|
نامه های شما 329
حسن صالحی، سوئد
چرا اینرا چاپ
نکردید؟
سلام سامان جان،
چرا نامه حزب چپ سوئد را در نشریه
نزدی؟ نامه به انگلیسی بود و خودت
میتونستی ترجمه کنی. من البته
دیشب دیروقت ترجمه فارسی اون را
برای خودت فرستادم. بعلاوه فکر
میکنم حتی میتونستی انگلیسی آنرا
در نشریه بزنی. قربانت حسن.
ج.ک: حسن جان مرسی
از راهنمایی ات. درست میگویی باید
این کار را میکردم. دفعه بعد. اما
در این شماره ترجمه فارسی نامه
حزب چپ سوئد در اعتراض به دستگیری
های اخیر دانشجویان در ایران را
چاپ میکنیم. خسته نباشید.
امید. ر. از ایران
نامه به رضا مرادی
"به: رفیق رضا مرادی عزیز، با
سلامهاي گرم،
امیدوارم حالت خوب و خوش باشد .
من یکی از فعالین حزب در داخل
هستم . سالهاست با حزب آشنائی
دارم و خودم را نسبت به سرنوشت
جامعه جهانی و به تبع آن ایران
مسئول میدانم . در این دوره از
حیات سیاسی جامعه که جنبشی عظیم
برای سرنگونی حاکمیت سیاه اسلامی
سرمایه در ایران و برپائی جامعه
سوسیالیستی بدست مردم در جریان
است و برای سازماندهی و رهبری این
کار بزرگ و سرنوشت ساز حزبی با
اهمیتی حیاتی بنام حزب کمونیست
کارگری در حال فعالیت شبانه روزی
است و تلویزیون کانال جدید را در
این رابطه به عنوان یک ابزار
تبلیغی ، ترویجی و حتی ابزار
تشکیلاتی و سازماندهی در دست دارد
. بنابراین داشتن رفقای خوبی مثل
شما در هدایت این ابزار برای ما
اهمیت صد چندان پیدا میکند .
البته نمیخواهم ، اهمیت کار سایر
رفقای با تجربه را کمتر کرده باشم
، بلکه مشخصا میخواهم اهمیت
خواسته ام را نشان داده باشم .
شما به اعتقاد دوستان دور و بر من
و فعالینی که با انها در ارتباط
هستم و مردمی که با انها در رابطه
هستیم ، یک برنامه ساز و مجری
خوبی هستید . من در دوره قبل کار
تلویزیون در تل استار کار خوب شما
در اجرای برنامه جوانان کمونیست
را دیدم . حتی یک ماه قبل و درست
یک هفته قبل از شروع اجرای برنامه
هایتان به شهلا دانشور هم نوشتم
که چرا از رضا خبری نیست . لطفا
به او بگوئید که برنامه اجرا کند
. و خوشبختامه شما کار دوره
جدیدتان را شروع کردید و اینبار
بهتر از قبل هم کار میکنید . بهر
حال ببخشید که نامه ام طولانی شد
. لطفا این توان خودت را دست کم
نگیر و اگر وقت کردی حتما برنامه
های جوانان را نیز شروع کن . جای
برنامه جوانان در تلویزیون خالی
است .
به امید دیدن کارهای بهتری از
شما
موفق باشید .
دوستدار شما – امید – ر
25/9/86"
ج.ک: امید عزیز کاش نامه ات را
پنچ شش برابر می نوشتی. ولی فکر
کنم که همین مختصر هم کار خودش را
بکند. ما منتظر جواب رضا هستیم و
همینجا هم چاپ میکنیم. از شما که
حرف دل همه بروبچه های سازمان
جوانان را زدی خیلی تشکر میکنیم.
رضا جان ما منتظریم! (لول! البته
به انگلیسی!)
دریا قوام، ایران
یک کمی خصوصی
"سلام این کتاب
سونای زعفرانیه از نوری زاده است
که برای شخص خودت فرستادم که اگه
دوست داشتنی بخونی. نمی دونم چرا
فایل خوب باز نمی شود. راستی از
پارس پلانت کارت تبریک فرستاده
بودم نمی دونم گرفتی یا نه.
قربانت دریا."
