جوانان کمونیست

در گذشته نه چندان دور در بحبوحه پیروزی انقلاب در بدبینانه ترین حالت کسی تصور نمی کرد انقلابی که گل را در کنار مسلسل قرار داد دچار فرجامی چنین خونین شود. و امروز بعد از گذشت سه دهه شکنجه، ترور، اعدام و تبعید در جایی بایستد که سی سال پیش بوده است یعنی انقلاب برای پایان دادن به خشونت و ضدیت با انسان و انسانیت. از زمان روی کار آمدن رژیم خونخوار اسلامی تاکنون بسیاری از منتقدین و مبارزان توسط ماشین سرکوب این رژیم شکنجه و زندان شده اند، رژیم در هیچ دوره ای، حتی دوره اصلاحات، حتی حاضر به پذیرش و به رسمیت شناسی زندانیانی با عنوان سیاسی یا عقیدتی نشده و از آنها با القابی مانند محارب، منافق یا مفسد فی الارض یاد میکند و با این حربه آنها را به پای چوبه دار می برد. با نگاهی به تاریخ خونین سی ساله این رژیم فاشیست شاهد کثیف ترین وقایع ممکن تاریخ هستیم که بازداشتگاه کهریزک از آن نمونه است که انسان را به یاد توحش و بربریت قرون وسطی و هیتلر می اندازد. فجایع صورت گرفته در کهریزک نمونه و سمبل فجایع سی ساله این رژیم سفاک است که رسوائی بزرگی برای رژیم ببار آورد، تا آنجا که ناچارحکم به تعطیلی آن داد. در واقع تعطیلی یک شکنجه گاه و حتی مجازات عاملین آن باعث توقف شکنجه در ایران نمی شود و تنها با نابودی این رژیم ضد بشری است که می تواند نقطه پایانی برهمه جنایات این جمهوری ضد انسانی باشد. در این بین ساده لوحانه است اگر باور کنیم اصلاح طلبان قادر به برقراری آزادی و یا حتی دموکراسی نیم بند غربی در ایران می باشند. فراموش نکنیم آنها پایه گذاران سپاه پاسداران و سازمان مخوف اطلاعات در ایران هستند و شریک و همدست تمامی جنایتهای سی ساله این رژیم. با نگاهی کوتاه و گذرا به لیدرهای خودخوانده در لیست "جنبش سبز" و پست های مدیریتی آنها در برهه های زمانی مثل قتل عام های دهه ۶۰ و اعدامهای تابستان ۶۷ درمی یابیم که آنها شریک و همدست تمام جنایات سی ساله رژیم هستند. شاید بی دلیل نیست که آنها از رادیکالیزه شدن جنبش، سخت در هراسند و با هزار و یک دلیل غیرمنطقی و علمی مردم را که با وجود سرکوب شدید و دادن ده ها کشته و صدها زندانی در شکنجه گاههای اوین و کهریزک و بازداشتگاههای پنهان دیگر دعوت به آرامش و خویشتنداری می کنند. شاید آنها جمله رهبر جلادشان را آویزه گوش کرده اند که گفت کاری نکنید اوضاع از دست خودتان هم خارج شود. باید به اصلاح طلبان فهماند مردمی که بیش از ۶ ماه است با خلق جنبشی نه سبز بلکه سرخ و خونین یا دست خالی در مقابل وحشیگری های این رژیم  خونخوار ایستاده اند نه تنها خواهان برگشت به عصر خمینی جلاد نیستند که خواهان  نابودی کامل نظام ارتجاعی اسلامی می باشند.