جوانان کمونیست

از دو شماره قبل ديگر نام مصطفي صابر را به عنوان سردبير در کنار نويد مينايي نمي بينيم. مصطفي مدتها براي اين نشريه کار کرد و انرا سرپا نگاه داشت و انرا بدينجا رساند. مقالات زيادي براي ان نوشت. نوشتن در نشريه اي که حتي نام مصطفي صابر به عنوان سردبير و يا حتي يکي از نويسندگان ان باشد براي من يک افتخار بود و مي دانم که هميشه از اين دوران با خوشي يا خواهم کرد.

هيچ کدام از ما انتظار نداشتيم مصطفي صابر براي هميشه در سازمان جوانان بماند، همانطور که احتمالا در اينده خيلي از ما مانند امروز مصطفي ديگر در سازمان جوانان نخواهيم بود و مسئوليتهاي ديگري را به عهده بگيريم و افراد ديگري بيايد و جاي ما را بگيرند. جا دارد از ايشان براي زحماتي که در سازمان جوانان کمونيست و نشريه آن کشيدند تشکر و قدرداني کنيم. اما بايد يادمان باشد که ديگر يکي از نويسندگان اصلي اين نشريه ديگر به صورت مرتب مطلبي نخواهد داشت. البته اين اميد را داريم که هر زمان که ايشان برايشان ميسر بود براي نشريه بنويسند.

اين نشريه خودمان است. اين نشريه تمام اعضاي سازمان جوانان کمونيست و تمام خوانندگان ان است. بايد هر کدام بيايم و يک گوشه انرا بگيريم و نگذاريم با توجه به رفتن مصطفي خللي در کار نشريه وارد شود. بايد روز به روز انرا بهتر، وسيع تر و راديکال تر کنيم. ايجاد ستونهاي مختلف و هميشگي، نويسندگاني که نوشتن براي نشريه را به عنوان وظيفه خود بدانند، مطالبي درخور و مناسب بنويسند، شرايط را درک کنند و با توجه به شرايط بتوانند راه گشا باشند چيزي است که امروز به ان احتياج داريم. تلوزيون، نشريات و سايتها پلهاي ارتباطي ما با خانه هاي تک تک افراد جامعه است. بايد آنها را حفظ کنيم و روز به روز بر کيفيتشان بيافزاييم.

شايد بسياري از رفقاي ما فکر کنند همه نمي تواند براي نشريه بنويسد، يا اگر بنويسد کسي به ان توجه نمي کند و يا منتشر نمي شود، نويسندگان نشريه عده اي ادم خواص هستند که همه خارج از ايران نشسته اند و با خيال راحت مي نويسند. اما اين يک ديد غلط و نادرست است. بسياري از نويسندگان نشريات ما داخل ايران هستند. روز به روز هم بر تعدادشان افزوده ميشود. اين روند بسيار مناسبي است که بايد ادامه داشته باشد. رفقاي ما بايد بدانند که ما مي خواهيم در ايران انقلاب کنيم. مي خواهيم اين کار را در اين جامعه انجام دهيم پس بايد از داخل اين جامعه بلند شويم و پرچم خودمان را بلند کنيم. صحنه کارزار ما با رژيم همين جاست. و نشريه بخشي از اين کارزار است.

بدون شک تا به اينجا نشريه ايراداتي داشته. هيچ کس هم اين ادعا را نداشته است که نشريات ما بدون ايراد و بهترين نشريات دنيا هستند. اما اگر مي خواهيم در دنياي امروز سر بلند کنيم و بگوييم اين ما هستيم که جلوي سرمايه داري، اسلام سياسي و جمهوري اسلامي مي ايستيم نشرياتمان بايد انقدر قوي باشند تا مردم به ما اعتماد کنند و بگويند اينها هستند که مي توانند رهبر اعتراظات ما باشند. اينها کساني هستند که حرف دارند، حرف دل ما را مي زنند و اين امکان را هم دارند که حرف خودشان را به گوش همگان برسانند؛ ما بايد به اين حزب بپيونديم اين جواب امروز است. نياز داريم نشريات و برنامه هاي تلوزيون را قوي کنيم. تا کنون به موفقيت هاي زيادي رسيده ايم؛ در همين چند وقت اخير بسياري از چهره هاي حزب در جامعه و سطح بين الملل به شخصيتهاي شناخته شده و تاثير گذاري تبديل شده اند. اکنون بسياري از مردم حزب کمونيسم کارگري را مي شناسند، حرفهاي انرا مي دانند، و خط انرا دنبال مي کنند. اما باز هم جا براي کار خيلي زياد است. هنوز هم هستند افرادي که با حزب اشنايي نداشته باشند. و يا هنوز به ان اين اعتماد را نداشته باشند که مي تواند بيايد و رهبريشان را به عهده بگيرد و به حرکتهاي کور و بي نتيجه، نظم و ترتيب بدهد و انها را به حرکتهاي راديکال انقلابي تبديل کند. بايد مردم با چنين ديدي به ما نگاه کنند. براي رسيدن به اين جايگاه بايد نشرياتمان قويتر شوند، برنامه هاي تلوزيونمان قوي تر بشوند و حرکاتي که در جامعه سازماندهي مي کنيم بيشتر، بهتر و با کيفيت بالا تر شوند. بايد پرچم نه به جمهوري اسلامي ما را همه بشناسند.

براي نشريه جوانان بنويسد و آن را نشريه خود بدانيد.

ج ک: آرش جان مرسي. من هم دقيقا همين حس و حرف را دارم. جوانان کمونيست بايد نشريه هر جوان و هر دانشجويي و خلاصه هر کسي باشد که خواهان تغيير بنيادي در اين جامعه مصيبت زده جمهوري اسلامي هست باشد. جهت اطلاع خوانندگان مرخصي مصطفي فعلا يک ماهه است ولي به احتمال زياد که اين احتمال دقيقا بستگي به همکاري بيشتر و همين چيزهايي که تو گفته اي دارد، مصطفي سردبيري نشريه را تحويل بدهد و تماما آن را به دست ما بسپرد.