ج.ک: دریا جان اگه
شما خودت اون کتاب رو خوندی یه
خلاصه ای برامون بنویس که ببینیم
ارزش خواندن دارد یا نه. چه چیز
جالبی در اون بود که فکر کردی اگه
فرصت کنم بخونم؟ در ضمن من کارت
پستال رو نگرفتم. حیف. ولی ئی میل
یاهو من (مصطفی) خراب است. برای
اطمینان کاری خوبست که یک نسخه هم
برای سامان بفرستی. البته سامان
جان نامه های "خصوصی" را فقط
فوروارد کن! (بازهم لول!)
کیان آذر، ترکیه
"نه جنگ"، بدون
شرح!
کیان اینرا
فرستاده که نکته جالبی دارد. فکر
کنم از وبلاگ درفش کاویانی
دانشگاه فردوسی مشهد برداشته ولی
توضیحی نداده است. اهمیت آن در
اثبات غلط بودن و دوم خردادی بودن
شعار "نه به جنگ" است. (به بحث
این هفته در مورد "جایگاه عصا در
تئوری" رجوع کنید.) متن ارسالی
اینطور است:
اگر تا دیروز شعار
«نه به جنگ» برایمان اولویت داشت،
امروز رهایی
رفقایمان در درجه اول است
درفش کاویانی-
وبلاگ دانشجویان آزادیخواه و
برابری طلب
دانشگاه فردوسی
مشهد
نقدی بر دیدار
اعضای دفتر تحکیم وحدت و ادوار با
ناصر
زرافشان
جمعی از اعضای
دفتر تحکیم وحدت به همراه
تعدادی از اعضای سازمان ادوار
تحکیم با دکتر ناصر زرافشان دیدار
کردند. در این
دیدار که علی نیکو نسبتی عضو تازه
آزاد شده دفتر تحکیم نیز حضور
داشت در مورد مسائل
سیاسی مهم روز از جمله وضعیت
دانشگاه ها، دانشجویان دربند،
شرایط ویژه کشور و
همچنین خطر جنگ افروزی صحبت شد.
جالب است. رفقای
تحکیمی در این دیدار از آقای
زرافشان
به
عنوان یک وکیل زیردست می خواهند
که به وضعیت دانشجویان زندانی
رسیدگی کنند ولی
باید
پرسید که خود آقایان برای رهایی
رفقای در بند چه تلاشی کرده اند؟
آنان که می
خواهند
جبهه ای ضد جنگ راه اندازی کنند
ابتدا به داد دانشجویان زندانی
رسیده و برای
آزادی
رفقا تلاش نمایند.
شعار « نه به جنگ»
شعار دانشجویان آزادی خواه و
برابری
طلب در
۱۶
آذر امسال در سراسر کشور بود ولی
در زمانی که
۳۴
تن از رفقا در بند هستند
اولویت
ما رهایی آنان از زندان است.
تحکیمی ها در کپی برداری هایشان
نیز عقب افتاده
اند و
نمی داند خواست ها در پروسه ی
تاریخی باید تغییر کند.
اگر تا دیروز شعار
«نه به جنگ» برایمان اولویت داشت،
امروز
رهایی رفقایمان در درجه اول است.
بهتر نبود پیشنهاد
تشکیل جبهه ای فراگیر برای آزادی
تمامی دانشجویان
زندانی را مطرح می نمودید؟"
ج.ک: رفقای عزیز،
همان دیروز هم شعار نه به جنگ
شعار غلطی بود. تفاوت جدی با
"جبهه ضد جنگ" آقای زرافشان و
"صلح و دمکراسی" خانم عبادی
نداشت. خوشحالیم که دستکم نقد
واقعیت شعار درست یعنی آزادی
رفقای دربند را در دستورتان
گذاشت. مساله بسط مبارزه کارگران
و مردم و از جمله دانشجویان برای
سرنگونی جمهوری اسلامی و برقراری
سوسیالیسم و آزادی و برابری است.
"نه به جنگ" از همان ابتدا آدرس
دوم خرداد و تن دادن به وضع موجود
را میداد!
رویا از مشهد
در دانشگاه خبری
نبود
"سلام عزیزم؛ من
روز دانشجو در دانشگاه خودمون
بودم، اونجا خبری نبود. فقط جشن
دانشجو بود..."
ج.ک: رویا جان در
دانشگاه فردوسی تظاهرات دانشجویان
چپ بود و عکس و گزارش اش را برایت
فرستادیم. هفته قبل هم در نشریه
چاپ شد. رویا بیشتر بنویس. ما
منتظریم.
