جوانان کمونیست

حمید تقوائی: جمهوری اسلامی فرو می پاشد متن کتبی

فرستادن به ایمیل چاپ
Share

hamid-taqvaee3

جوانان کمونیست ۴۳۷

جمهوری اسلامی در حال فروپاشی ست، این را اخبار و اطلاعاتی‌ که این روزها شما همه جا می‌بینید به روشنی نشان میدهد:

در خبرها بود که تیم کاراته زنان ایران در مسابقات آلمان بی‌ حجاب در این مسابقات ظاهر میشوند و بعد از انتشار این خبر وقتی که جمهوری اسلامی خط و نشان می‌کشد  این زنان پیشرو اعلام میکنند دیگر به ایران باز نمیگردند و پناهنده میشوند.

خبر دیگر این است که کنسول جمهوری اسلامی در نروژ اعلام می‌کند که دیگر قادر به دفاع از این حکومت جنایت کار نیستم و از پستش استعفا میدهد و به دولت نروژ پناهنده میشود.

خبر دیگر این است که هیئت مسول بررسی جنایات کهریزک اعلام می‌کند سعید مرتضوی مسول این جنایات است و می‌دانید که سعید مرتضوی یکی‌ از مهره های درشت حکومت و یکی‌ از قاتلین به نام در جمهوری اسلامیست. کسی است که خودش آمر و عامل خیلی از کشتارها و شکنجه ها در زندانها بود از جمله شکنجه و کشتن زهرا کاظمی خبرنگر کانادایی-ایرانی‌ که چند سال پیش زیر دست مرتضوی در زندان جان باخت. اعلام اینکه چنین آدمی‌ مسئول است و افشای آن در واقع نشان دهنده این است که رژیم به چه وضع فلاکت باری رسیده و چطور دارند یکدیگر را لگد میکنند برای اینکه جان خودشان را حفظ کنند و حکومتشان را نگاه دارند.

خبر دیگر این است که روح الله حسینیان یکی‌ از طرفداران سرسخت خامنه ای و جناح اصولگرا استعفا داده است با اعلام اینکه من کاملا مایوس و سرخورده شده‌ام و قادر به دفاع از حکومت نیستم. ایشان میگوید من مدتها مشغول دفاع از ولی فقیه و جمهوری اسلامی و غیره بودم ولی امروز دیگر قادر به اینکار نیستم، در واقع تسلیم میشود و میگوید دیگر فایده ای ندارد، ما دیگر رفتنی هستیم.

اینها همه رعشه های مرگ حکومت است، اینها همه نشانه های هر حکومتی است که زیر فشار انقلاب مردم درحال سقوط است، و این یک دستاورد مبارزه ماست. این نشان‌دهنده این است که مبارزه ما مردم تا به حال پیشرفتهای خوبی داشته، دستاوردهای زیادی داشتیم بخصوص خیزش کوبنده ۶ دی ماه درس خوبی به همه این جانییان داد و از آن به بعد بخصوص متوجه شدند که دیگر تقلاهایشان فایده ای ندارد و نمیتوانند بمانند. حکومت اسلامی به سرعت در حال فروپاشی ست و  باید منتظر اخبار بیشتری از این نوع باشیم. حکومت باسرعت رو به مرگ برود.

بنابراین اولین نتیجه ای که این قضیه دارد این است که ما باید در همین جهت مبارزه مان را ادامه دهیم. این گفتن دارد، بخاطر اینکه یک بخشی که من به آنها نام "اپوزیسیون حافظ نظام" میدهم بعد از ۶ دی ماه به دست و پا افتاده اند برای انکه نظامشان را که درحال رفتن است بنحوی نگاه دارند. اینها مشغول شدند به موعظه که افراطی گری نکنید، خشونت نکنید از خط قرمز عبور نکنید و غیره. اما برای این حرفها هم دیر است، مردم در ۶ دی از این نوع نیروهای اپوزیسیون موعظه کن هم گذر کردند. روشن است در برابر جمهوری اسلامی که خودش مظهر و جرثومه خشونت است و کارنامه اش در همین ۶ ماه اخیر روی جنایتکار‌ترین حکومتها را در دنیا سفید کرده است، با این حکومت باید همان جور رفتار کرد که ۶ دی آغاز آن بود یعنی‌ با حمله به نیروهای سرکوبگر، به لباس شخصیها، به بسیجیها، با یورش به این قاتلین و با تعرض به آنها.

مبارزه در چهارچوب قانون و یا مبارزه مسالمت آمیز و غیره هم پوچ است و تمام جامعه متوجه این شده است و اصلا به همین خاطر این جنبش شروع شد که آن نوع تلاشها به جایی نرسید. کدام قانون؟ وقتی ما میگوئیم جمهوری اسلامی باید برود منظورمان از جمله قوانین آن است که باید از بین بروند. اینطور نیست که این قوانین خیلی خوب هستند و قانون اساسی‌ مثلا یک امتیازاتی به مردم داده است و الان خامنه ای زیر پا گذشته است. این حکومت با خامنه ای و با قوانینش، با مجلسش و با تمام ارگانها و ادارات و نیروهای انتظامی و شبه انتظامی و اوباش آدم خوارش، با همه اینها باید سرنگون بشود و برود، و این هدف مردم است.

