موج تازه ای از گرانی مواد غذائی و سایر مایحتاج عمومی، اکثریت مردم ایران را با فلاکتی بیسابقه تر از وضعیت تاکنونی، مواجه کرده است. در طول سی سال گذشته، اقتصاد بحران زده سرمایه داری در ایران با تورم سرسام آوری توام بوده است، اما ابعاد گرانی که در طول چند هفته اخیر شروع شده است قابل مقایسه با هیچ دوره دیگری نیست. طبقه سرمایه دار و حکومت اسلامی اش، اکثریت عظیم مردم ایران را در آستانه یک فاجعه بزرگ انسانی قرار داده اند.
تنها کالائی که در طول این سی سال ارزان نگهداشته شده نیروی کار است که به قیمت سرکوب هرروزه موفق به اینکار شده اند. خمینی میگفت اقتصاد زیربنای خر است و با شانتاژ زمینه سرکوب مبارزه کارگران برای مطالبات اقتصادی شان را فراهم کرد، سپس به بهانه جنگ هشت ساله ایران و عراق هر حرکت کارگران و مردم آزادیخواه را به خاک و خون کشیدند، دوره رفسنجانی به بهانه بازسازی پس از جنگ مردم را سرکوب کردند، سپس با ترفند اصلاحات سیاسی خاتمی و سرانجام در دوره احمدی نژاد با پرچم مستضعف پناهی، سرکوب کارگران و مردم را تشدید کردند تا نیروی کار را هرچه بیشتر ارزان نگهدارند. و با این سیاست های جنایتکارانه مردم را تا سرحد گرسنگی و دستمزد یک سوم خط فقر سوق دادند تا سودهای افسانه ای اقلیت مفتخور سرمایه دار و آقازاده ها و آیت اله ها و مقامات را بیشتر و بیشتر کنند.
تنها در یک سال گذشته درآمد جمهوری اسلامی از نفت یک و نیم برابر شد اما سهم کارگران و حقوق بگیران زحمتکش، فقر بیشتر، قدرت خرید کمتر و بیکاری فزاینده تر بوده است. درآمدهای هنگفت نفت یا به جیب مشتی سرمایه دار و مقامات ریز و درشت حکومت رفته است و یا صرف وزارت اطلاعات و سپاه و دادگاه و زندان و سایر نیروهای سرکوبگر، علیه کارگران و مردم شده است.
میگویند گرانی در ایران ناشی از بحران جهانی گرانی مواد غذائی است و آمارهای بانک جهانی را به رخ مردم میکشند. اما اولا نفس بحران جهانی سرمایه داری، حقانیت ما کمونیست های کارگری را بار دیگر اثبات میکند که همیشه گفته ایم این نظام همه جا منشاء بدبختی مردم است و باید جای خود را به نظام سوسیالیستی بدهد. هرچه بیشتر به بحران جهانی سرمایه داری بچسبند، پوسیدگی نظام سرمایه داری را بیشتر عیان میکنند. دیگر چگونه میتوانند از سیستم سرمایه داری دفاع کنند و علیه سوسیالیسم و حزب کمونیست کارگری رجزخوانی کنند! ثانیا، تورم لجام گسیخته و بحران این سی سال را چگونه میخواهند با بحران اخیر جهانی توضیح دهند!
این وضعیت را باید دگرگون کرد. نباید اجازه دهیم بیش از این ما را، کودکانمان و سالخوردگانمان را قربانی کنند. نباید اجازه دهیم بیش از این زندگی ما را به نابودی بکشانند. برای تخفیف مصائب ناشی از گرانی و بیکاری که زندگی اکثریت مردم را تا سرحد انهدام سوق داده است، جمهوری اسلامی را باید وادار کرد که درآمدهای کلانش را بجای پرداخت به نیروهای سرکوبگر و موسسات مذهبی و بجای چپاول و دزدی، صرف تحقق مطالبات زیر کند و این اقدامات را فورا عملی کند:
١ پرداخت سوبسید به مواد غذائی و سایر کالاهای اساسی مورد نیاز مردم
٢ پرداخت کمک هزینه مسکن بطوریکه حداکثر ده درصد درآمد خانواده ها صرف هزینه مسکن شود
٣ افزایش حداقل دستمزد کارگران و معلمان و پرستاران و سایر مزدبگیران و حقوق بازنشستگان بمیزان حقوق نمایندگان مجلس
٤- پرداخت بیمه بیکاری به همه بیکاران آماده به کار تا پیدا شدن شغل برای آنان بمیزان حداقل دستمزد
٥- رایگان شدن وسائل حمل و نقل خدمات شهری و طب و آموزش در کلیه سطوح
اینها مطالبات فوری مردم برای جلوگیری از فاجعه ای است که طبقه سرمایه دار و دولت اسلامی شان مقابل جامعه قرارداده اند. باید در کارخانه و محله، در مدرسه و اداره، در دانشگاه و همه جا حول این مطالبات متحد شد و آنرا به جمهوری اسلامی تحمیل کرد.
اما رهائی واقعی از گرانی و بیکاری و فقر و محرومیت و تبعیض و نابرابری، فقط با سرنگونی جمهوری اسلامی و برقراری یک جمهوری سوسیالیستی امکانپذیر است. یک تفاوت مهم ایران با سایر نقاط جهان این است که یک جنبش عظیم برای سرنگونی جمهوری اسلامی و برقراری آزادی و برابری و رفاه بمیدان آمده است. این نیروی عظیم باید متحد و متشکل شود. حزب کمونیست کارگری طبقه کارگر و همه مردم آزادیخواه را فرامیخواند که برای سرنگونی جمهوری اسلامی و برقراری جمهوری سوسیالیستی و ایجاد یک جامعه مرفه و انسانی، به گرد پرچم این حزب متشکل شوند.
آزادی، برابری، حکومت کارگری
مرگ بر جمهوری اسلامی
زنده باد جمهوری سوسیالیستی
حزب کمونیست کارگری ایران
٥ اردیبهشت ۱۳۸۷ ۲۴ آوریل ۲۰۰8
| < قبلی |
|---|
