در هفته های گذشته، شاهد التهاب و افزایش بهای ارز و سکه در بازارهای داخل ایران بودیم. بطوری که قیمت یک سکۀ بهار باصطلاح آزادی که چند ماه پیش حدود سیصد هزار تومان بود و طی چند ماه گذشته، افزایش قیمتی در حدود صد هزار تومان را داشت، به یکباره و طی چند روز قیمتش از مرز یک میلیون و صدهزار تومان نیز گذشت. این افزایش قیمت، در بازار ارز نیست باینگونه بود که هر دلار امریکا ، از حدود 1100 تومان، به بهای دوبرابر خود رسید. این سقوط ارزش ریال طی چند روز، باعث ایجاد تشویش و نگرانی خیل عظیمی از مردم داخل، بخصوص کارگران مزد بگیر گردید که با وجود شرایط سخت معیشتی و درامد ناچیز، چطور باید از پس این تورم ناشی از سقوط ارزش ریال نیز با آیند، وچگونه باید درآمد خود را با مخارج سرسام آور زندگی شان وفق دهند. همچنین شاهد بودیم که عدۀ زیادی از مردم از ترس گرانی پیامد این افزایش بحرانی قیمتها، به فروشگاهها هجوم برده و کالاهای اساسی خود، ازجمله برنج و روغن را پیشاپیش میخریدند،که مبادا طی چند هفتۀ آینده توان خرید همین را نیز نداشته باشند. در این میان، روزنامه های داخل، تا حدودی به انعکاس این التهاب اقتصادی برخاستند، امّا صدا و سیمای وابسته به رژیم، از انعکاس هرگونه خبر در خصوص بازار ارز و سکه سرباز زده و حتی روزنامه ها را بخاطر بیان گوشه ای ازحقایق نکوهش نیز میکرد. این سانسور خبری به گونه ای بود که صدا و سیما، تنها در برنامه هایش با گل و بلبل نشان میداد، یا از شرایط بحرانی اقتصادی کشورهای حوزۀ یورو سخن میگفت، که تو گویی اقتصاد اروپاست که در حال ورشکستگیست و در ایران همه چیز آرام است. پس از اینکه قیمتهای مذکور به رکورد دوبرابر خود طی چند روز رسیدند، رئیس دولت جمهوری اسلامی با اعلام سود 21 درصدی سپرده های بانکی که تا روز قبل شدیداً با آن مخالف بود- فعلا کاری به مثبت و یا منفی بودن این مسئله نداریم- و از همان روزهای اول به قدرت رسیدنش در سال 84 نیز با آن مخالفت کرده بوده، به یکباره عقیده اش عوض شده و با افزایش سود سپرده های بانکی موافقت میکند! آیا همانند بنیانگذار راحلش جام زهر را نوشیده؟! پس از این به سرعت تورم ایجاد شده در بازار ارز و سکه فروکش میکند. بهای سکه طی چند ساعت درحدود چهارصد هزار تومان کاهش میابد و دلار نیز 30 درصد سقوط میکند. در این میان، بسیاری از دلالان ارز و سکه نابود میشوند، و رئیس دولت رژیم با ژستهای قهرمانانه، در مصاحبۀ تلویزیونی شرکت میکند. ولی حقایقی پشت این افزایش و کاهش و ژست گرفتنهای قهرمانانه وجود دارد که در زیر به آن میپردازیم.از نظر من، خود رژیم میتواند مخصوصاً قیمت ارز را بالا برده باشد ... به چند دلیل 1) رژیم نفت میفروشد به دلار و کسری بودجه دارد به ریال؛ برای اینکه آخر سال کسری بودجه را کمتر نشان بدهد، نرخ ارز را بالا می برد تا با فروش نفت، و تبدیل دلار گرانتر به ریال، بخش بیشتری از کسری بودجۀ خود را بصورت کاذب پوشش دهد. 2) آخر سال باید عیدی کارکنانش را بدهد و همچنین یارانه هم بدهد ؛ از آنجایی که صندوق ذخیرۀ ارزی را خالی کرده و همینطور بودجۀ طرحهای عمرانی را، و همه را یارانه داده، و دیگر آهی در بساط ندارد که در آستانۀ آخر سال و همچنین انتخابات هزینه کند، حالا با بالا بردن نرخ ارز و سکه ، مردم را تشویق کرد که ارز و سکه را خریدند با قیمت بالا ، حالا سود بانکها را افزایش داده وباعث کاهش نرخ ارز و سکه شده وهمان سکه ها را از مردم میخرد با قیمت پایینتر . اینطوری مقدار زیادی پول از جیب مردم به جیب دولت سرازیر می شود. 3) حالا یکسری از مردم، وسوسه میشوند در بانکها ریال پس انداز کنند و دلار و سکه ای را که درحال ارزان شدن هست بفروشند . این مسأله بعبارتی کاهش قیمت را نیز تشدید میکند و دست رژیم را باز میگذارد تا آخر سال هم عیدی عواملش را بدهد و هم یارانه بدهد . بعبارتی از جیب خود مردم پول را دراورده و بخشی از آن را دوباره به مردم برمیگرداند . 4) این بازگشت بخشی از پول به مردم، بنوعی ترفندی است برای فریب دادن مردم جهت شرکت در انتخابات پیش روی رژیم، و همانطور که زمزمه هایش را جلوتر هم کما بیش شنیده ایم، بعد از انتخابات، یارانه را نیز قطع خواهند کرد . زمزمه هایی توسط خود عوامل رژیم شده که یارانۀ 15 میلیون نفر قطع خواهد شد، ولی چه کسی آمار خواهد گرفت که 15 میلیون نفر از دریافت یارانه محروم شده اند یا 50 میلیون؟ ... همین دولت؟!
این مطلب در نشریه جوانان کمونیست 539 منتشرشده است. نشریه را از لینک زیر میتوانید دانلود کنید:
http://www.mediafire.com/
| < قبلی | بعدی > |
|---|
