خطر جنگ و ضرورت سرنگونی

یک معرفی: آنچه که در زیر می آید قطعنامه کنگره ششم حزب در مورد "خطر جنگ و ضرورت سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی" است.  این قطعنامه چند ماه پیش (مه 2007) به تصویب رسید و همچنان به قوت خود باقیست. اینجا  ماهیت و مضمون بحران و خطر جنگ حاضر برشمرده میشود و خط  مشی حزب و جنبش کمونیسم کارگری و مردم ایران در قبال خطر جنگ توضیح داده میشود. اساس این خط مشی این است: باید جلوی جنگ را گرفت و باید جمهوری اسلامی را به نیروی انقلابی کارگران و مردم سرنگون کرد و قدرت را بدست گرفت. قطعنامه البته جوانب دیگر خط مشی حزب در عرصه جهانی و مقابله با قطب های تروریستی را برمیشمرد اما اساس آن بر ضرورت پیشروی جنبش انقلابی سرنگونی طلبانه مردم و بدست گرفتن اختیار جامعه توسط کارگران و توده وسیع مردم است. این خط مشی در مقابل تمام خط مشی های دست راستی قرار میگیرد که یا میکوشد مردم را پشت سر جمهوری اسلامی و "دفاع از هویت" و لاطائلات کهنه نظیر این بکشاند، یا آنها را به "ارتش آزادیبخش آمریکا" و اوضاعی مثل عراق متوهم کند. این خط مشی علیه  تلاش های ارتجاعی همه کسانی است که میخواهند بحران جمهوری اسلامی از بالای سر مردم حل و فصل بشود و دست کارگران و مردم از قدرت و اختیار بر زندگی خود کوتاه بماند.

این روزها تمام این جک و جانورها از راست و از به اصطلاح چپ از لانه هایشان بیرون آمده اند. بر آنهایی که همیشه راست و ارتجاعی بوده اند حرجی نیست. امثال آقای داریوش همایون و اکثریتی توده ای ها و خیل دوم خردادی های شکست خورده نظیر سید نبوی و غیره معلوم است که باید حالا فیل شان یاد هندوستان کند و به زیر عبای آقا بخزند. اما شخصیت ها و نیروهایی که تحت نام چپ این روزها بطور بی شرمانه ای از در دفاع از میهن و "هویت ملی" که یعنی عملا همان جمهوری اسلامی کثیف برآمده اند، یا کسانی که سعی میکنند با تکیه بر مخاطرات جنگ توی دل مردم را خالی کنند و آنها را از پیش شکست دهند، باید به شدت افشاء شوند. اینها قربانیان جنگ حتی پیش از شروع آن هستند.

اینکه این جنگ معین شروع بشود یا نه هنوز جای بحث است، ولی فی الحال جنگ طبقاتی عظیمی در جریان است که باید با تمام قوا برای پیروزی در آن بپا خاست. همچنانکه این قطعنامه توضیح میدهد باید بحران فعلی را به بحران انقلاب علیه جمهوری اسلامی و علیه نظم نوین جهانی تبدیل کرد.  باید حساسیت لحظه حاضر را درک کرد و صد بار جدی تر از همیشه برای متشکل کردن و متشکل شدن، برای به میدان آوردن نیروی کارگران، معلمان، زنان، دانشجویان و همه مردم آزادیخواه تلاش کرد. این اوضاع گرچه علیه مردم و کارگر و چپ و آزادیخواهی و انسانیت پرداخته شده است، اما در همانحال فضای سیاسی را بشدت بین چپ و راست قطبی میکند و به کمونیسم کارگری و سوسیالیسم و انسانیت امکان میدهد که در برابر جنگ و بربریت کل نیروی جامعه را پشت سر خود بسیج کند.  (جوانان کمونیست)

قطعنامه در مورد

خطر جنگ و ضرورت سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی

مصوب کنگره ششم حزب کمونیست کارگری – مه 2007

۱- بر متن آنچه "بحران هسته ای" نامیده میشود فضای جنگی، تحریم اقتصادی، تهدید حمله نظامی آمریکا و خطر جنگ جامعه ایران را در چنگال خود میفشارد. فشار این جنگ، هنوز آغاز نشده، سایه سیاه خود را بر جامعه افکنده است و بر زندگی مردم ایران سنگینی میکند. این جنگ و کشمکش میان نیروهای ارتجاعی هیچ ربطی به منافع و خواستهای مردم ندارد. مردم قربانیان این جنگ و کشمکش هستند  و راه خلاصی از این وضعیت نیز در دست خود مردم  است.

