یک سال از جنبش سرنگونی ما مردم می گذرد و شاید سرکوب شدید و شاید عدم سازماندهی نیروهای انقلاب یا تلاش های اپوزیسیون حافظ حکومت(اصلاح طلبان) نگذاشت ما مردم "به هدف همیشگی " آزادی و برابری نزدیک شویم.
شاید سوسیالیسم در یک دوره ای در روسیه به قدرت رسیده و شکست خورده، اما آیا ما می توانیم از اهداف انسانی خود دست بر داریم؟ آیا می توانیم در مقابل رنج مضاعفی که بر ما و همنوعانمان می رود ساکت بنشینیم. آیا هزار شوروی وغیره بیاید و برود می توان در مقابل بی حقوقی و سرکوب و فقر سکوت کرد و آزادی و برابری را فراموش کرد؟
من به شما می گویم حتی شما که کمونیست نیستید! روی صحبتم با طبقه کارگر است وقت آن رسیده که با اتحاد و انسجام شر حکومتی که برای زندگی و مرگ و پس از مرگ ما نقشه می کشد طوری که همیشه ما را بدهکار می کند و با منتی مضاعف از ما "کار مضاعف" را بکنیم.
آری! ما کمونیستها که شرافت انسانی خود را به رویای لذتبخش حوریان بهشتی و عنایت و الطاف ملموس شاهنشاهی نفروختیم باز هم بر سر اهداف انسانی خود خواهیم ایستاد. باز هم برای رهایی وآزادی انسان در مقابل جریان سود پرست و غول آسای سرمایه خواهیم ایستاد، این مبارزه قدرت بسیاری دارد، تکیه اش بر امیال و آرزوی های انسانی انسان های شرافتمند سراسر دنیاست.
ما کمونیستها را می گویند شما در شوروی به قدرت رسیدید اما شکست خوردید قدرت را از دست داده اید ؟ دیگر چیزی نگوید و می خواهند ساکتمان کنند. در جواب این سوال باید گفت مگر فراموش کردید که اسلام با اصولی ضد انسانی در ایران بارها در دوران مختلف عباسی و اموی و صفوی و قاجار به حکومت رسید مگر ندید که بارها از قدرت به زیر افتاد! مگر همین مردم رنج دیده طبقه کارگر نبودند که در جنگها کشته شدند و در زمان صلح نیز زیر بار " کار مضاعف" کمر شکستند و مرغ عزا و عروسی بودند اما در زمان خود ایستادند و خون دادند و بساط برده داری و فئودالیسم را در هم پیچیدند. آیا این که در قرن ۲۱ کسی را به جرم رابطه جنسی بخواهند سنگسار کنند عجیب و نشدنی تر است یا برقراری جامعه ای انسانی بر اساس شرافت و حرمت انسان ها!؟ اگر اولی شدنی شد دومی هزار برابر امکان پذیر تر است.
امروز نوبت برچیدن بساط سرمایه در قالب ارتجاعی ترین نوع آن یعنی مذهب و ناسیونالیسم است. آری مردم دیگر فریب نخواهند خورد. و بساط ظلم و زور را یک بار برای همیشه در سراسر جهان به زیر خواهند کشید. و الگویی عملی برای رفع مشکلات طبقه کار گر خواهند شد.
اما راه مبارزه و راه پیروزی کجاست؟
راه پیروزی مردم و طبقه کارگر در انسجام و سازمانیابی در حزب خود آنهاست و این سازماندهی نه فقط کار کمیته سازمانده حزب کمونیست کارگری است بلکه کار تمامی اعضایی است که در این حزب کار می کنند در همه عرصه ها این حزب باید یک حزب تودگیر و منسجم باشد باید در این راه بیش از پیش قدم بر داریم.
سازمان جوانان کمونیست به نظر من بیشتر باید به این موضوع اهتمام ورزد و سفیران حزب به تمامی نقاط کشور باشد تا می تواند حزب را به میان مردم ببرد و منسجم و همه گیر در این خصوص کار کند. ما باید گام های بلند و موفقی برداریم تا انقلاب انسانی خود را برای حکومت انسانی به پیروزی رسانیم.
زنده باد آزادی و برابری
زنده باد جمهوری سوسیالیستی
| < قبلی | بعدی > |
|---|
