جایگاه حزب ما

الیا تابش، ترکیه

برای کسانی که اخبار را دنبال میکنند و یا حداقل نشریه سجک را دنبال کرده باشند احتیاجی نیست که دوباره توضیح دهم 7 سپتامبر چه بود و چه شد! اما خوب است به نکات پایه ای تر پیرامون آن بپردازیم.

اولین چیزی که به ذهنم میرسد اینکه، این اتفاق در دوره ای میافتد که جمهوری اسلامی فشار سرکوبها و زندانهایش را هر چه بیشتر کرده . برای ایجاد  ارعاب و اختناق درنهایت  وحشیگری قرون وسطایی به اعدامهای دسته جمعی میپردازد و با وقاحت تمام به انتشار آن از طریق رسانه های عمومی اش میپردازد. و در این فضا زندانیان سیاسی  از دل زندانها ، یعنی کسانی که همین پیکان اعدام به سمتشان نشانه رفته برای اینکه فریادشان در خودشان خفه شود ، صدا اتفاقا  از همین گوشه برخاسته . از داخل زندان اختناق و شکنجه جمهوری اسلامی. این را که کنار دیگر جنبشهای اعتراضی جامعه میگذارید کارگری ، معلمان ، دانشجویان و دانش آموزان ، جوانان و زنان،  جنبش عظیمی را میبینید که در همه بخشهای جامعه شکل گرفته ، مشکلش با کل این رژیم است و قصد کوتاه آمدن ندارد و مهم تر از همه  راه حلی که امروز جلوی خودش و مبارزه اش گذاشته است. نامه مینویسد و فراخوانی جهانی میدهد. قطب سوم جهان، جبهه آزادیخواهی و انسانیت  را به حمایت  میخواند. به نظرم این گام بزرگی است . و از این به بعد شاهد حرکتهای اینچنینی بیشتری در این  جامعه خواهیم بود.

مطلب دوم اینکه چرا مخاطب پی گیری این فراخوان ، مستقیم و غیر مستقیم حزب کمونیست کارگری است . و یا راحت تر بگویم چرا هر کس امروز بخواهد در مورد این اتفاق چیزی بگوید نمیتواند از ما ( حکک) نگوید. البته آزادیخواهان  و برابری طلبانی که در راه اهداف انسانی شان مبارزه میکنند را نادیده نمیگیرم ، اما نقش حکک و کمیته علیه اعدام آنقدر غیر قابل انکار است که حتی تی وی صدای امریکا ناگزیز است مهمان برنامه اش مینا احدی باشد... علت این است، جنبشی ، حزبی  میرود پای اینکار که از انسانیت انسانها دفاع میکند ، نه اینکه هنوز در اینکه آیا نفس اعدام درست است یا نه شک داشته باشد . نه اینکه به تفکیک جرائم بپردازد. و بهتر بگویم حزبی میتواند  جنبش اعتراضی امروز ایران را نمایندگی کند ، حزبش باشد که رادیکال ترین مواضع را داشته باشد. بدون ذره ای تخفیف از خواسته های چپ و بر حق انسانی دفاع کند.