۲- مبنا و اساس تخاصم و کشمکش  موسوم به "بحران هسته ای" جنگ قدرت میان اسلام سیاسی و دولت آمریکا است. این تخاصمی در ادامه ۱۱ سپتامبر و حمله به افغانستان و عراق است اما در شرایط کاملا متفاوتی بوقوع میپیوندد. برای جمهوری اسلامی این جنگی برای تقویت موقعیت خود در منطقه و ازاین طریق تخفیف بحرانی است که در جامعه و در مقابل موج فزاینده مبارزه و اعتراض مردم با آن روبرو است و برای دولت آمریکا این جنگی است با هدف تامین سلطه بلامنازعش بر خاورمیانه. اما طرح حمله احتمالی به ایران بر خلاف مورد عراق در ۲۰۰۳، از موضع ضعف نئوکنسرواتیسم صورت میگیرد. جنگ طلبی جمهوری اسلامی نیز از سر استیصال و درماندگی اش در عرصه سیاست داخلی  است. یکی بدنبال جبران شکست در باتلاق عراق است و دیگری بدنبال تحکیم موقعیت لرزان و بحرانزده اش در مقابل مردم معترض و بجان آمده جامعه.

۳- وجود یک جنبش رادیکال سرنگونی طلبانه، و همچنین نفوذ و مقبولیت شعارها و سیاستهای چپ در این جنبش، راه حل مستقل، رادیکال  و تعرضی ای در برابر مردم ایران و مردم متمدن جهان برای مقابله با دو قطب جنگ تروریستها قرار داده است. این آلترناتیو سرنگونی جمهوری اسلامی بقدرت کارگران و مردم انقلابی در ایران و حمایت فعال مردم آزادیخواه و ضد جنگ درسطح جهانی از جنبش انقلابی در ایران است.

 ۴- در ایران تشدید و گسترش اعتراضات و مبارزات کارگران و بخشهای مختلف جامعه علیه جمهوری اسلامی فاکتور اساسی ای در شکستن فضای جنگی و مقابله واقعی و تعرضی با خطر حمله نظامی به ایران است. علیرغم ایجاد یک فضای جنگی، تحریم اقتصادی و تهدید حمله نظامی، اعتراضات کارگران و دیگر بخشهای معترض جامعه نه تنها فروکش نکرده است بلکه در حال گسترش و پیشروی است. بر زمینه این شرایط مساعد سازماندهی یک تعرض گسترده به حکومت با پرچم خواستهای مشخص در جنبش کارگری، جنبش آزادی زن، و در اعتراضات معلمان و دانشجويان و ساير مردم زحمتکش  جامعه تنها راه عملی مقابله با خطر جنگ و تحقق شعار "نه بمب، نه جنگ" است.

 درصورت وقوع جنگ نیز مبارزه مستقل مردم برای بزیر کشیدن جمهوری اسلامی و سازمانیابی برای بدست گرفتن کنترل محلات و شهرها و مقابله با کلیه نیروهای ارتجاعی تنها راه واقعی پیشروی و پیروزی کارگران و توده مردم است.            

۵-  در سطح جهانی جنبش ضد جنگ  اگر نخواهد به پاسیفیسم و تمکین به دنیای موجود در بغلطد، باید در کنار مقابله با سیاستهای میلیتاریستی آمریکا و متحدنیش، حمایت از مبارزات مردم ایران و محکوم کردن جمهوری اسلامی را در دستور خود قرار بدهد. تقویت مبارزات کارگران و زنان و جوانان و مردم آزادیخواه ایران علیه جمهوری اسلامی یک رکن تعیین کننده جلوگیری از حمله نظامی به ایران و در صورت وقوع این حمله خنثی کردن عواقب و آثار زیانبار آن خواهد بود. 

