اعتصاب در نیشکر هفت تپه:

 کارگران به میدان می آیند!

ااعتصاب کارگران نیشکر هفت تپه اکنون به یک واقعه سیاسی مهم تبدیل میشود. یا صحیح تر شده است. اخبار این اعتصاب به همه رسانه ها سرایت کرده است و همه چشم ها به آنها دوخته شده است. کارگران متشکل بخش های مختلف،  از اتحادیه کارگران اخراجی و بیکار، تا سندیکای شرکت واحد و کارگران ایران خودرو و  بخش های مختلف از این اعصاب حمایت کرده اند. این اعتصاب اکنون در اوضاع و احوال ملتهب ایران یک اهمیت سراسری،  سیاسی و طبقاتی یافته است. در رابطه با این اعتصاب با اصغر کریمی رئیس هیات دبیران حزب گفتگو کرده ایم. اینجا شما میتوانید گوشه ای از مبارزه  کارگران و حزب شان را یکجا مشاهده کنید. ج.ک.

جوانان کمونیست: کارگران شرکت نیشکر هفت تپه دهمین روز اعتصاب را پشت سر گذاشتند. مطالبات کارگران چیست؟

اصغر کریمی: سه ماه حقوق و مزایا و بن دو ساله گذشته به کارگران پرداخته نشده بود. کارگران از روز شنبه ٩ مهر دست به اعتصاب زدند. با پافشاری کارگران بر ادامه اعتصاب یک ماه حقوق به آنها پرداخت شد اما کارگران با قدرت اعلام کردند که تا تحقق همه مطالبات به اعتصاب ادامه خواهند داد. در حال حاضر خواستهای کارگران دوماه حقوق معوقه، بن و مزایای دو سال گذشته، تمدید دفترچه های بیمه درمانی، اجرای نظام هماهنگ دستمزدها، طبقه بندی مشاغل، بازگرداندن خانه های سازمانی و ایمنی شغلی است. بعلاوه کارگران اکیدا میخواهند که به احضار و تهدید و دستگیری رهبران و فعالین اعتصاب پایان داده شود.

جوانان کمونیست: ابعاد اعتصاب کارگران نیشکر در چه حد است؟ آیا همه کارگران شرکت در اعتصاب شرکت دارند یا نه؟ چون در بعضی موارد شاهدیم که همه کارگران وارد اعتصاب نمی شوند و بعضا نقش اعتصاب شکن دارند آیا اینجا هم چنین موردی را دیده ایم؟ و جنبه دیگر ابعاد این اعتصاب تاثیر این اعتصاب بر سایر کارخانه ها و شرکت های اطراف است. چون همانطور که می دانیم در منطقه خوزستان شرکت های زیاد صنعتی وجود دارند که یا وابسته به نیشکر و محصولات آن هستند و یا از نظر جغرافیلیی نزدیک به هم هستند، تاثیر این اعتصاب بر آنان چه بوده است؟ برخورد مردم خوزستان با کارگران اعتصابی چگونه بوده است؟

اصغر کریمی: نیشکر هفت تپه بیش از ٤٠٠٠ کارگر دارد که در سه شیفت کار میکنند. حدود ٢٠٠٠ کارگر رسمی، حدود ١٠٠٠ کارگر قراردادی و ١٠٠٠ کارگر پیمانکار و تعدادی نیز پرسنل اداری که بالغ بر ٤٠٠٠ نفر میشوند. قبلا حدود ٧٠٠٠ نفر در این شرکت به کار مشغول بودند اما با گذشت زمان تعداد کارگران کاهش یافته است. در این اعتصاب کلیه کارگران و پرسنل اداری شرکت دارند. اما در تجمعات روز اول ٣٠٠ نفر، روز دوم ٦٠٠ تا ٧٠٠ نفر و بتدریج تعداد کارگران شرکت کننده در تجمعات زیاد شد و در تجمعات روزهای آخر همه کارگران و کارمندان شرکت داشتند. از ابتدا اتحاد بالائی در میان کارگران وجود داشت و در طول اعتصاب مستحکم تر شد. از روز یکشنبه ١٥ مهرماه حدود ١٠٠٠ کارگر بخش کشاورزی به توافق عمومی کارگران کار را شروع کردند تا زمین ها خشک نشود و ادامه کاری شرکت زیر سوال نرود. اما آنها نیز تهدید کرده اند که چنانچه تا امروز دوشنبه به خواستهای کارگران رسیدگی نشود هزار کارگر بخش کشاورزی هم از فردا سه شنبه دست به اعتصاب خواهند زد و دوش بدوش رفقای خود در تجمعات شرکت خواهند کرد. به این معنی شروع به کار کارگران بخش کشاورزی نشانه اعتصاب شکنی و تفرقه درمیان کارگران نیست.