ناصر احمدی، سوئد
کرج به هم ریخت
دو فرستاده اند که هردو جالب است:
نامه اول:
"در شهر
کرج هم
تلويزيون تبليغاتی، در مقابل
ساختمان تجاري يادمان این شهر نصب
شده است. ناگهان روی صفحه این
تلویزیون تبلیغاتی فیلم کوتاهی
پخش شد که حکومت ندید بدید نام آن
را فیلم ضد اخلاقی گذاشت، در
اروپا چنین تصاویر و فیلم های
تبلیغاتی که پرشمار هم هست، چندان
عادی است که مردم به آنها توجهی
نشان نمی دهند. بدنبال پخش این
فیلم که ناگهان توجه عابر و ماشین
سوار را در کرج به خود جلب کرد،
نیروی انتظامی چند نفری را باتهام
دست داشتن در پخش این فیلم دستگیر
کرد. آنها گفتند که نقشی در پخش
این فیلم نداشته اند و مسئولیت
آنها فقط نصب تلویزیون تبلیغاتی
بوده است. به نوشته خبرگزاری
مکتبی- دولتی "فارس" تحقيقات نشان
ميدهد كه بر اثر يك
اشتباه
تعدادی عكس غيراخلاقي كه در
رايانه متصل به تلويزيون موجود
بوده،
ناگهان از اين تلويزيون پخش شده
است.
لابد حالا می روند دنبال صاحب
رایانه!"
نامه دوم:
"دیروز در صدا و
سیمای آمریکا در برنامه خبرها و
نظرها، تحلیل گران دوخردادی جنبش
دانشجویی بررسیهای جدیدشان را
ارائه میدادند.
علی
افشاری و کوروش صحتی ضمن صحبت از
موضوعهای مختلف روز، ضمن آب و تاب
دادن به دانشجویان لیبرال، و بطور
کلی ضمن بررسی صف دوم خردادی که
(بقول خودشان بار اول شکست خورده
بوده و اکنون برای امتحان شانس
دوباره خودش پا به میدان گذارده
است)، اینبار دیگر نتوانستند بر
چهره سرخ آزادی ـ برابری سرپوش
بگذارند، بلکه ضمن شرح و بررسی
بخش غالب یعنی بخش چپ جنبش
دانشجویی، میگفتند که رژیم با
دستگیری و سرکوب این صف چپ وسیع
که درواقع مارکسیستهای نه از نوع
روسی و چینی بلکه از نوع جدیدی
هستند بر هویتمندی این طیف تاثیر
زیادی گذاشت! درواقع از روی اجبار
هم که شده بود در معرفی دانشجویان
چپ با دقت تاریخی و اجتماعی و
احترام معنی داری حرف میزدند و
میگفتند که (این دیگر یک پدیده
اجتماعی جدیدی است و باید این
واقعیت را برسمیت شناخت!).
بنظرم، تمامی
شواهد روزگار اینرا نشان میدهند
که جنبش کمونیسم کارگری 99 %
پیروز خواهد شد و از این 1% هم
اشاره ام صرفا به احتمال حوادث
طبیعی مثل زلزله و سونامی و غیره
و آسیب های ناشناخته طبیعی اند که
ممکن است بر شیرازه جامعه وارد
آید، و بورژوازی هم ممکن است که
از این حوادث غیر اجتماعی، از این
طبیعت و این رهگذر پر تنوع دنیای
بسیار کم ملاحظه امروزی بتواند
حداکثر بهره را ببرد.
بعبارت دیگر میخواهم بگویم که حتی
هرگونه احتمال کودتا و قتلهای
زنجیره ای از نوع جدید و غیره هم
که رخ بدهد که بنظرم از حالا به
بعد شرایط وقوعش آماده تر و بیشتر
هم میشود، درجه آمادگی ((حزب،
مردم و حتی جبهه سوم جهانی)) را
در خنثی کردن آن و تبدیل کردنش به
ضد خود بالا میبینم... "
ج.ک: ناصر جان من نمی توانم درصد
معلوم کنم، و فکر میکنم شما هم
برای اعلام اطمینان خاطر بالا
درصد استفاده کرده اید، ولی بطور
واقعی 16 آذر سرخ امسال واقعیت
اساسی جامعه ایران، یعنی دست بالا
داشتن چپ در جنبش اعتراضی و
انقلابی مردم ایران را با وضوح
غیر قابل تردیدی مقابل همه گرفت.
