جوانان کمونیست

در سال 2011 شاهد اتفاقات بسیاری بودیم که چهره دنیای امروز را تغییر داد هیچ کس نیست که تفاوتهای آشکار انقلابات و شیوه های اعتراضی و پیش رفتن جنبشها حتی در کشورهای بزرگ سرمایه داری  را در این دوره ندیده بگیرد. وجود زنان در صف اول مبارزه که در انقلابات و اعتراضات تونس و مصر و شیلی و اسرائیل در تیتر اخبار بود، ندا آقا سلطان سمبل انقلاب88 ایران و یا کامیلا در شیلی به عنوان سمبل رهبر و سازمانده مبارزات مردم بخصوص دانشجویان وجوانان مطرح میشوند و بدنبال همه این رخدادها، موضوعی به تیتر اخبار بدل شد و آنهم موضوع اعتراضی زنان برهنه که از عکس عریان علیا دختر جوان در مصر شروع شد و مورد حمایت جوانان،زنان و اکثریت مردم آزادیخواه دنیا قرار گرفت  و بدنبال آن عکس نیمه عریان گلشیفته  بار دیگر موضوع اعتراض عریان زنان را طرح کرد، ساده ترین برخورد با این موضوع این خواهد بود که گفته شود این یک عکس العمل شخصی است، حتی اگر چنین باشد پیش آمدن چنین عکس العملهایی در این شرایط موضوع را عمیق تر میکند و همچنین نمیتوان این عکسها را با بسیاری از عکسها و فیلمهایی که هر روزه روی سایتهای پورنو گذاشته میشود یکی گرفت کسی نمیتواند این عکسها را عکس سکسی، تجاری بنامد و آن را همپایه "تجارت سکس" تنزل دهد. شاید عده ای این موضوع را یک شیوه اعتراضی ندانند همانطور که سالها رفتار زنان ایران ، درمورد طرز پوشش و آرایش کردن را به عنوان یک شیوه اعتراضی به سخره میگرفتند اما امروز برکسی پوشیده نیست که زنان ایران خواسته و ناخواسته در یک جنبش عظیم اعتراضی هر روز با رژیم وحشی اسلامی در خیابانها سر شاخ شده اند و پایه های اسلامشان را به لرزه انداخته اند و با آرایش و پوششان میگویند نمیتوانید اختیار را از ما سلب کنید !من میخواهم به عنوان یک زن که حس بسیار مشترکی با این شیوه ی اعتراضی دارم بگویم هیچیک از این ماجراها سرگرمی و اتفاقی نیست سالهاست که حتی در کشورهای صنعتی جهان که به اصطلاح موضوع برابری زنان، دستاوردهایی هم داشته است، مساله  برهنگی یک تابو بوده است  و با برهنگی در سطح جامعه برخورد قانونی میشود؟ چه چیزی بدن من را به موضوع قانون بدل میکند که برهنگی آن را تابو شکنی مینامند؟ چرا جامعه برای بدن من و پوشش بدن من قانون وضع میکند؟چرا باید در مدرن ترین جامعه قرن بیست ویک، سینه هایم را بپوشانم؟ ؟اصلا چرا باید به بدن من به عنوان سکس نگاه شود؟

آیا هر وقت بدنم عریان بود معنی آن  سکس است؟ آیا همیشه بشر به بدن عریان زنان اینگونه نگاه کرده است؟ نه چنین نیست تاریخ تابو بودن بدن عریان زنان به تاریخ ایجاد تبعیض در سطوح مختلف اقتصادی،سیاسی و اجتماعی بازمیگرددد از همان موقع که مناسبات جوامع ایجاد شده برمبنای سود،بهره کشی و استثمار، زن را به جنس مرتبه دوم بدل کرد، از بدن او یک تابو ساخت و او را سانسور کرد. برای بدن زنان قانون وضع کردند که آن را به انقیاد بکشند و مورد بهره کشی قرارش دهند و امروز هم به هزار دلیل و برهان نمیخواهند این تابو شکسته شود. همانطور که اعتراض 99 درصدیها در وال استریت بسیار عمیق تر و متفاوت تر از جنبشهای کارگری تا قبل از این است، اعتراض زنان نیز بسیار عمیق تر میباشد، زنان دیگر همه آزادی و همه برابری را میخواهند. زنانی که از جوامع اسلام زده و تحت حاکمیت حکومت و قوانین ارتجاعی بلند میشوند نمیخواهند تنها روسری و حجابشان را بردارند، آنها میخواهند نگاه مرد سالارانه بشریت و جامعه را از سر خود کوتاه کنند و فریاد میزنند من بدنم را سانسور نمیکنم و کسی هم حق ندارد به من به عنوان جنس نگاه کند. زنان دیگر نمیخواهند به عنوان یک جنس موضوع قانون وعرف و سنت قرارگیرند. ما انسانیم، بدن ما را نمیتوانید سانسور کنید، ما برهنه و عریان خودمان را به چشم دنیا فرو میبریم و با نگاه عمیقمان فریاد میزنیم ما هستیم و با همه ی وجودمان میتوانیم نفس بکشیم، انتخاب کنیم و زندگی کنیم. دست قانون و عرف و سنت از بدن زنان کوتاه!

این مطلب در نشریه جوانان کمونیست 538 منتشرشده است. نشریه را از لینک زیر میتوانید دانلود کنید: