موج اعتراضات دانشگاه های ایران را فرا گرفته است

دانشجوی زندانی آزاد باید گردد!

طی چند روز گذشته اعتراضات دانشجویان در چندین دانشگاه بالا گرفته است. اکثر این اعتراضات به دستگیری و زندانی شدن دانشجویان، ایجاد فضای بسته و پلیسی در دانشگاه ها، لغو مجوز تشکل های دانشجویی و جداسازی های جنسیتی در دانشگاه ها بوده است. حمله حکومت اسلامی به دانشجویان هرچه شدید تر می شود، اعتراضات دانشجویان تعرضی تر و پیگیری دانشجویان بیشتر می شود. هر چه تعرض حکومت گسترده تر باشد اعتراضات دانشجویان هم گسترده تر و همبسته تر می شود.  اعتراضات چند روز اخیر دانشجویان حول آزادی دانشجویان پلی تکنیک و دانشجویان دانشگاه چمران اهواز بوده است و دانشجویان اعلام کرده اند تا رسیدن به خواسته های به حق شان دست از اعتراض نخواهند کشید.

دانشگاه چمران اهواز طی روزهای اخیر شاهد هجوم نیروهای امنیتی برای بازداشت و ارعاب فعالین دانشجویی این دانشگاه بوده است، تعدادی از دانشجویان و کارمندان این دانشگاه توسط ستاد خبری اطلاعات احضار و بازجویی شده اند و تعدادی از دانشجویان نیز در بازداشت مانده اند، روزبه رحیمی،  جوادعلیخانی،  مهدی معصومی،  راعی نیکزاد،  جوادتوللی، محمدرضا جعفری،  سیامک مومنی و مجتبی عزیزالهی از دانشجویان دستگیر شده هستند که روزبه رحیمی و مجتبی عزیزالهی با سپردن وثیقه ۲۰ میلیون تومانی آزاد شده اند. دستگیری و حمله نیروهای اطلاعاتی امنیتی به دانشگاه چمران اهواز موج گسترده ایی از اعتراضات دانشجویی را به همراه داشته است.

در همین راستا دانشجویان در دانشگاه علامه طبق قرار و اعلام قبلی دست به تجمع اعتراضی وسیعی زدند. دانشجویان علامه روز ۸ آبان در این دانشگاه تریبون آزادی برگزار کردند و در آن خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط دانشجویان زندانی همه دانشگاه ها شدند. دانشجویان شعار می دادند "مرگ بر دیکتاتور"، "مرگ بر استبداد"، "دانشجوی زندانی آزاد باید گردد"، "احمدی نژاد همکلاسی های ما را آزاد کن"و بر پلاکارد هایی به زبان انگلیسی نوشته شده بود"رئیس جمهور فاشیست دانشگاه را ترک کن". تعداد زیادی از دانشجویان دیگر دانشگاه های تهران و تعدادی از دانشجویان علامه که در پشت درهای بسته دانشگاه مانده بودند، توسط دانشجویان داخل دانشگاه که توانسته بودند سد نیروهای حراست را بشکنند، با شکستن در دانشگاه وارد دانشگاه شدند و جمعیت معترضین به ۸۰۰ نفر رسید. در این تجمع اعتراضی دانشجویان دانشگاه های دیگر نیز حضور داشتند و با خواندن بیانیه هاشان خواهان آزادی دانشجویان زندانی شدند. در این میان تعدادی از دانشجویان دستگیر شدند که در اثر اعتراض شدید دانشجویان بلافاصله آزاد شدند. مازیار سمیعی و آرمان صداقتی ولی در باز داشت مانده اند.

دانشجویان دانشگاه قزوین پنجشنبه ۱۰ آبان نیز به ادامه باز داشت دانشجویان پلی تکنیک و اهواز اعتراض کردند و خواهان آزادی آنان شده اند.

دانشگاه شاهرود نیز چهارشنبه ۲ آبان شاهد اعتراض گسترده دانشجویان به بازداشت و زندانی شدن دانشجویان، فعالین کارگری و فعالین زنان بود. دانشجویان شاهرود در تجمعی با شرکت بیش از ۷۰۰ دانشجو به انحلال تشکل های دانشجویی اعتراض کردند و خواهان آزادی دانشجویان پلی تکنیک شدند و به مسئولین دانشگاه مهلتی ۱۰ روزه دادند تا به خواسته هاشان رسیدگی شود.

دانشگاه مشهد هم چهارشنبه ۹ آبان شاهد اعتراض دانشجویان به دستگیری و زندانی کردن دانشجویان بود. بسیج دانشجویی این دانشگاه  تریبونی به منظور سخنرانی مسئولین دانشگاه ترتیب داده بود که فعالین چپ دانشگاه با حضور خود در این مراسم که حدود ۳۵۰ دانشجو در آن شرکت داشتند با شعار دادن و پلاکارد های خود توانستند فضا را علیه سیاست های سرکوب و ارعاب رژیم تغییر داده و با فشار خود تریبون را در اختبار بگیرند. دانشجویان شعار و پلاکاردهایی در مخافت با جنگ، "مرگ بر دیکتاتور"، "مرگ بر استبداد"،"NO WAR " و "اعدام ها را متوقف کنید" داشتندو در مخالفت با سیاست های سرکوب و ارعاب جمهوری اسلامی و سیاست های جنگ افروزانه آمریکا سخنرانی کردند.

سازمان جوانان کمونیست ضمن محکوم کردن دستگیری و زندانی کردن دانشجویان خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط دانشجویان و همه زندانیان سیاسی ست. اعتراضات گسترده و یکپارچه و پیگیرانه دانشجویان می تواند آزادی دانشجویان زندانی را تضمین کند. دانشجویان باید اعتراضات خود را هماهنگ کرده و با اعتصاب و تعطیلی دانشگاه ها، با صدور بیانیه های مشترک بر خواست های به حق خود تاکید کنند و تا آزادی دوستان خود دست از اعتراض و مبارزه نکشند. ۱۶ آذر روز اعتراض دانشجو به جمهوری اسلامی و سیاست های ضد انسانی آن نزدیک است، اعتراضات جاری دانشجویان را باید به این روز گره زد و در این روز اعتراضات گسترده و یکپارچه ای را علیه جمهوری اسلامی سازمان داد.

مرگ بر جمهوری اسلامی

زنده باد جمهوری سوسیالیستی

سازمان جوانان کمونیست

۱۰ آبان ۸۶، ۱ نوامبر ۲۰۰۷