این سخنان در حالی از سوی کامران دانشجو مطرح گردید که با شروع اعتراضات میلیونی مردم علیه حکومت، اساتید دانشگاههای سراسر کشور به طرز گسترده ای مورد ارعاب رژیم قرار گرفته اند و به طرق گوناگون توسط ارگانهای امنیتی درون دانشگاهی یا بیرون دانشگاهی مورد تهدید واقع می شوند. اساتید بسیاری پس از انتخابات صرفا به دلیل حضور و فعالیت در کمپین های نامزدهای انتخابات به مدت چندروز پس از انتخابات توسط نیروهای امنیتی حکومت اسلامی بازداشت شدند. نهادهای حراستی دانشگاه اساتید را به شدت زیر ذره بین قرار داده اند و در بسیاری از موارد ساده ترین رفت و آمدهای اساتید نیز تحت کنترل نیروهای امنیتی قرار گرفته است. در برخی موارد حتی تاکتیکهایی چون مانع تراشی در راه فرزندان دانشجوی اساتید و جامعه ی علمی کشور نیز مشاهده شده است. روند استخدام اساتید در چند ماهه ی اخیر پس از انتخابات بسیار سخت تر و پردردسرتر از پیش شده است و ساده ترین رفتارهای کسانی که خواهان استخدام در سمت استادی دانشگاهها هستند نیز تحت کنترل قرار گرفته و ذره بینی که همواره در این راه وجود داشت با دقت بیشتری روی متقاضیان متمرکز میشوند. دانشجویان دانشگاههای ایران نیز در حالی به صورت آشکار از سوی وزارت علوم تهدید شده اند که از زمان استقرار دولت محمود احمدی نژاد در سال ۱۳۸۴ روند به کارگیری سهمیه های آزمونهای سازمان سنجش که همواره وجود داشته است، شدت چند برابر گرفته است و هر سال سهمیه های جدیدی برای ورود نزدیکان حکومت و عده ی خاصی از افراد جامعه به کار بسته می شود و وابستگان رژیم بدون برخورداری از صلاحیتهای لازم صرفا به دلیل برخورداری از سهمیه نزدیکی به رژیم وارد دانشگاهها می شوند و محیط دانشگاه را روز به روز بسته تر، تک بعدی تر و خفه تر می کنند.
از سویی دیگر دانشجویان فراوانی نیز در این مدت از حق تحصیل محروم شده اند و بسیاری نیز در بلا تکلیفی به سر میبرند در حالی که از سوی نهادهای امنیتی متهم به برهم زدن نظم و امنیت دانشگاه شده اند. کامران دانشجو اذعان داشت که اساتید و دانشجویان مشغول در دانشگاه تنها گزینه های موجود برای حضور در محیط آکادمیک جامعه نیستند و دولت حاکم این توانایی را دارد که دانشگاهها را از عناصری که سازگاری با نظام ندارند تخلیه و با عناصری که به گفته ی وی سازشکار و متعهد هستند پرکند. وزیر علوم در حالی حکومت را محق بر تعیین تکلیف برای جامعه ی دانشگاهی دانست که تعداد دانشجویان سیاسی محروم از تحصیل پس از انتخابات به شدت رو به فزونی نهاده است. او دانشجویان و اساتید را ملزم به پیروی از قانون اساسی اسلامی داند.
وی مقام وزارت علوم تحقیقات و فناوری دولتی را بر عهده دارد که پرونده سیاهی دارد. از حمله به کوی دانشگاه تا دستگیری و اعدام جوانان و امروز هم محمدرضا ولیان را در لیست اعدام های خود دارد و هنوز هم تهدید به جنایات بیشتری می کند.او دانشجویان و اساتیدی که با نظام مخالف هستند را متهم می داند و لایق مجازات. البته ناگفته پیداست این شاخ و شانه کشیدن ها از وحشت گسترش سکولاریسم و ضدیت با دین در دانشگاه ها صورت می گیرد.
کامران و سایر جانیان حاکم بر ایران می دانند بعد از ۳۱ سال جنایت نتوانسته اند صدای اعتراض مردم را خاموش کند و امروز بیش از هر زمانی این صدا رسا تر و قوی تر و متحد تر است و باید حتی شده مرهمی بر درد لاعلاجشان بگذارند و چاره ای بیندیشند. اندیشیده اند، اخراج و دستگیری و اعدام، گویا این ها سیاست های جدیدیست، همانهایی که انجام داده و جواب نگرفته اند دوباره تکرار می کنند تا شاید ابوالفضل کمکشان کند و این بار مردم را مفهور خود کنند.
| < قبلی | بعدی > |
|---|