این تحول خیلی چیزها را عوض خواهد
کرد. خواب خیلی ها را آشفته خواهد
کرد. احیانا خیلی ها را از خواب
بیدار خواهد کرد. بهر حال باید
جلو رفت. برای آزادی دانشجویان
زندانی و همه زندانیان سیاسی،
برای متشکل شدن چپ و برای تعرض
بیشتر چپ و سوسیالیسم و آزادی و
برابری به جمهوری اسلامی.
در مورد موضوع
اول، فیلم آن برای وبلاگ سجک
نیوز آمد و باید هنوز آنجا باشد.
آرش سرخ
این جواب
MIT
است
"مصطفی این جواب
MIT
است. در ضمن مطلب مرا گرفتی که
چاپ کنی."
ج.ک: آرش جان مطلب را گرفتیم و
امیدواریم که این شماره چاپ کنیم.
اما ئی میل شما خالی بود. و ما
مثل شما این جریانات چپ و اسم
مخفف هایشان را نمی شناسیم. در
نتیجه لطف کن دوباره و ایندفعه پر
بفرست. در ضمن نامه دیگرت هم که
با تاخیر بسیار زود بود رسید.
خسته نباشی.
کارگران ایران
خودرو
دانشگاه سنگر
آزادی است
جمعی از کارگران
ایران خودرو بیانیه شان را برای
ما نیز فرستاده اند
"دانشگاه پادگان
نيست
دانشگاه سنگر آزادي است
دوستان و همكاران
گرامي
16 آذر
روزدانشجو مي باشد در آستانه
فراسيدن روز دانشجودولت عدالت
پرور به
جاي
تكريم در مقابل دانشجويان اين
پيشگامان مبارزه براي آزادي به
دانشگاهها حمله
كرده و
دهها نفر از دانشجويان را دستيگر
كرده است
.
دوستان
كارگر
روز
دانشجو روزمبارزه عليه
زور و
ستم روز عليه بي عدالتيها وروز
مبارزه عليه خفقان عليه سركوب و
روز مبارزه
براي
آزادي ميباشد . براي همين نيروهاي
امنيتي جهت جلوگيري ازگرامي داشت
اين
روزبزرگ اقدام به دستگيري گسترده
دانشجويان دانشگهاهاي كشور كرده
اند.
ما
كارگران
ايران
خودروضمن گرامي داشت روز دانشجو
اين
روز بزرگ كه نشانه مقاومت و سنبل
آزادگي
دانشجويان در دفاع از حقوق ما
كارگران ميباشد را به دانشجويان
عزيز تبريك مي
گوئيم.
ما ضمن محکوم کردن
هر
گونه تعلیق ، اخراج ، دستگیری و
پیگرد دانشجویان و فعالین کارگری
و اجتماعی،
خواهان
آزادی فوری وبدون و قیدو شرط آنان
هستیم
.
زنده باد دانشگاه،
زنده
باد دانشجويان آزاده و مبارز
جمعي از كارگران
ايرانخودرو
چهاردهم آذر 1386
سولماز سعیدی،
پاکستان
کامپیوترم اوضاعش
خرابه
"سلام مصتفی جان, خسته نباشی گلم.
پرسیدی چرا جلسه نمیام... عزیزم
من از شانس بدم کامپیوترم اوضاش
خرابه. باید درستش کنم که هنوز
واسه اینم وقت گیر نیاوردم. اما
خیلی دلم میخواد هرچی زود تر
دوباره در جلسه ها شرکت کنم. اما
نشریه و مطالب رو هروز دنبال کردم
و میکنم. زیاد پر حرفی نمیکنم
مصتفی جان.
مواظب خودت باش. قربانت، سلماز."
ج.ک: سولماز جان الان متوجه شدم
تو مینویسی سلماز و من میخوانم و
مینویسم سولماز. کدوم درسته؟ در
ضمن جای تو در جلسات سجک خالی
است. امیدواریم کامپیوترت زودتر
شفا کند.
