جوانان کمونیست

هر ساله درژنو پايتخت کشور سوئيس کنفرانس جهاني کار(ILO) برگزار مي شود. حزب کمونيست کارگري ايران چندين سال است که فعالانه در اين کنفرانس حضور مي يابد تا ضمن اطلاع رساني در مورد وضعيت ايران و سرکوبها وجناياتي که سالهاست توسط جمهوري اسلامي در ايران اتفاق مي افتد ، اعتراض خود را به حضور نمايندگان جمهوري اسلامي و پذيرفته شدن آنان توسط اين نهاد جهاني بيان دارد. صداي اعتراض مردم ايران را در اين کنفرانس انعکاس دهند. اين باراليا تابش از سازمان جوانان کمونيست هم در کنار گروه شرکت کننده بود که  جوانان کمونيست مصاحبه اي را با او انجام داده است.

جوانان کمونيست : اگر خيلي خلاصه بخواهيد توضيح دهيد که در کنفرانس جهاني کار چه گذشت چه ميگوئيد؟

اليا تابش : من به همراه تعداد ديگري از اعضا و فعالين حزب کمونيست کارگري ايران عازم ژنو شديم و از سوئد،انگليس،آلمان، فرانسه و سوئيس از روز قبل در محل حضور داشتيم. امسال شرايط امنيتي بسيار دشواري روبروي ما براي ورود به سالن اصلي وجود داشت. حتي به چند نفر از دوستان ما تحت اين عنوان که ميدانيم شما از حزب کمونيست کارگري هستيد و به منظور اعتراض به جمهوري اسلامي در جلسه آمده ايد اجازه ورود ندادند. با وجود اين و عليرغم کنترل شديدي که وجود داشت ما وارد سالن شديم. گروهي متشکل از بهرام سروش،فرشاد حسيني،شهلا دانشفر،محمد امين کمانگر،شهناز مرتب،جميل فرزان ،پاسکال ( از اعضا حزب در فرانسه) ومن وارد سالن شديم. ديگر دوستاني هم بودند که موفق نشدند در سالن حضور يابند. از جمله يدي کوهي،پيام آذر،پيمان و ..در ابتداي شروع کنفرانس ما با در دست داشتن عکسهايي از فرزاد کمانگر و همينطور کارگران زنداني اسانلو و مددي به روي سن رفتيم. روي عکسها شعارهايي عليه جمهوري اسلامي نوشته شده بود با اين مضامين که رژيمي که اعدام ميکند و يا کارگر را زنداني ميکند نبايد در اين کنفرانس حضور داشته باشد. هنگامي که به روي سن رفتيم شروع به شعار دادن عليه سران رژيم کرديم. شعارهايي به زبان انگليسي ،فرانسه و آلماني. نکته جالب اينکه در انتها در حالي که توسط مامورين کنترل و امنيتي به بيرون سالن ميرفتيم صداي پاسکال در سالن طنين انداخت که به فارسي فرياد زد مرگ بر جمهوري اسلامي !جميل فرزان از اين اعتراضات تصوير وگزارش تهيه ميکرد. دقايقي بعد از اين شهناز مرتب در قسمت بالاي سالن پلاکارد بزرگي را آويزان کرد که شعارهاي روي آن اعتراضي بود به  حضور جمهوري اسلامي در سالن به عنوان حکومتي که اعدام ميکند. پس از آن در بيرون از محل کنفرانس و روبروي مقر سازمان ملل متحد آکسيون اعتراضي بر پا شد و تعداد ديگري از فعالين به ما پيوستند. در اين آکسيون اطلاعيه هاي ما به زبانهاي فرانسه انگليسي در ميان رهگذران پخش شد و تعدادي به سخنراني و صحبت کردن عليه جمهوري اسلامي و حضورش در آي ال او پرداختند.

ج.ک :اين اولين بار بود که شما در اين کنفرانس شرکت ميکرديد، چه احساسي داشتيد؟

اليا تابش : بله اين اولين بار بود که شخصا شرکت ميکردم.اما سالهاي قبل در خارج از ايران و در داخل ايران اخبار و اتفاقات اين روز را دنبال ميکردم. علي الخصوص در ايران برايم اهميت داشت که چگونه در حاليکه دول اروپايي جنايتکاران و نمايندگان جمهوري اسلامي را دعوت ميکنند اما فعالين حزب فعالانه صداي اعتراض مردم را آنجا انعکاس ميدهند. هيجان بسيار زيادي براي من داشت. احساس ميکردم قرار است صداي مردم و جوانان را از دل خيابانهاي شهرهاي ايران به آنجا ببرم. صداي فرياد ندا،سهراب و فرزاد و ..

