جوانان کمونیست

آرش بهرامی- تهران

 اين مطلب را پس از خواندن مقاله صبا به نام سرمايه داري و وظايف ما در شماره ۴۰۲جوانان کمونيست نوشتم و هدف تنها روشن کردن بيشتر مفهوم کالاست.

در مورد کالا:

کالا شيئي خارجي است که به وسيله خواص خويش يکي از نيازمنديهاي انسان را بر مي آورد (داراي ارزش مصرف است). حال چه به صورت مستقيم مانند خواروبار و چه به صورت غير مستقيم مانند وسايل توليد. محصول کار انساني است و از طريق مبادله به شخص ديگري تسليم مي شود (ارزش مبادله دارد). البته در اين مورد مبادله نکته اي که انگلس در چاپ چهارم سرمايه آورده است خالي از لطف نيست.

"و نه تنها براي ديگري. دهقانان در قرون وسطي بهره مالکانه را به صورت گندم براي ارباب فئودال توليد مي نمود و عشريه روحانيون را نيز به همين شکل ولي نه گندم بهره مالکانه و نه گندم عشريه از اين جهت که براي ديگري توليد شده است کالا نمي شد. براي کالا شدن، محصول بايد از راه مبادله به شخص ديگري تسليم شود که از جنبه ارزش مصرف آن استفاده مي کند."

و در چاپي ديگر انگلس مي گويد:

"من اين قسمت را ... و اينجا وارد کرده ام زيرا با عدم توجه به اين نکته اغلب اتفاق مي افتد که خواننده به اشتباه افتاده و گمان کرده است مارکس هر محصولي را که کسي غير از توليد کننده مصرف کند کالا بشمار آورده است."

همچنين چيزهايي که به خودي خود کالا نيستند مانند وجدان و شرافت و غيره، ممکن است براي صاحبانشان در مقابل پول معامله شوند و بدين طريق به وسيله بهاشان شکل کالا پيدا کنند. پس ممکن است چيزي به طور صوري قيمت دار شود بدون اينکه ارزش داشته باشد.

درحاشيه:

 مرسي آرش جان از توضيحت. اما اين روزها در ايران کالا ديگر شئي خارجي نيست گويا! از جمله کليه و ساير اعضاي بدن که به فروش مي رسد و هم ارزش مصرف دارد و هم ارزش مبادله. لعنت بر جمهوري اسلامي که چنين وضعيتي را به وجود آورده که در کنار نيروي کار کارگر اعضاي بدن کارگر را هم به کالا تبديل کرده است.. نويد