نیروهای اپوزیسیون  قانونگرا  باید بسرعت تکلیف خود را مشخص کنند، باید اعلام کنند که این حکومت جنایت کار است و بگویند در برابر کل این حکومت می ایستیم، با مردم و همراه مردم بشوند و اعلام کنند نه تنها  باید این قاتلها را سرنگون کرد بلکه همه آنها را باید به محاکمه بکشیم. این خواست ما مردم است همه اینها، و نه فقط کسانی‌ که در این شش ماه زدند و کشتند، باید به جرم جنایت علیه بشریت محاکمه بشوند. این حکومت ۳۰ سال است که دارد میزند و میکشد، هر مقام و مسئول و شخصیتی در این حکومت که در این ۳۰ سال در این جنایتها دست داشته باید پرونده اش باز بشود و به محاکمه کشیده شود. اگر نیرویی میخواهد منزوی نشود و همراه جمهوری اسلامی سرنگون نشود باید حداقل خواست آن سرنگونی کل حکومت و به محاکمه کشیده شدن تمام مسئولین و مقامات آن باشد، کسانی‌ که عامل این جنایات بودند، کسانی‌ که مسول و آمر این جنایت بودند و بخشی از آنها امروز به اسم اپوزیسیون خامنه ای صحبت میکنند، این‌ها هم باید بیایند و پاسخگو باشند.

نکته دیگری که بر روی آن تاکید دارم و بخصوص شرایط حاضر ما را بسرعت به طرف آن میبرد این است که نباید اجازه داد جمهوری اسلامی در خارج از کشور به رسمیت شناخته شود. از طرف هیچ دولت و نهادی نباید این حکومت به رسمیت شناخته شود. ما بارها گفته ایم جمهوری اسلامی نماینده مردم ایران نیست قاتل مردم ایران است و این را امروز به رای العین همه مردم دنیا هر روز می‌بینند، کافیست یک سری به سایتها بزنند یک سری به فیس بوک و یوتویوب و غیره بزنند و صحنه های جنایتهای این جانیان را به چشم خودشان ببینند.

به همین خاطر امروز روزیست که ایرانیان خارج از کشور باید برای منزوی کردن و طرد کردن جمهوری اسلام از جامعه‌ بین المللی بسیج بشوند، برای اینکه همه دولتها و نهادها را مجبور کنند که روابط دیپلماتیک شان را با حکومت جمهوری اسلامی قطع کنند، سفارتخانه های جمهوری اسلامی باید در همه کشورها بسته شود و باید بساطشان در خارج از کشور برچیده شود. جمهوری اسلامی را میشود در خارج از کشور سرنگون کرد و این بسرعت کمک می‌کند به اینکه در داخل ایران هم شر این رژیم منحوس راحت بشویم.

در مبارزات و انقلابی که در ایران در حال پیشرویست ۶ دی گامی درست را در جهت تعرض به این حکومت به جلو برداشت. باید سازمان پیدا کرد باید آموزش و تدارک دید که چطور به نیروهای سرکوبگر و به مقراتشان و ماشینها و به موتور سوارها یشان تعرض کنیم ، چطور آنها را خلع سلاح کنیم چطور به آنها گوشمالی دهیم که دیگر جرات نکنند رو به مردم شلیک کنند و حتی جرات نکنند در زندان کسی‌ را اعدام کنند.

الان عربده کشی جمهوری اسلامی که: شلیک می‌کنیم و اعدام میکنیم گوش فلک را کر کرده است ولی‌ این عربده کشی‌‌ها در عین حال ضعف و ترس   حکومت را هم نشان میدهد. باید مقابل این عربده کشی ها ایستاد، باید حکومت اسلامی را از هر جهت در خارج از کشور و در داخل کشور محاصره کرد و ضربه نهائی را ما باید با قدرت متحد خودمان بر  جمهوری اسلامی وارد کنیم.

آنچه روشن است این است که این حکومت رو به سقوط است، فروپاشی شروع شده و دیر نیست آن روزی که ما پیروزی خودمان را بر این قاتلین و جنایت کاران جشن بگیریم .

موفق و پیروز باشید

مطلب فوق متن پیاده شده گفتار ۱۰ دقیقه ای حمید تقوائی در تاریخ ۸ ژانویه ۲۰۱۰ است. با تشکر از نازیلا صادقی که این متن را پیاده و ادیت اولیه کرده است. ج.ک

 
Bookmark and Share شما اینجا هستید: