جوانان کمونیست

آذربایجان و در راس آن تبریز در گذر زمان شاهد حوادث و رویدادهای بسیاری بودند که بدلیل قرار گرفتن این منطقه در موقعیت استثنائی آن در محدوده مرزهای ایران همواره این کشور را در پیش روی چالشهای مختلفی قرار داده است.آذربایجان دروازه ایران به اروپا و قفقازمیباشد اغلب سرمایه داران وصاحبان بنگاههای اقتصادی ایران ریشه در آذربایجان داشته ونبض بازار همیشه در دست آذربایجانیها بوده است.تا اواخر دوران قاجاریه حکومت نیز متعلق به همین منطقه از ایران میشد. قیامهای متعددی از دل این خطه بر آمده که از مهمترین آن میشود به قیام مشروطه خواهی تبریز در زمان حکومت ناصرالدین شاه قاجارتا به ثمر رسیدن آن در دوران مظفرالدین شاه یعنی۱۴مرداد ۱۲۸۵ اشاره نمود.هجوم همسایه شمالی ایران روسیه و لشکر کشیهای متعدد امپراطوری عثمانی همواره بر پیکره آذربایجان بدلیل موقعیت استراتژیکی خود ضربات سنگینی وارد ساخته و همواره کانون جنگ و نزاع بین این قدرتهای در حال کشور گشایی بوده است.اعلام استقلال جمهوری آذربایجان در سال ۱۹۱۸ زنگهای خطر را در گوش حکومت مرکزی ایران نواخت.رضا شاه در آن زمان بفکر کم اهمیت جلوه دادن این منطقه و کمرنگ کردن آداب فرهنگ و زبان آذربایجانی بر آمد و فرهنگ پان ایرانیسم بدین ترتیب متولد شد. تحقیر و تخفیف سایر فرهنگها و زبانها و در راس آنها فرهنگ و زبان ترکی بیش از پیش قوت گرفت و اشائه فرهنگ و زبان فارسی به عنوان نشانه والای قومیت ایرانی به عنوان یک اصل در حکومت پهلوی بنا شد تا جایی که در دوران حکومت محمد رضا پهلوی پان ایرانیسم به پان فارسیسم بدل گردید.حتی در این زمان اگر دانش آموزی در مدارس آذربایجان به ترکی حرف می زد با جریمه نقدی مورد مجازات قرار میگرفت.

همه و همه این تبعیضها موجی از خشم و نفرت را در دل ترک زبانان ایران شعله ور ساخت استقلال جمهوری آذربایجان و قدرت گرفتن کشوری با نام ترکیه در همسایگی آذربایجان جنوبی و اینبار شکل گیری فرهنگ پان ترکیسم در اذهان ترک زبانان ایرانی این منطقه را به چالشی دگر میکشید. سال ۱۳۵۷میرسد بار دیگر ایران دستخوش تغییراتی اساسی است تبلیغات اسلامی از سوی گروهی به رهبری خمینی با شعارهای آزادی برابری و برادری و رفع تبعیض و ستم آذربایجانیها را به سوی خود میکشد آنان که این نظام را موافق ارزشهای از دست رفته خویش میدانند به حمایت از آن پرداخته و در راستای پیروزی نظام اسلامی همسو با سایر شهرها قیام مینمایند قیامی بسیار گسترده که منجر به سرنگونی رژیم شاه می شود.

شروع جنگ ايران و عراق در ۳۱ شهريور ۱۳۵۹ کشور را در وضعيت جنگی فرو برد جنگ ایران و عراق کشور را در وضعیت خاصی قرار داده بود و مردم متحد تر از قبل بودند تا اینکه با حمله شوروی به افغانستان و حمایت ایران از مجاهدان افغانی موجب سردی روابط ایران و شوروی گردید با مساعدتهای تسلیحاتی شوروی به عراق این تنش شدیدتر گردیده و با توجه به سابقه ذهنی حکومت ایران در رابطه با مسائل قومیتی و در جهت پیشگیری از اقدام تفرقه افکنی شوروی در آذربایجان ایران در سال۱۳۶۳ نشریات ترکی زبان یولداش اینقیلاب یولوندا و یئنی یول را توقیف نمود. مسکو و باکو این اقدام را ضد ترک و مخالف آزادیهای مدنی اعلام نمودند.بازهم اشتباهی دیگر اینباراز سوی نظام جمهوری اسلامی شکل گرفت باز هم جرقه های اختلاف قوت گرفت.

تا پایان جنگ ۸ ساله کم و بیش شاهد اختلافات قومی در ایران بودیم با پایان یافتن جنگ و ایجاد دانشگاههای آزاد در نقاط مختلف و محروم ایران و همزمان در آذربایجان سیل عظیمی از دانشجویان وارد عرصه گردیدند وسایل و ابزار ارتباط جمعی و گسترش سطح فکری عموم مردم آنان را بار دیگر بفکر احقاق حق از دست رفته خویش از حکومت مرکزی انداخت.آنان خواستار تحصیل به زبان مادری و نشر مجدد روزنامه و مجلات محلی به زبان ترکی بودند و از سوی دیگر دولت همان تدابیر خسمانه رضا شاه و بعد از آنرا دنبال مینمود.در سال ۱۳۸۵ درپی نشر کاریکاتوری در یکی از نشریات و اهانتی که نویسنده مطلب به آذری زبانها کرده بود اعتراضات وسیعی در آذربایجان براه انداخته شد تبریز بمدت یکهفته در شرایطی بمانند حکومت نظامی بسر برد. بازداشتهای گسترده و کشتار مخفیانه و ضرب و شتم و ایجاد رعب و وحشت در بین مردم بار دیگر آذربایجان را به چالشی دیگر سوق داد.

امروزه دیگر کمترین اعتماد و اتکا به نظام جمهوری اسلامی در بین ترک زبانهای ایران و مخصوصا در تبریز و ارومیه دیده نمیشود. بطوریکه این دو شهر از لحاظ شرکت در انتخابات حائز کمترین رتبه در میان شهرهای ایران میباشد. عدم استقبال از دولتمردان در سفر به این شهرها خود گویای این مطلب میباشد.بعد از انتخابات خرداد ۱۳۸۸ واعتراضات به نتیجه انتخابات و شکل گیری درگیریهای خیابانی و تظاهراتهای گسترده در اغلب شهرهای ایران آذربایجان اینبار ساکت نظاره گر این حوادث بود.این سکوت نه از سر رضایت بلکه از سر بی اعتمادی به نظام آینده ای بود که اینبار به سر انجام میرسید.به قول ستارخان آذربایجان بمانند دیگ بزرگیست که دیر گرم میشود و دیر هم سرد میگردد ولی اینبار این دیگ سرد هیچگاه گرم نشد. البته این سردی آذربایجان و در راس آن تبریز بسود اهداف نظام جمهوری اسلامی شد ولی آیا این سود همیشگی است وتداوم خواهد داشت؟ مسلما جواب منفی است تبلیغاتی که از سوی کانالهای ماهواره ای در جهت تجزیه ایران و جدایی آذربایجان و اجرای طرح خاورمیانه بزرگ صورت میگیرد و ساپورتهای مختلفی که از سوی دو جمهوری آذربایجان و ترکیه در جهت نیل به این هدف انجام میگیرد بستر را بیشتر از همیشه مساعد این مهم نموده است امروزه در استادیوم سهند تبریز مردم جمع میشوند نه برای آنکه از فوتبال لذت ببرند بلکه استادیوم به مکانی برای شعار دادن و بیان خواستهای مشروع خویش بدل شده است و البته در این بین همواره جریانات پان ترکیستی هم به قوت خود ادامه میابد. مقابله با جریانات راسیستی و انواع "پان" ها وظیفه چپ و جریانات آزادیخواه و برابری طلب است. باید در این زمینه فکری کرد و برنامه های عمیق و همه جانبه ای در نظر داشت باید تبلیغات این جریانات را خنثی کرد.