سوسیالیسم را متشکل کنیم!

در حاشیه اعتراضات امروز دانشجویان در دانشگاه پلی تکنیک

نوید مینائی

اعتراض امروز دانشجویان در دانشگاه پلی تکنیک بعد از آن همه بگیر و ببند و تلاش حکومت برای سرکوب و ارعاب جامعه امروز برای چندمین بار و به صورت جانانه ایی جواب محکم و تعیین کننده ایی به سیاست سرکوب جمهوری اسلامی داد. این اعتراض نه تنها اعتراض به سرکوب و شکنجه و اعدام بود بلکه برای چندمین بار و در شرایطی متفاوت از گذشته سوسیالیسم را به عنوان آلترناتیو بربریت اسلامی و سرمایه داری موجود قرار داد. در شرایطی که خیلی از نیروهای اپوزیسیون و سرنگونی طلب سیاست سرکوب و ایجاد ارعاب حکومت اسلامی را  از خود رژیم هم گویا جدی تر گرفته اند  و پیروزیش را اعلام کرده اند و جنبش سرنگونی طلبانه مردم را شکست خورده اعلام می کنند، برخی دیگر شانس پیروزی را هنوز برای ملی اسلامی ها و سوسیالیست ها در چنین شرایطی یکسان می دانند و از طرفی حکومت هم با آن همه قداره کشی هایش در مقابل مردم و کارگران و دانشجویان مستاصل است، حرکت امروز دانشجویان چیز دیگری نشان داد.

شعارهای امروز دانشجویان در حمایت از اعتراضات معلمان و کارگران و خواست آزادی صالحی و اسانلو و همه زندانیان سیاسی، نه به جنگ و نان صلح آزادی، همه وهمه جهت گیری چپ دارند و  مطالبات یک جنبش و گرایش سوسیالیستی  را نمایندگی میکنند. گرایشی که ما در کنگره ششم حزب به روشنی از آن صحبت کردیم.  شعار ها  و حرکت دانشجویان در کنار اعراضات قدرتمند کارگران و مبارزات هر روزه زنان علیه اسلام و حکوکت اسلامی نشان داد که جنبش سرنگونی با قدرت به پیش می رود و این قدرت و پیشروی اش نتیجه چپ و رادیکال بودن آنست. تحت تاثیر تلاش  سوسیالیست هاست. تحت تاثیر جنبش کمونیسم کارگری و حزب آن است.  نتیجه کار کسانیست که معتقدند امروز در ایران و جهان هر اعتراضی اگر بخواهد پیروز شود، از اعتراض برای آزادی زن تا کارگر و دانشجو و ... باید چپ و سوسیالیست باشد و برای پیروزی کارگر و سایر بخش های معترض جامعه آلترناتیو دیگری موجود نیست.  نتیجه مبارزه کسانیست که دست را نه به ملی اسلامی ها و نه به  حکومت نباخته اند،  بلکه پیروزی  جامعه، پیروزی چپ و کارگر  را می بینند، قدرش را می دانند و برای رفع نواقص و کمبودهایش، برای سازماندهیش تلاش می کنند و می دانند این تلاش ها ضامن پیروزی مردم و کارگران است. این روز نشان داد سوسیالیسم در دانشگاه ها کاملا تثبیت شده است و اعتراضات کارگری و دانشجویی و سایر اعتراضات اجتماعی در ایران هم برای رادیکال شدن و به هدف رسیدن بستری مناسب تر از سوسیالیسم و کمونیسم امروز ندارند.

تشکلات حکومتی و اسلامی در عرصه دانشگاه ها کاملا دست را باخته اند و دوردور چپها و سوسیالیست هاست. دانشجویان خواستار ایجاد تشکل های مستقل دانشجویی شده اند. دانشجویانی که شعار سوسیالیسم یا بربریت را بلند میکنند قطعا تشکل هایی با آرمان و هدفی چپ و سوسیالیستی می خواهند. در این شرایط اعتراضات دانشجویی بیشتر از هر زمانی نیازمند داشتن تشکلات مستقل و رادیکال است.  تشکلاتی که چنین اعتراضانی را در سطحی سراسری و وسیع و هماهنگ در کل کشور سازمان دهی کند. این گام بعدی و ضروری دانشجویان مبارز آزادیخواه و سوسیالیست است.