 ۶- یک عارضه مستقیم جنگ و فضای جنگی تقویت گرایشات ناسیونالیستی و اسلامی در سطح جهانی، در خاورمیانه و در میان برخی نیروهای اپوزیسیون در ایران است. بالا گرفتن خطر حمله به ایران و وقوع جنگ، در جنبش ضد جنگ در سطح جهانی گرایش حمایت از جمهوری اسلامی و یا حداکثر سکوت در مقابل آنرا (بعنوان طرف ضعیف و قربانی این جنگ، قهرمان مقاومت در برابر امپریالیسم و غیره)  تقویت خواهد کرد، در سطح منطقه جمهوری اسلامی به قهرمان جنبش اسلامی در مقابل آمریکا تبدیل خواهد شد، و در خود ایران گرایش ناسیونالیستی در میان اپوزیسیون راست و ملی- اسلامی و حتی برخی نیروها ی چپ سنتی و  "ضد امپریالیست" عود خواهد کرد. مقابله با این گرایشات یک وظیفه محوری جنبش انقلابی ضد جنگ است.

۷- حزب کمونیست کارگری خواهان خلع سلاح اتمی همه دولتها است. از نقطه نظر کارگران و مردم ایران راه حل واقعی آنچه "بحران هسته ای" نامیده میشود و عوارض آن (اتمی شدن رژیم، محاصره اقتصادی و گرانی کمرشکن و دیگر عواقب وخیم آن برای مردم، تهدید جنگ و خود جنگ، مرعوب کردن جامعه از جانب رژیم، و ...)  سرنگونی جمهوری اسلامی است. بحران موجود تنها با تقویت و پیشروی هر چه بیشتر جنبش سرنگونی و در نهایت سرنگون شدن حکومت بقدرت انقلاب مردم میتواند به نفع مردم حل شود. هر " راه حل" دیگری به تقویت یکی از دو قطب تروریستی غرب و یا جمهوری اسلامی و یا هر دو آنها منجر خواهد شد.

۸- در سطح منطقه نیز یک رکن اساسی راه حل بحران خاورمیانه تقویت مبارزات علیه جمهوری اسلامی و سرنگونی این رژیم است. در شرایط حاضر سیاست هژمونی طلبانه آمریکا در خاورمیانه، جنگ عراق، و قدرتگیری و نفوذ جنبش ارتجاعی اسلام سیاسی در خاورمیانه و مشخصا عروج نیروهای اسلامی در عراق و فلسطین و لبنان که خود یک نتیجه مستقیم حمله آمریکا به عراق است، عوامل اصلی بحران خاورمیانه را تشکیل میدهد.  تخاصم میان جمهوری اسلامی و آمریکا بر چنین زمینه ای صورت میگیرد. مشخصا علت واقعی کشمکش میان دولت آمریکا و جمهوری اسلامی  که خود را در قالب "بحران هسته ای" نشان میدهد، سیاستهای منطقه ای دولت آمریکا، موقعیت جمهوری اسلامی در منطقه، دخالتگریهایش در عراق و فلسطین و لبنان  و مغایرت این دخالتگریها  با سیاستهای آمریکا در منطقه است.

تفوق هر یک از طرفین این تقابل و کشمکش بر دیگری و یا هرنوع بالانس و سازش آنها با یکدیگر در منطقه بهبودی در شرایط زندگی مردم ایجاد نخواهد کرد و همچنان بحران جنگ و ناامنی را بر بالای سر مردم ایران و منطقه قرار خواهد داد. تنها سرنگونی جمهوری اسلامی بقدرت انقلاب مردم ضربه کاری ای بر هر دو طرف این مقابله تروریستی خواهد بود و کل جغرافیای سیاسی منطقه را به نفع مردم تغییر خواهد داد.