امضاء محفوظ
اس ام اس و بحران
رژیم
"به نظرم این برای
جوانان خوب است. از رسالت است:
"سرمقاله:
«پيامكها و بحران هويت»، صالح
اسكندري
يكي از پديدههاي
متاخر هويتبخش در دنياي انفجار
اطلاعات پيامكهاي تلفن همراه در
قالب
SMS, MMS
و ... ميباشند. در كشور ما با
ضريب نفوذ 34% براي تلفن همراه
روزانه بيش از 30 ميليون پيامك
ارسال و دريافت ميشود. اين رقم
در روزهاي تعطيل و عيد به مراتب
بيشتر ميشود. بنا بر يك پژوهش با
يك نمونه آماري 2000 نفر نسبت
پيامكهاي طنز به غير طنز قريب به
75% است. اين پيامكها اغلب با
الفاظ غير مودبانه و ركيك همراه
است. در حوزه امنيتي جمعبندي
تهديدهاي پيامكهاي تلفن همراه
اينگونه است: 1- تخريب وحدت ملي
از طريق اهانت به قوميتها بخصوص
در استانهاي مرزي 2- پخش شايعات
به گونهاي كه بعضي از مواقع
احساس ناامني در كل فضاي جامعه
ايجاد ميشود كه منشا آن تنها يك
شايعه بوده است. 3- ايجاد عمليات
رواني عليه حاكميت يا بخشهايي از
حاكميت توسط افراد مختلف كه مورد
سوءاستفاده قرار گرفته است. 4-
ايجاد بحران 5- دعوت براي اعتراض
و تجمع 6-تخريب چهره مسئولين
استاني و كشوري و ... البته صرف
نظر از آثار سوء سياسي اين پديده
مخاطرات هويتي و فرهنگي پيامكهاي
غيراخلاقي وحتي اخلاقي بيش از
آسيبهاي ديگر قابل تامل است.
غفلت از زبان شيرين فارسي و حذف
تدريجي نشانههاي گفتمان اسلامي
در كشور از قبيل صلهرحم با ارسال
چند كلمه بيروح هر ايراني
مسلماني را نگران ميكند.
پيامكهاي غيراخلاقي با اشاعه
فحشا بسياري از ديوارها را فرو
ميريزند عليالخصوص كه هيچ
محدوده سني نيز براي استفاده از
تلفن همراه وجود ندارد. قابليت
MMS
و ارسال فيلمها و تصاوير نيز زنگ
خطري براي عموم فرهنگ دوستان كشور
است. تقابل ما با اين پديده دقيقا
به دليل جريان شيطان در امواج
مخابراتي است و اين از آن روست كه
پارادايم جامعه اطلاعاتي
سكولاريستي است. در اين پارادايم
پديدهها مسخر شيطان هستند و
هويتها همگي در مقابل بعل ذنوب
سر به سجده ميگذارند... بايد
نيروهاي مقاومت را بيش از پيش
فعال كنيم وبه اين بهانه كه
نميتوان مقابل تكنولوژي ايستاد
نقاط استقرار فرهنگي خود را فدا
ننماييم. ميتوان پيش از ورود يك
پديده به كشور آن را از نگاه
فرهنگي نقد كرد و با توجه به
منابع موجود تهديدهاي متصور را به
فرصت تبديل نمود."
ج.ک: از هر طرف که
نگاه کنید کار این رژیم در مقابل
نسل جوان، نسل اینترنت و ماهواره
ساخته است. این هم یک نمونه آن
هست.
ناصر اصغری،
کانادا
سیال بودن و ثبات
نفرت!
"سیالیت
حزب علی جوادی در سیاست، ثابت
قدمی در تنفر از حزب كمونیست
كارگری.
.. علی جوادی كه دو سه هفته پیش
از فراخوان كورش مدرسی حمایت كرده
بود و به دوستان دور و بر هم
پیشنهاد حمایت از آن را میكرد،
امروز چیز دیگری را میگوید. چیزی
كه مشخصه آنهاست: خط عوض كردن با
سرعت ثانیه شمار ساعت. اما چیزی
كه ایشان همچنان در آن ثابت قدم
است، فحاشی به حزب كمونیست كارگری
است (اشاره به آخرین شاهكار علی
در مورد حككا). .."
ج.ک: ناصر جان میبخشی که هفته قبل
نتوانستیم این دو سه خط شما را
چاپ کنیم. در ضمن رفیقمان محمدرضا
پویا نقد خوبی بر همین بقول شما
سیالیت دوستان نوشته بود که هنوز
در سایت روزنه هست. خوانندگان
علاقمند میتوانند آنجا بخوانند.
رفیق اوستا، ایران
من حزب رو دوست دارم
"رفیق جان من از لحن تندم معذرت
میخواهم. (اشاره به نامه شان در
دو شماره پیش) اما واقعا بارها و
بارها تقدیس حزب رو تو نوشته های
استالین دیدم. باور کن نفس تقدیس
چیزی یعنی اینکه نقد و انتقاد
ممنوع! من فکر میکنم مارکسیست
بودن یعنی عبور از مطلق کردن یک
پدیده. اصولا دیالکتیک یعنی تعطیل
امر مقدس. منم حککا رو دوست دارم.
