جوانان کمونیست

یادداشت هایی بر یک انقلاب (۵۲)

کروبی خودش هم باور نمی کرد که عبارت او که "احمدی نژاد را بعنوان رئیس دولت نظام به رسمیت می شناسد"، اینچنین به یک بمب خبری تبدیل شود. از نظر او واقعا اتفاقی نیفتاده بود، چیز جدید و عجیبی نگفته بود. داشت مواضع قبلی اش را تکرار میکرد. مگر قبلا به هزار زبان نگفته است که با نظام و خامنه ای مشکل ندارد و مساله او فقط تقلب احمدی نژاد و "رای من کو" است!؟

آنچه که باعث شد این اظهارات کروبی بلافاصله در سطح جهانی منعکس شود، چون همیشه، نزد مفسرین رنگارنگ مغفول ماند. یعنی همانا خود انقلاب جاری در ایران و به ویژه نزدیکی یک روز حساس این انقلاب یعنی تظاهرات 22 بهمن.

میدیا و مفسرین بطور عجیبی دنیا را وارونه توضیح میدهند. گویی افکار، اظهارات بالایی ها، سیاستمداران و دولت ها مصدر تغییرات امور اند. فراموش میکنند و میکوشند مخاطب را هم قانع کنند که همه اینها خود تنها انعکاس اوضاع و احوال سیاسی جامعه اند. خصوصا در جامعه ای که در آن یک انقلاب عظیم جریان دارد. و بعد هم موضوع را می پیچانند. سوالات غلط و نامربط برایمان طرح میکنند. مثلا حالا دنبال این هستند که آیا "مذاکره" و "معامله" ای در بالا در پشت پرده جریان دارد یا نه. به نامه اخیر خاتمی به خامنه ای (که کیهان از آن بعنوان "ندامتنامه" نام برده) اشاره میکنند و به تعبیرهای دائی جان ناپلئونی می نشینند که حالا موضوعات و سرانجام و تاثیرات این معامله پشت پرده احتمالی چیست.

اما "مذاکره" و "معامله" برای تحلیل دعواهای درونی جمهوری اسلامی دیگر زیادی لوکس است. "عقب نشینی" دیگر موقعیت برزخی امثال کروبی را نشان نمی دهد. واقعیت مادی بسیار از این فراتر رفته است. انقلابی عظیم در ایران جریان دارد که جمهوری اسلامی را کاملا در هم پیچانده است. آنچه که ما شاهد هستیم با کلمات درهم ریختگی، سردرگمی، تشتت، سقوط و بی افقی قابل توضیح است. دستکم در دوره انقلاب دیگر این بالایی ها و مناسباتشان نیست که سرنوشت جامعه را تعیین میکند. این انقلاب است که حکم میراند.

بزرگترین معامله پشت پرده وقتی اتفاق افتاد که به شاه گفتند مملکت را ترک کن و ژنرال هویزر را فرستادند تا ارتش و ماشین دولتی شاه را دست نخورده به خمینی – بازرگان تحویل دهند. با این همه، همین قیام بهمن که سالگرد آن نزدیک میشود، علیرغم تلاش خمینی برای جلوگیری از آن رخ داد و ماشین دولتی شاه را خرد و خمیر کرد. انقلاب علیرغم تلاش بالایی ها برای خاتمه دادن به آن از بالا سه سال دیگر ادامه یافت و جمهوری اسلامی تنها با راه انداختن دریایی از خون توانست آنرا شکست بدهد. نمی خواهم انقلاب حاضر را با 57 مقایسه کنم. چرا که این انقلاب هزار بار ریشه دارتر و بدیع تر از 57 است. و دست بالایی ها برای "معاملات پشت پرده" به مراتب بسته تر از انقلاب 57 است. اما قانون اساسی انقلاب در همه حال یکسان است. این قانون همان است که در یکی از پوسترهای اخیر تظاهرات 22 بهمن که مردم به شدت در تدارک آن هستند، بدرست تیتر شده بود: تکلیف در خیابان تعیین خواهد شد! (26 ژانویه 2010)