۹-  تضعیف بیش از پیش جمهوری اسلامی  بقدرت جنبش انقلابی مردم و سرنگونی آن، ضربه تعیین کننده ای نه تنها به جنبش اسلام سیاسی بلکه به سیاستهای میلیتاریستی آمریکا و متحدینش در خاورمیانه و در سراسر جهان وارد خواهد کرد. پیشروی و پیروزی یک انقلاب چپ و کارگری در ایران کل فضای سیاسی در منطقه و در سطح جهانی را به نفع برابری طلبی و آزادیخواهی و سکولاریسم تغییر خواهد داد و ارتجاع نظم نوینی را به موضع تدافعی خواهد راند.  "بحران هسته  ای" را میتوان و باید به "بحران انقلاب" علیه جمهوری اسلامی سرمایه و علیه نظم نوین جهانی تبدیل کرد. کارگران و مردم آزادیخواه در ایران و در سراسر جهان در صورتی از این شرایط پیروز بیرون خواهند آمد که اولا جمهوری اسلامی بقدرت مردم انقلابی یا سرنگون شده و یا به سرنگونی بسیار نزدیک شده باشد و ثانیا دولت آمریکا و کلا سیاستهای میلیتاریستی و هژمونی طلبانه نظم نوینی در غرب  کاملا رسوا و منزوی و حاشیه ای شده باشند. مانند مورد ویتنام دولت آمریکا باید در اتاق نشیمنهای مردم در خود آمریکا شکست بخورد.   

۱۰-  در جامعه ایران زمینه قدرت گیری و پیشروی جنبش سرنگونی در دل بحران جنگی حاضر کاملا فراهم است. مخالفت مردم با هر دو سوی کشمکش "بحران هسته ای"  که در شعار "نه بمب، نه جنگ" متجلی میشود، مصونیت کارگران و توده مردم ایران در برابر تبلیغات و عوامفریبیهای "ضد آمریکائی" حکومت، شکست سیاست حکومت مبنی بر ارعاب و مختنق کردن جامعه، انزوای نیروهای اپوزیسیون راست و آلترناتیوهای آنان در جامعه، رشد شعارها و نقد و اعتراض سوسیالیستی در جنبش سرنگونی، و حضور قدرتمند حزب کمونیست کارگری در صحنه سیاسی از مهمترین شاخصهای وضعیت سیاسی امروز در ایران است.  

۱۱-  در سطح جهانی نیز جنبش سکولاریستی تعرض تازه ای را آغاز کرده است. با به بن بست رسیدن آمریکا در عراق، وقفه ای که ۱۱ سپتامبر در  پروسه افول  اسلام سیاسی و  سیاستهای نئو کنسرواتیستی هر دو ایجاد کرده بود به پایان میرسد و در سراسر جهان بویژه در جوامع غربی زمینه برای تعرض تازه ای به نسبیت فرهنگی، دخالت مذهب در زندگی اجتماعی، نئوکنسرواتیسم، و اسلام سیاسی  فراهم میشود. بر متن این شرایط جنبش ضد جنگ میتواند بر مبنای یک پلاتفرم چپ و سکولار، و تعرضی تر و رادیکال تر از گذشته بسیج شود و سازمان پیدا کند.         

۱۲- اساس سیاست حزب در مقابل جنگ تروریستها بسیج و سازماندهی و بمیدان آوردن جبهه سوم، کمپ مردم متمدن جهان بر علیه اسلام سیاسی و سیاستهای میلیتاریستی آمریکا و متحدین او است. این سیاست خود یک رکن استراتژی حزب برای سرنگونی جمهوری اسلامی بقدرت انقلاب مردم و تصرف قدرت سیاسی است. مبارزه علیه هر  دو قطب تروریستی  در شرایطی که جمهوری اسلامی، یعنی  ستون فقرات جنبش اسلام سیاسی، خود مستقیما یک طرف جنگ است مستلزم  تقویت و گسترش مبارزات مردم ایران علیه جمهوری اسلامی و بسیج و جلب حمایت جهانی از این مبارزات است.  طرد و منزوی کردن جمهوری اسلامی در سطح جهانی و جلب حمایت مردم دنیا از مبارزات مردم ایران در محور سیاست حزب در مقابله با خطر جنگ قرار دارد و یک رکن   استراتژی حزب برای تصرف قدرت سیاسی است.

رهبری حزب استراتژی سازماندهی انقلاب و سرنگونی جمهوری اسلامی بقدرت کارگران ومردم انقلابی را در دل شرایط حاضر و بعنوان یک رکن تعیین کننده پاسخ مردم ایران و جهان به تخاصم دو قطب تروریستی  پیگیرانه و با قاطعیت دنبال خواهد کرد. *