شاید با چند تا از دیدگاه حککا
مشکل داشته باشم اما اومانیسم
حککا برام خیلی ارزشمنده. مصطف
جان راستی جقدر نقد ناصر زرافشان
متین و محکم بود. جدا ازت تشکر
میکنم. در مورد موقعیت ایرج آذرین
هم کردها یک ضرب المثلی دارند که
ترجمه آن اینه: "
ج.ک: اوستا جان
متاسفانه تکه های آخر نامه ات را
گم کردیم. یعنی چون اون هفته خیلی
عجله عجله شد و نرسیدیم اینجور
شد. درست سر بزنگاه یعنی اون ضرب
المثل قطع شده و اون باقیش نیست.
حتما ضرب المثل رو بفرست. اوستا
جان در نامه تو چند تا بحث هست.
اولا من از دیالکتیک اینجور نمی
فهمم که نباید اهمیت فوق العاده
تعیین کننده حزب را زیر سوال برد.
مقدس به معنای مذهبی آن البته
نداریم. چیز مقدس آنطور که مذهب
میگوید نداریم. مطلق به معنای
متافیزیکی و ایده آلیستی نیز
نداریم. همه چیز نسبی و در حال
تغییر و تحول و از چیزی به چیز
دیگر شدن است. اما برای کمونیست
ها و مارکسیست ها برای طبقه کارگر
در جریان مبارزه اش دائمان مسائلی
پیش می آید که اهمیت فوق العاده
پیدا میکند. ابزارهایی لازم می
آید که فوق العاده حیاتی اند. همه
بحث حزب مقدس است، همین است.
اهمیت حزب و بطور مشخص اینکه اول
حق با حزب است مگر خلافش ثابت
شود. این اصل مهمی است. نمی شود
با شک و تردید حزب ساخت. میشود
هزار جور انتقاد و ملاحظه روی حزب
داشت، میشود گفت این یا آن سیاستش
را قبول ندارم و برای تصحیح آن
جنگید. اما در عین حال باید همین
موجودیت را با تمام قوا حفظ کرد و
تقویت کرد. همیشه هر حزبی کلی
ایراد دارد، ولی باز حزب و حزبیت
برای جنبشی که علیه وضع موجود است
فوق العاده تعیین کننده است.
اتفاقا بورژواها با به رخ کشیدن
استالین (که از خودشون بود!) سعی
میکنند نذارند که کمونیست ها قدرت
را بگیرند و دنیا را عوض کنند.
تصرف قدرت، حفظ آن و ساختن جامعه
نوین کمونیستی بدون یک حزب بسیار
آگاه، بسیار منضبظ و بسیار انسانی
و بسیار محکم و آبدیده غیر ممکن
است. این حزب مقدس است همانطور که
بیمارستان برای اهالی مقدس است.
این هیچ جنبه مذهبی و متافزیکی
درش نیست. این البته بحث جالبی
است (یعنی مساله مطلق و مقدس و
دیالکتیک و متافزیک) که یک وقتی
میشه کرد. ولی هیچ چیز نمی تواند
جای حزب را بگیرد و فوق العاده
ضروری است. در مورد نقد زرافشان
(که باز منظور در سه شماره قبل
است) مرسی، وقایع نشون داد که حزب
ما چقدر درست میگفت. ولی اگر
تلویحا میخواهی بگویی لحن ام
اینجا خوب بود اما مثلا در نقد
آذرین بد بود (چون میدانم که این
بحث را داشتی) باز باید نکته ای
را تکرار کنم. خود موضوع، لحن
آدم را تعیین میکند. آقای زرافشان
یک فرد متین و صادق و دوست داشتنی
است که خط بغایت غلط و راست و چپ
ضد امپریالیستی در پیش گرفته و
باز از کنار جمهوری اسلامی سر
درآورده است. ایشان با ایرج آذرین
که رسما در نوشته اش چارلا پهنا
میکند، بهم میبافد و بعد هم خودش
را عالم دهر میداند خیلی فرق
دارد. یکی تراژدی است، و آن یکی
کمدی. این است که لحن منهم در نقد
اینها (با وجود همه خویشاوندی
طبقاتی شان) فرق میکند.
|