اعتصاب کارگران کاغذسازی و نیشکر هفت تپه و نیز بالاگرفتن فضای اعتراضی در کشت و صنعت کارون رابطه نزدیکی با هم دارد. شروع اعتراضات در کاغذسازی بود که بر هفت تپه تاثیر گذاشت و اعتصاب هفت تپه بلافاصله فضای اعتراضی در میان ١٢٠٠٠ کارگر کشت و صنعت را گسترش داد. و این به نوبه خود موقعیت کارگران نیشکر را مستحکم تر کرد. در میان مردم بویژه مردم شوش خبر اعتصاب وسیعا پیچیده و درمورد آن صحبت میشود. برای تظاهرات درمقابل فرمانداری ماشین های شخصی کمک زیادی به انتقال کارگران کرده اند. لازم به توضیح است که بخش زیادی از جمعیت شهر خانواده های کارگری هستند. چنان فضا بالا است که چندروز قبل فرمانداری اطلاعیه هائی در شهر پخش کرد مبنی بر اینکه قرار است به خواستهای کارگران رسیدگی شود. این کار به قصد ایجاد آرامش در میان مردم شهر بود.

جوانان کمونیست: نقش و تاثیر اعتصاب کارگران بر فضای جامعه چیست؟ به خصوص با تلاشی که حکومت برای مرعوب کردن کارگران و کلا جامعه در ماههای گذشته کرده است.

اصغر کریمی: کارگران در حال حاضر ستون فقرات اصلی جنبش اعتراضی و آزادیخواهانه مردم هستند. مسلم است که اعتصاب قدرتمند ٤٠٠٠ کارگر آنهم به مدتی طولانی بر فضای مبارزاتی شهرهای اطراف و کل جامعه تاثیر قابل ملاحظه ای خواهد داشت. ناتوانی رژیم را اولا از برآورده کردن ابتدائی ترین نیازهای جامعه و ثانیا در سرکوب کارگران به نمایش خواهد گذاشت. از اولین روز اعتصاب تا کنون نیروهای سرکوب همه تلاش خود را برای در هم شکستن اعتصاب بکار انداخته اند، سرکوب تظاهرات، احضار و دستگیری بسیاری از فعالین کارگری بخشی از تلاش آنها بوده است. امام جمعه و فرماندار و مدیریت هم هرکدام به سهم خود برای آرام کردن کارگران مشغول توطئه و عوامفریبی و وعده و وعید بوده اند اما به گوش کارگران نرفته است. با اینهمه برای رژیم سرکوب بیشتر ساده نیست. سرکوب بیشتر میتواند شعله خشم مردم را برافروزد و شهر دست به شورش بزند. حتی شهرهای دیگری نیز بدنبال آن دست به شورش بزنند. مبارزه کارگران را بسیار سیاسی تر و رادیکال تر کند و جامعه را بسرعت پشت سر کارگران بسیج کند. رژیم در سرکوب، محدودیت ها و ترس و وحشت های زیادی دارد. حتی ترس از خود نیروی سرکوب. این بدین معنی نیست که هرگز دست به سرکوب گسترده تر نمیزند، خواستم اینجا محدودیت های رژیم را توضیح دهم.

