هم جناحی هایشان، از مردم میخواهند در این نمایش شرکت کنند.کلیه دار و دسته های حکومت علیرغم جدال و کشمکش حادی که با یکدیگر دارند، در یک چیز مشترکند: کشاندن مردم پای صندوق ها و مشروعیت خریدن برای حکومت منحوس شان.

در این نمایش انتخاباتی نباید شرکت کرد. شرکت در این انتخابات با هر انگیزه ای که باشد به معنای کوبیدن مهر تأیید به حکومت اسلامی و به معنای تداوم فقر و فلاکت اقتصادی، به معنای تداوم نظام آپارتاید جنسی، به معنای تشدید فشار سرکوب و تداوم بی حقوقی های سیاسی و اجتماعی است. باید به سینه خامنه ای و رفسنجانی و روحانی و سپاه پاسداران و همه مجیزگویان ریز و درشت آنها قاطعانه دست رد زد. باید از شکاف های درونی بالایی ها و از بحرانی که سرتاپای حکومت را گرفته است استفاده کرد و فضای اعتراض به کل این حکومت و کلیه دار و دسته هایش و اعتراض به جهنمی که بر سر اکثریت جامعه حاکم کرده است، را گسترده تر کرد. باید از این فضا برای متشکل شدن بیشتر و آمادگی بیشتر برای تعرض گسترده علیه کلیت جمهوری اسلامی استفاده کرد.

 

کارگران و مردم آزادیخواه!

اگر خواهان پایان دادن به فقر و فلاکت اقتصادی و این همه مصائب و بی حقوقی ها هستید، اگر خواهان آزادی و برخورداری از یک زندگی مرفه و آسوده هستید، اگر خواهان پایان دادن به تبعیض و بیحقوقی زن و دخالت مذهب در حکومت و در زندگی خود هستید، به پای صندوق های رأی حکومت نروید و همه جا تبلیغ کنید که نباید در این نمایش شرکت کرد. هر بحث و فرصتی درمورد "انتخابات" را به صحنه افشاگری و مبارزه علیه جمهوری اسلامی تبدیل کنید و اجازه ندهید با فرمول فریبکارانه انتخاب "بد" به جای "بدتر"جریانات مجیزگوی جمهوری اسلامی بخشی از جامعه را به پای صندوق رأی بکشانند. با نرفتن به پای صندوق ها این بساط را به عرصه رسوائی رژیم تبدیل کنید و عزم خود را برای به زیر کشیدن رژیم سرمایه داری اسلامی نشان دهید.انتخاب واقعی کارگران و مردم تشنه آزادی در ایران سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی و تحقق آزادی و برابری و دخالت مستقیم در حاکمیت و اداره جامعه است.

 

حزب کمونیست ایران

حزب کمونیست کارگری ایران

حزب کمونیست کارگری - حکمتیست

بهمن ۱۳۹۴ - ژانویه ۲۰۱۶

انتخابات خبرگان و مجلس شورای اسلامی در اسفند ۹۴ نزدیک میشود. آنچه که در جمهوری اسلامی انتخابات نامیده میشود طبعا ربطی به رای و انتخاب آزادانه مردم ندارد. زیر سایه اختناق اسلامی، لیستی از وفادارترین عناصر به جمهوری اسلامی و ولی فقیه که از انواع فیلترها گذشته اند را جلوی مردم میگذارند تا به این ارگان های جنایت به اصطلاح رای دهند. حتی در این حالت نیز، و علیرغم همه رای سازی ها و تقلب ها، اینکه چه کسی از صندوق درآید نتیجه برآیند معادلات درونی قدرت، ملاحظات مربوط به حفظ نظام، و نهایتا تصمیم شخص خامنه ای است. در واقع انتخابات در جمهوری اسلامی مکانیسمی برای تقسیم جوانبی از قدرت بین جناح های رژیم، و مهمتر، نمایشی برای کسب درجه ای مشروعیت برای دیکتاتوری اسلامی سرمایه در ایران است. همین خواص، انتخابات جمهوری اسلامی را به عرصه جدال های گاه تند جناح های حاکم بر سر قدرت و رقابت برای کسب رای بخشی از مردم تبدیل میکند. اما مردم ایران که خواهان رهایی از شر رژیم اسلامی اند بسیار فراتر از آمارهای جمهوری اسلامی انتخابات ها را تحریم میکنند؛ و هرگاه در انتخابات شرکت کرده اند کوشیده اند تناقضات درونی جمهوری اسلامی را تشدید و انتخابات را به عرصه اعتراض و مبارزه علیه جمهوری اسلامی تبدیل کنند.
شواهد حاکی از آن است که در این انتخابات هم تناقضات و جدال های درونی جمهوری اسلامی و هم تقابل و مواجهه مردم با کل رژیم بصورت حادتر از موارد قبل میتواند بروز کند. جمهوری اسلامی در یک مقطع سرنوشت ساز قرار گرفته است. تلاش برای نزدیکی با غرب و تناقضاتی که این روند ایجاد میکند، مساله کهولت خامنه ای و معضل جایگزینی او، شکست فرهنگ اسلامی و حکومتی در مقابل فرهنگ مدرن و مترقی مردم، بحران مزمن و ساختاری اقتصاد ناشی از حاکمیت جمهوری اسلامی از یکسو و گسترش روز افزون مبارزه طبقه کارگر و نارضایتی عمومی علیه این اوضاع از سوی دیگر عرصه را بر همه جناح های جمهوری اسلامی تنگ کرده است. در این شرایط انتخابات و تشدید اختلافات درونی رژیم و کلا فضای سیاسی که حول آن ایجاد میشود از نقطه نظر مردم باید بعنوان فرصتی برای بسط مبارزه برای مطالبات خود، متشکل و متحد شدن علیه کلیت جمهوری اسلامی در نظر گرفته شود.

