نکته سوم بحث هرمحفل که موجب نگرانی های عموم مردم است فشار مضاعف بانک های کشور است که مخصوصاً بر بازاریان و زحمتکشان مانند کشاورزان و کارگران و افرادی که از خدمات دولتی بی بهره اند اعمال می شود. بانکها برای نخستین بار است که اینقدر مورد تنفر عمومی قرار میگیرند این تنفر از زمانی اغاز شده که سطح عمومی در امد اقشار ی از جامعه که شغل آزاد دارند پایین آمده و عمده درامد ها به حساب سپاه پاسداران و یا دولت احمدی نژاد واریز می شود طوری که عموم مشتریان بانکها از عهده تعهدات مالی خود بر نمی آیند بطوریکه فقط یک بانک خصوصی در کرمانشاه هزارو صد پرونده مزایده املاک را به اداره ثبت اسناد قوه قضایه ارسال کرده است. این موضوع جنگ آشکاری را برای بازاریانی که قبلاً به عنوان مشتریان خوش حساب بانکهای کشورمحسوب می شدند و حاکمیت مالی ويژه ای را در ید خود داشتند شروع کرده است و تنفر عموی بازار را بر انگیخته است. از سوی دیگرافزایش تورم کالاها در بازار مخصوصاً در روزهای پایانی سال و همچنین هیاهوی طرح هدفمند کردن یارانه ها در سال جدید ،عموم مصرف کننده ها را به حالت عصبی ويژه ای فرو برده طوری که آخر هر بحث در این مورد مردم نابودی رژیم را تنها راه حل می دانند.
یاس و ارعابی که حاکمیت سعی می کند به مردم از طریق عوامل خود تزریق می کند نه تنها بی تفاوتی مردم از مسائل سیاسی را مثل روزهای اول حاکمیت (عصر خمینی) باعث نشده بلکه خشم فرو رفته ای را مضاعف می کند که دیری نمی پاید همگان را به مبارزان راه آزادی بدل کند. دیگر اینجا سخن از ريزش نیروهای وابسته به نظام جمهوری اسلامی نیست بلکه سخن ازوضع معیشت و ادامه حیات معمولی برای طبقه پایین جامعه است. شرایط بگونه ایست که مردم مدام به این فکرند که چه کنند که این شرایط عوض شود؟ حال چه شود زیاد اهمیتی ندارد هرچه باشد فقط این وضع باید تغییر کند. دیگر سخن از موسوی جنبش سبز و یا اصلاحات یا استخدام دولتی یا منافع مادی و یا دفاع از مذهب یا قومیت نیست صحبت از رهایی و گرسنگی است سخن از کاهش نگرانی ها و رها شدن از این همه شرایط فریب کارانه است. هر جا که می رویم سخن از نابودی و سرنگونی است و نه ساختن هرچند هر حزب و گروهی می گوید فلان میکنیم(مثلاً ما می گوییم" برنامه یک دنیای بهتر" داریم و یا یکی بگوید فدارلیزم) بحث مردم کوچه و بازار سر این موضوع نیست شاید. بحث بر سر خشمی است که می خواهد لبریز شود . سخن از خشمی است که هر روز افزوده و فرو خورده میشود.سخن از رویارویی بزرگ است سخن از انقلابی بر سر آزادی و انسانیت است.
نوروز ۸۹
| < قبلی | بعدی > |
|---|