.

ج.ک: عکس العمل حضار و شرکت کنندگان چه بود؟

اليا تابش : تعداد بسيار زيادي در کنفرانس شرکت داشتند. بالاي پنج هزار نفردر سالن حضور داشتند اعم از نمايندگان وديگر حضار. در مورد عکس العمل شان اولين تصويري که خود من از روبرو شاهد آن بودم اين بود : به محض اينکه تصوير فرزاد کمانگر در دستان ما بالا رفت صداي تشويق حضار بالا گرفت. گويي تصويري بسيار آشنا را ديده اند که هر روزه با آن در رابطه بوده اند که به راستي هم اينطور بود. اينها در حالي بود که هنوز شعارهاي ما عليه جمهوري اسلامي، عليه احمدي نژاد،خامنه اي وکلا نمايندگان جنايتکار رژيم شروع نشده بود. نکته جالب ديگر اينکه جداي از خبر نگاران و عکاساني که مشغول عکاسي و فيلمبرداري بودند ديگر حضار بلا فاصله هر کدام دوربين ها و موبايلهايشان را در آوردند و مشغول تهيه عکس و فيلم از ما و اعتراض ماشدند. در ميان آن هيجان به ياد حرفي افتادم که زني در افغانستان در تظاهرات عليه اعدامها در ايران به زبان آورد. اينکه فرزادکمانگر تنها متعلق به مردم ايران نيست و متعلق به تمام آزاديخواهان دنياست. بعد از اينکه به بيرون از سالن رفتيم تعدادي از نمايندگان از ايتاليا، ژاپن و .. در بيرون از سالن کنارما آمدند و با ما صحبت کردند.در حال برگزاري آکسيون بوديم، نمايندگاني که از آنجا ميگذشتند متوجه شدند که ما همانهايي هستيم که در سالن حضور داشتيم. به سمت ما ميآمدند و حمايت خود را از حرکت ما اعلام ميداشتند.

ج.ک : آيا در رسانه ها و مديا هم اين اعتراض انعکاس يافت؟

اليا تابش: بله در رسانه هاي بسياري اين مسئله انعکاس يافت. از جمله بلافاصله درنشريه آسوشيتد پرس و بسياري از نشريات و مديا خبر و تصوير اين اعتراض انعکاس يافت. که براي مثال اگر به سايت روزنه و بخش کنفرانس آي ال او مراجعه کنيد يک قسمت هم به انعکاس اين خبر در ديگر مديا وجود دارد.

ج.ک : در انتها هدف شما از اين حرکت چه بود و چه خواسته اي روبروي نمايندگان و دولتهاي اروپايي و غربي ميگذاريد؟

اليا تابش: هدف ما انعکاس صداي مردم ايران،صداي اعتراض کارگران ايران که ماهها حقوق دريافت نميکنند و به خاطر دفاع از حق مسلمشان سرکوب و شکنجه ميشوند بود. صداي مردمي که يک سال از شروع انقلابشان براي سرنگوني جمهوري اسلامي و برقراري آزادي وبرابري ميگذرد. مردمي که به خيابانها  آمدند و گفته اند که اين حکومت را نميخواهند و اين جنايتکاران نمايندگان آنها نيستند. خواسته اي که ما روبروي دول اروپايي و غربي و راستش روبروي تمام دنيا ميگذاريم اين است که امروز بايد با رژيم اسلامي همانند افريقاي جنوبي برخورد کرد. بايد از لحاظ سياسي جمهوري اسلامي را بايکوت کرد و به سرانش اجازه نداد در هيچ جايي حضور يابند. نبايد جمهوري اسلامي را به رسميت شناخت. حکومتي که اعدام ميکند، فعالين کارگري، دانشجويي و جوانان را دستگير و شکنجه ميکند شايستگي نمايندگي مردم آزاديخواه ايران را ندارد و بايد از تمام نهادهاي بين المللي اخراج شود.به اميد سرنگوني هر چه زودتر اين رژيم.

ج.ک:با تشکر از شما.