|
از 9 اوت تا
7 سپتامبر
شادی آبان
– اصفهان
روند
اعتراضات در اقشار مختلف مردم و بر سر
مسائل گوناگون رو به گسترش و ارتقاء بوده
است. اعتراضات کارگری بر سر حقوق معوقه و
افزایش دستمزد ، امروز هر چه بیشتر به
تلاش برای ایجاد تشکل های کارگری تبدیل
شده است و طبقه ای به میدان می آید که
خواستار حقوق انسانی خود در تمام زمینه
های اجتماعی و سیاسی می شود. جنبش زنان از
ابتدای روی کار آمدن جمهوری اسلامی مخالفت
خود را با حجاب و مذهب اعلام داشته که تا
امروز با هیچ سلاحی حکومت نتوانسته آن را
به جامعه تحمیل کند . زنان در عرصه های
مختلف در دانشگاه، بازار، کار و ... نقش
خانه داری و همسر داری که ج.ا سعی در
قبولاندن آن به جامعه را داشت کنار زده
اند و هر سال گامی به جلو برمیدارد و
متشکل تر و رادیکال تر می شود و همه ی
جامعه را به حمایت از برابری زن و مرد
فراخوان می دهد . مبارزات دانشجویی که بعد
از سرکوب های بسیار شدید در اوایل انقلاب
نتوانستند مانع رشد این جنبش بشوند، هر
سال و به مناسبت های مختلف دست به اعتراض
میزند و حق برخورداری از آزادی بیان ، حق
آموزش و آزادی و برابری برای همه و
سوسیالیسم را می خواهند .
این جنبش
ها از ابتدای روی کار آمدن رژیم اسلامی
همواره وجود داشته اند و دارند و هر بار
با روحیه ای سرنگونی طلبانه تر و چپ تر در
جامعه و روبه روی نظام حاکم ظاهر می شوند
. در 2 سال گذشته مخصوصا در سال جاری شاهد
شکل گیری اعتراضات ، بدون اغراق ،در تمام
سطوح جامعه بوده ایم . معلمان ، جنبش دفاع
از کودکان و جنبش هایی که در بالا نام
بردم شکل رادیکال تر و اعتراضی تری و چپ
تری گرفته اند . البته حکومت اسلامی هم
برای سرکوب این جنبش ها کم مایه نگذاشته
است و از هیچ جنایتی دریغ نکرده است از
تحریم ها و تورم و فقر تحمیل شده به جامعه
تا اعدام و شکنجه در ملأ عام که بانی ای
جز جمهوری اسلامی و نظام سرمایه ندارد .
در این یکی دو سال اخیر زنان برای برداشتن
حجاب ها و بدست آوردن آزادی خود و جامعه
هر روز درگیراند. جنبش های اعتراضی کارگری
را در قالب تشکل و مجمع عمومی و سندیکا و
اتحادیه دیده ایم و این اتفاقی است بسیار
بزرگ در منسجم و متحد شدن این جنبش برای
سرنگونی ج.ا و سوسیالیسم. همانطور که در
مرداد ماه شاهد بودیم کارگران و کمونیستها
18 مرداد را به روز حمایت بین المللی از
کارگران زندانی و علیه اختناق جمهوری
اسلامی تبدیل کردند. امروز با وجود تمام
وحشیگری ج.ا ، از داخل زندان ها فراخوان
برای تجمع اعتراضی در روز 7 سپتامبر
به تمام جهان می دهند و
زندگی شاد و مرفه را حق مسلم خود اعلام می
کنند . این موج سرنگونی طلب و سوسیالیستی
آنقدر بزرگ و پرتوان شده است که فعالین در
بندش به خوبی آن را دریافته اند و جامعه
را به درک موقعیت این جنبش فراخوان می
دهند.
نمونه ی
جنبش اعتراضی در ایران را در هیچ کجای
دنیا نمی توانیم پیدا کنیم. به چپ چرخیدن
جامعه و وجود حزبی مثل حزب کمونیست کارگری
که دارد همه این تلاش ها را بهم وصل میکند
و مرکزیتی واحد به آن میدهد، در جای دیگر
نمی بینیم. اینکه زندانیان دربند و زیر
شکنجه های مزدوران اسلامی، با نام واقعی
شان به جامعه ی جهانی فراخوان برای حمایت
از اعتراضات و خواسته هایشان می دهند،
نشان میدهد که جمهوری اسلامی چقدر در
سرکوب جامعه ناتوان است. در واقع اتکای
این فعالین در زندانها به جنبش گسترده و
عظیم آزادیخواهان و نیرو و توانی است که
در این جنبش میبینند. باید نیروی خودمان
را باور کنیم. باید به فراخوان زندانیان
در 7 سپتامبر (16 شهریور) پاسخ داد و
متحد تر و گسترده تر به تجمع و اعتراض در
داخل و خارج دست زد و تک تک این روزها را
به روز عقب راندن رژیم اسلامی تبدیل کرد. |
