مذهب، افیون اندیشه

هما کیانی، آلمان

دین، خود آگاهی انسانی است که هنوز خود را نیافته و یا خود را باخته و از دست داده است. دین، توهین به انسان است و بدون آن هم انسان های خوب و بد وجود دارند که کارهای مثبت و یا منفی انجام می دهند؛ امّا اگر انسان های خوب، کارهای بد انجام می دهند، آن وقت است که پای دین در کار است و توجیه کنندۀ آن.

مذهب تخیّل است و پایۀ قدرتش در این است که در محدودۀ تمایلات ذاتی مان واقع می شود. مذهب، مغزی را که فکر می نماید، می رباید و تنها علم است که مرگ ادیان را رقم می زند و هر چقدر ثمره و میوه های دانش بشری در اختیار انسان قرار می گیرد، همانقدر باورهای مذهبی از میان می رود. دین، به استناد تاریخ، بافته شدۀ ذهن آدمی است و ایجاد شدن آن بدلیل عدم توانایی در پاسخگویی به نادانسته ها و ترس های انسان صورت پذیرفته است.

مذهب، صیّاد است و صید آن، انسان می باشد.  طعمه صیادی آن، خرافات و جهالت می باشد. ادیان بر مبنای ترس اکثریّت و زندگی اقلّیّت بنا نهاده شده است.  ترس، پدر خشونت و مادر دین است و بی جهت نیست که در طول تاریخ، این دو دست در دست هم پیش رفته اند.

دین در انسان نه علاقه، بلکه تنفر به همنوع را ایجاد می کند. کلیّۀ ادیان با شورش علیه اخلاق به دنیا می آیند و با غلبۀ اخلاق بر آن ها از بین خواهند رفت. فرضیّۀ بی اخلاقی را نمی توان پذیرفت، زیرا که اخلاق منحصرأ امری انسانی و متعلّق به انسان است؛ زیرا انسان پدیدۀ ذاتی نیست، بلکه پدیدۀ تفکّری است و هیچ نوع قدرت مافوقی در پشت آن وجود ندارد. گرچه اسلامیون خود را یک نیروی مدافع اخلاق قلمداد می نمایند، امّا زبان و اعمالشان سراسر نفرت و خشونت است و چگونه یک انسان خردگرا و انسان گرا می تواند با هر توجیهی آنها را تحمّل نماید و تولرانس نسبت به آنها نشان دهد.

استفاده از دین برای فریب توده ها ضروری است که می بایست با آن ها  مبارزه نمود و آن ها  را در هم کوبید. از نظر من جوان از جنس زن و هم نوعانم  که شاهدان و قربانیان جنایات این افیون اندیشه بر بشر بوده و هستیم، در این تراژدی :

ابتدائی ترین حقوق و عواطف بشری لعن و لگد مال شده است و این نهایت بی حرمتی به علم و به شعور اجتماعی انسان زمان ماست.

دین باطری شارژ شده ای است که در مغز انسان ها قرار می گیرد تا عقربۀ ثانیه شمار آن از حرکت باز نماند تا نتواند حقیقت عقربه های دقیقه شمار و ساعت شمار زمان خود را بفهمد و درک نماید و خود را با آن ها همسان نماید.

این است چهرۀ حقیقی و نفرت آور مذهب

به امید رسیدن به حقایق انسانی و دنیایی با حقیقت آزادی ، بدور از اندیشه های خرافی

هما کیانی.

در حاشیه

هما جان مرسی برای نوشته ات. دین اینها هست که شما میگویی. اما از مقطعی که طبقات و دولت بوجود آمدند، دین ساخته و پرداخته دولت ها و طبقات حاکمه، ایدئولوژی آنها و ابزار سرکوب و توجیه حاکمیت آنها بوده است. اینرا در مورد جمهوری اسلامی بروشنی می بینیم. دین در طی تاریخ هر جور بوجود آمده است، اما اکنون ساخته و پرداخته دولت ها و احزاب و جنبش های سیاسی،  عصای دست آنها، چوبه اعدام آنها، اهرم قدرت آنها و ابزار تخدیر عمومی یا ارعاب عمومی است. روشنگری در مورد دین بسیار لازم و مفید است، اما خلع قدرت دولتی و امیتازات اجتماعی و اقتصادی و سیاسی که در طول تاریخ  بدست آورده بسیار ضروری است. این در واقع اولین قدم جهت کم کردن شر دین چه بعنوان خرافه و چه بعنوان ابزار سرکوب است.