جوانان کمونیست: نقاط قوت و ضعف این مبارزه چیست؟ برای رسیدن به نتیجه مطلوب به چه چیزهائی باید تکیه کنند؟

اصغر کریمی: اتحاد بالای کارگری و همزمانی اعتصاب و تجمعات اعتراضی توسط کارگران از نقاط قوت این اعتصاب است. خبررسانی منظم به حزب و مشخصا به برنامه های تلویزیونی "کارگران و یک دنیای بهتر" و انترناسیونال و همینطور برخی رسانه های دیگر نقطه قوت مهم دیگر این اعتصاب است. بنظر من این مهمترین نقطه قوت اعتصاب است. اعتصابی که بدور از اطلاع جامعه، در انزوا از بقیه جامعه و در درون کارخانه محدود باشد تاثیراتش بمراتب کمتر از اعتصابی است که کارگران سایر مراکز کارگری و کل جامعه از آن مطلع است. این سرکوب را دشوار میکند، ایجاد همبستگی میکند، رژیم را بیشتر تحت فشار قرار میدهد چون میداند ادامه آن تاثیرات قابل توجهی بر شکل گیری اعتصاب و مبارزه در سایر مراکز کارگری دارد و مشوق سایر بخشهای طبقه کارگر است. نقطه قوت دیگر اعتصاب رهبران نسبتا با تجربه اعتصاب است که تا این لحظه بسیاری از توطئه ها را خنثی کرده اند، جلو تفرقه را گرفته اند و اتحاد بالائی را شکل داده اند و تسلیم وعده های توخالی مدیریت و مقامات حکومت نشده اند و رسما اعلام کرده اند هیچ وعده شفاهی و غیررسمی را نخواهند پذیرفت مگر بصورت کتبی و رسمی به کارگران اطلاع داده شود و کارگران با آن موافقت کنند. این باید الگوی همه اعصتابات قرار گیرد. به کارگران کاغذسازی وعده های شفاهی توخالی داده شد و همچنان کارگران به مطالباتشان نرسیده اند. کارگران نیشکر اما علیرغم وعده های امام جمعه که معلوم نیست این وسط چکاره است! و وعده های فرماندار و مدیریت، خیلی مصمم اعلام کردند که اعتصاب را تا تحقق همه مطالبات ادامه میدهیم و این نوع قول و قرارها را نمیپذیریم.