مضحکه انتخاباتی را میتوان و باید به صحنه افشاگری و اعلام کیفرخواست علیه جمهوری اسلامی و کلیه دار و دسته های آن تبدیل کرد. میتوانیم و باید در هر فرصتی در خیابان و محل کار و محل درس و اجتماع انتخاب های واقعی خود را با صراحت و شفافیت هرچه بیشتر اعلام کنیم: نه به اعدام، آزادی زندانیان سیاسی، نه به تبعیض جنسیتی، افزایش فوری دستمزدها، بیمه بیکاری و بازنشستگی مکفی، آزادی های سیاسی و مدنی و فرهنگی، پوشش اختیاری و لغو حجاب، و در یک کلام پایان دادن به کابوس سی و چند ساله جمهوری اسلامی. مساله فقط اعلام خواست ها نیست، مساله مهمتر متشکل شدن حول جنبشی علیه معرکه انتخاباتی رژیم و ایجاد شبکه ها و روابطی برای بسط مبارزه علیه جمهوری اسلامی و تحقق خواست ها و مطالبات مردم است. با تمام قوا بمیدان بیائیم و به جنبش نه به جمهوری اسلامی دامن بزنیم.
انتخابات های جمهوری اسلامی چیزی فراتر از تجدید تقسیم پستها و کرسی ها بین دارو دسته های حکومتی نیست، اما برای ما مردم انتخابات همیشه فرصتی بوده است برای تعرض بیشتر و بچالش کشیدن کل حکومت. در انتخابات این دوره نیز با صدای بلند به رفتن جمهوری اسلامی رای خواهیم داد.

حزب کمونیست کارگری ایران
۸ بهمن ۱۳۹۴، ۲۸ ژانویه ۲۰۱۶

۱۱۲۸ آکادمیسین ترکیه ای و بیش از ۴۰۰ آکادمیسین از کشورهای دیگر جهان بیانیه ای در محکومیت سیاست سرکوبگرانه دولت ترکیه و اردوغان در کردستان ترکیه صادر کردند. روز ۱۲ ژانویه یعنی یک روز پس از صدور این بیانیه، اردوغان در یک سخنرانی امضا کنندگان را "تاریک اندیش" و "خائن" اعلام کرد و گفت کسانی که بیانیه را امضا کرده اند تروریست هستند و "خواستار" (بخوان دستور) برخورد مقامات قضایی با آنها شد. شورای فرهنگ عالی این کشور هم بلافاصله اعلام کرد که امضا کنندگان بیانیه مورد پیگرد اداری و  قضایی قرار خواهند گرفت.

اما این بیانیه نشان دهنده گوشه ای از فضای حاکم بر جامعه است. طبق گزارش دیلان طغرل، یکی از فعالین حزب کمونیست کارگری در ترکیه، که این بیانیه را به فارسی ترجمه کرده است، بدنبال این بیانیه، هنرمندان، نویسندگان، دانشجویان و گروه های دیگری از مردم در حمایت از این بیانیه و هم در محکومیت سیاستهای اردوغان در کردستان ترکیه بیانیه های مشابهی صادر کرده اند.

 

حزب کمونیست کارگری ایران

١٤ ژانویه ۲۰١٦

 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 

ما دانش پژوهان و استادان این کشور شریک جرم دولت نخواهیم شد!

دولت ترکیه شهروندان خود در سور، فارقین (سیلوان)، نیسبین، جزیره و سیلوپی و دیگرنقاط کشور را با اعلام حکومت نظامی و منع عبور و مرور برای هفته های متوالی عملا به گرسنگی و بی آبی محکوم کرده، با سلاح های سنگین که تنها در جنگ به کار گرفته میشوند به اماکن مسکونی یورش برده و حق زندگی، حق امنیت و آزادی، ممنوعیت شکنجه و کج رفتاری و تمامی حقوق مندرج در قانون اساسی و احکام بین المللی در رابطه با آزادی و حقوق مدنی را زیر پا گذاشته است. این خونریزی از پیش طراحی شده نقض قوانین ترکیه و تمامی معاهدات بین المللی امضا شده از سوی ترکیه است. این همچنین نقض جدی حقوق بین المللی است.

ما خواهان رویگردانی فوری دولت از قتل عام و سیاست تبعید عامدانه مردم کرد و دیگر اقوام ساکن این منطقه، لغو فوری حکومت نظامی و منع عبور و مرور، شناسایی مسئولین نقض حقوق بشر و مجازات آنها، جبران خسارات مادی و معنوی وارده بر شهروندان در دوره حکومت نظامی هستیم. ما همچنین خواهان اجازه ورود دیده بانهای مستقل داخلی و خارجی به نقاط تخریب شده به منظور تهیه گزارش در این زمینه هستیم.

ما خواهان فراهم آوردن شرایط مذاکره و راهکارهای ایجاد یک صلح دائمی و تهیه نقشه راهی از سوی دولت هستیم که در بر گیرنده اراده سیاسی کردها باشد. ما خواهان حضور دیده بانهای مستقل و متعلق به اقشار مختلف جامعه در مذاکرات هستیم و اعلام میکنیم که داوطلبانه حاضر به ایفای چنین نقشی هستیم. ما مخالف خود با تمامی سیاستهای سرکوب اپوزیسیون توسط حکومت را اعلام مینماییم.

ما خواهان پایان فوری اعمال خشونت از طرف دولت بر علیه شهروندان خویش هستیم. به عنوان دانش پژوهان و پژوهشگران این کشور اعلام میکنیم که شریک این جرائم نخواهیم گشت و تا تحقق این مطالبات تماس با احزاب سیاسی، مجلس و افکار عمومی بین المللی و تلاش خود در این زمینه را ادامه خواهیم داد.

 

متن بیانیه به زبان انگلیسی:

 

As academics and researchers of this country, we will not be a party to this crime!

The Turkish state has effectively condemned its citizens in Sur, Silvan, Nusaybin, Cizre, Silopi, and many other towns and neighborhoods in the Kurdish provinces to hunger through its use of curfews that have been ongoing for weeks. It has attacked these settlements with heavy weapons and equipment that would only be mobilized in wartime. As a result, the right to life, liberty, and security, and in particular the prohibition of torture and ill-treatment protected by the constitution and international conventions have been violated. 

This deliberate and planned massacre is in serious violation of Turkey’s own laws and international treaties to which Turkey is a party. These actions are in serious violation of international law. 

We demand the state to abandon its deliberate massacre and deportation of Kurdish and other peoples in the region. We also demand the state to lift the curfew, punish those who are responsible for human rights violations, and compensate those citizens who have experienced material and psychological damage. For this purpose we demand that independent national and international observers to be given access to the region and that they be allowed to monitor and report on the incidents.

We demand the government to prepare the conditions for negotiations and create a road map that would lead to a lasting peace which includes the demands of the Kurdish political movement. We demand inclusion of independent observers from broad sections of society in these negotiations. We also declare our willingness to volunteer as observers. We oppose suppression of any kind of the opposition.

We, as academics and researchers working on and/or in Turkey, declare that we will not be a party to this massacre by remaining silent and demand an immediate end to the violence perpetrated by the state. We will continue advocacy with political parties, the parliament, and international public opinion until our demands are met.

لیست امضاها و بیانیه به زبان های دیگر در لینک زیر قابل مشاهده است:

http://t24.com.tr/haber/baris-icin-akademisyenler-devlet-siddeti-sona-ersin-bu-suca-ortak-olmayacagiz,323330

صفحه3 از7

connect1