اما در عین حال این مبارزه نقاط ضعف برجسته ای دارد. اتکا به مجمع عمومی پائین است. کارگران میتوانستند هرروز جمع شدند و جمعی تصمیم بگیرند. کارگران بارها تجمع داشته اند و همین به اتحاد آنها کمک کرده است اما توده کارگر هنوز در تصمیم گیری ها نقش بارزی ندارند. و این در ادامه خود میتواند به شکنندگی کمک کند. رهبران جدیدی که در دل اعتصابات رو میایند کشف نمیشوند، و حتی به اندازه کافی رو نمی آیند، رهبران تاکنونی به حد کافی محک نمیخورند، نقاط قوت و ضعف شان به حد کافی مشهود نمیشود و اگر هم بشود توده کارگر نقش تعیین کننده ای در رفع نقاط ضعف نخواهند داشت. علیرغم حمایت کارگران از رهبران خود، با اینهمه مجمع عمومی نقش تعیین کننده ای در حفظ رهبران اعتصاب و در مقابله با دستگیری و اذیت و آزار آنها توسط رژیم دارد. کارگران در مجمع عمومی میتوانستند هرروز اطلاعیه ای صادر کنند و در بسیج افکار عمومی نقش مهمتری ایفا کنند. توده کارگران نیز نقش فعال تری در ایجاد یک تقسیم کار برای بسیج سایر اهالی داشته باشند. نقطه ضعف دیگر این است که علیرعم اینکه کارگران در این مبارزه مطالبات روشن و فرموله ای دارند اما فاقد افق روشنی در یک مبارزه درازمدت تر هستند و این البته در ابعاد سراسری تر باید حل و فصل شود. کارگران کارخانه هائی که زیان میدهند و یا در حال بسته شدن هستند، که تعدادشان هم بسیار زیاد است، چه باید بکنند، چگونه متشکل شوند، بیمه بیکاری چه جایگاهی باید پیدا کند، رابطه مطالبات کارگران با خصوصی سازی که در اکثر این مراکز مطرح است چیست. این مساله نه صرفا به کارخانه نیشکر هفت تپه محدود میشود و نه صرفا در آنجا قابل حل وفصل است. اما در عین حال داشتن درکی روشن از این مساله، کمک میکند که کارگران دنباله رو هواخواهان دولتی کردن یا خصوصی کردن نشوند، مرز روشن و عمیقی با شورای اسلامی و جناحهای حکومتی پیدا کنن، و در طرح خواستها و استدلال درمقابل اراجیف مدیریت و مقامات خیلی روشن تر ظاهر شوند و در دام آنها نیفتند و این در شکل دادن به افکار عمومی در حمایت از آنها نقش مهمی دارد. کارگران نیشکر هفت تپه شورای اسلامی و عناصر آنرا منزوی کرده اند و خواهان انحلال رسمی آن هستند اما عدم درک روشن از مساله ای که به آن اشاره کردم باعث میشود بطور پایه ای تر سیاست و خط شوراهای اسلامی را تشخیص ندهند. این موضوع احتیاج به بحث بیشتر دارد و اینجا به همین توضیح کوتاه بسنده میکنم.

علیرغم ضعف هائی که به آن اشاره شد، در طول همین ده روز کارگران و رهبران اعتصاب بسیار جلو آمده اند، خودآگاهی طبقاتی شان بطور محسوسی بالا رفته است، و اینجا باید از نقش برنامه های کانال جدید که در تمام این مدت وقت زیادی به این اعتصاب و جوانب مختلف آن اختصاص دادند، تریبون به فعالین کارگری در نیشکر دادند، و تجارب غنی سایر بخشهای جنبش کارگری را در اختیار کارگران نیشکر قرار دادند، صحبت کرد. برنامه های فشرده کانال جدید در طول این اعتصاب باعث شد کانال جدید بسرعت در منطقه و فراتر از آن توده ای شود و محبوبیت زیادی پیدا کند.  داشتن چنین تریبونی یک نقطه قوت بسیار مهم در مبارزات کارگری و سایر بخشهای حق طلب جامعه است. این تریبون مرزهای سانسور رژیم را در هم شکسته و امر و مطالبه و مبارزه کارگر را به صدر مسائل میکشاند. در این مورد نیز باید مفصل تر صحبت کرد. مجموعه این فاکتورها کارگران نیشکر را در موقعیتی بسیار تعرضی قرار داده و زمینه را برای موفقیت کامل این اعتصاب فراهم کرده است.

اتکا هرروزه بر مجمع عمومی فاکتور مهم تقویت این اعتصاب است. اما همینطور تلاش برای شرکت همسران و سایر اعضای بزرگسال خانواده های کارگری در تجمعات و مجامع عمومی فاکتور دیگر در قدرتمندشدن اعتصاب، در بسیج افکار عمومی و اجتماعی شدن این مبارزه است. بر خبر رسانی مرتب و دقیق همچنان باید تاکید کرد اما در این زمینه نیز کارگران میتوانند نقش فعالتری ایفا کنند. اطلاعیه های هرروزه خطاب به افکار عمومی و سایر مراکز کارگری جنبه دیگری از خبررسانی است که هم به خنثی کردن توطئه ها کمک میکند، هم خودآگاهی طبقاتی کارگران را بالا میبرد و هم به جلب همبستگی می انجامد.