جوانان کمونیست: تقریبا یکسال از شروع انقلابات مناطق شمال افریقا و خاورمیانه میگذرد، ما در این یک سال شاهد اتفاقات زیادی بوده ایم. برخی شواهد بعد از انتخاباتی که در مصر و تونس انجام گرفت نشانده دهنده جلو افتادن جریانات اسلامی در تونس، مصر هستند و در همین راستا جریانات راست و بخشا اصلاح طلب و مدیای راست فارسی زبان، این وقایع را شبیه انقلاب 57 ایران قلمداد میکنند و آنرا تکرار "اشتباه مردم ایران" قلمداد میکنند، آیا این رخداد در حال وقوع است و آیا این مقایسه درست است؟ نکات مهم در این یکسال که این انقلابات را برجسته میکنند بنظر شما کدامند؟
مصطفی صابر: کسانی که اینگونه مقایسه ها را می کنند، بر انقلاب 57 و انقلابات حاضر هردو خاک میپاشند. برای مثال توجیه بقدرت رسیدن خمینی و حکومت اسلامی با "اشتباه مردم ایران" مسخره است. طرح آن از جانب این حضرات بویژه ریاکارانه است. امثال همین "اصلاح طلبان" که حالا "مفسر" و "ژورنالیست" شده اند انقلاب 57 را زیر عبای خمینی و با پشتیبانی غرب و با یک نسل کشی تمام عیار به خون کشیدند و جمهوری اسلامی را با چماق شکنجه و اعدام برقرار کردند. حالا آنرا به گردن "اشتباه مردم ایران" می اندازند! (در رابطه با انقلاب 57 از خوانندگان دعوت میکنم "تاریخ شکست نخوردگان" منصور حکمت را مطالعه کنند.) بهمین سیاق این مفسران که دارند تلویحا به ما میگویند که دست بالا گرفتن جریانات اسلامی در "انتخابات" مصر و تونس و غیره ناشی از "اشتباه مردم" این کشورها است، اینطور نیست. این مقطعی گذرا و ناپایدار از جدال انقلاب و ضد انقلاب در این کشورهاست. انقلاب در مصر و تونس (بعنوان مثال) دیکتاتور را سرنگون کرده اما دستگاه سرکوب و نظام دیکتاتوری همچنان پابرجاست. ضد انقلاب (ژنرال ها، دولت های غرب حامی آنها و نیروهای اسلامی) در تلاشند تا انقلاب را کاملا از نفس بیندازند و مردم را دوباره به همان فقر و فلاکت و اختناقی که در دوره مبارک و بن علی برقرار بود (و چه بسی بدتر از آن) برگردانند. این انتخابات ها در واقع قدمی در این راه است. سوال این است که آیا قادر خواهند شد چنین کنند؟ بنظرم هر پاسخی که به این سوال بدهیم نتیجه آن برقراری یک جمهوری اسلامی در مصر و تونس و امثالهم نخواهد بود. حتی امثال اخوان المسلمین هم میدانند که تکرار جمهوری اسلامی ایران در مصر و تونس ممکن نیست و دوره اش گذشته است. لذا به "الگوی ترکیه" دخیل بسته اند. اما الگوی ترکیه هم آینده چندانی ندارد. زیرا، اولا در همان ترکیه با اولین رکود و بحران اقتصادی و بالا گرفتن مبارزه طبقاتی ما خواهیم دید که "نمونه ترکیه" پاسخ درازمدتی برای الگوی حکومتی بورژوازی نیست. ثانیا و مهمتر، مصر و تونس و نظیر آن در یک وضعیت انقلابی بسر میبرند. در مصر انقلاب برای سرنگونی حکومت نظامیان ادامه دارد. در تونس همین چند روز پیش در سالگرد انقلاب هزاران نفر به خیابانها آمدند و گفتند انقلاب هنوز به نتیجه نرسیده است. "نمونه ترکیه" شاید چند صباحی برای ترکیه که فعلا یک رونق نسبی اقتصادی را میگذراند پایدار باشد ولی نمی تواند پاسخ مردمی باشد که با شعار "نان، آزادی، کرامت انسانی" مبارک و بن علی را سرنگون کردند و هنوز در خیابان اند. به این فاکتورها باید یک عامل اساسی تر را اضافه کرد. و آن موقعیت سرمایه داری جهانی است. سال گذشته ما دیدیم که چگونه "جنبش 99 درصدی ها" در نیویورک علیه حاکمیت وال استریت و "یک درصدی ها" بپا خاست. دیدیم که چطور در لندن و شهرهای مهم انگلیس "هیچ بودگان" علیه نظم موجود طغیان کردند. در اسپانیا و یونان و اسرائیل و ایتالیا و فرانسه و اخیرا در مسکو و بوداپست و خیلی جاها ما شاهد این هستیم که مردم علیه کل نظم سیاسی و اقتصادی حاکم بپا میخیزند. سرمایه داری هم در "غرب" و هم در "شرق" با یک بحران همه جانبه اقتصادی، سیاسی، حکومتی و ایدئولوژیک روبروست. هیچکدام از الگوهای حکومتی بورژوازی آینده دار نیست. فقط این نیست که امثال مبارک سقوط میکنند، یا امثال اسد و خامنه ای در منگنه انقلاب و نفرت مردم برای بقاء دست و پا میزنند، بلکه حتی الگوی دمکراسی پارلمانی و مالیدن هر چندسال یکبار شیره "انتخابات" بر سر مردم نیز زیر سوال رفته است. در نتیجه در چنین دنیایی این تصور که حالا در مصر میشود یک حکومت اسلامی (گیرم نوع ترکیه) سر کار آورد که در عین حال با ارتش مبارک کار میکند و مردم هم به خانه اشان میروند و دست از ادامه انقلاب برمیدازند، بیشتر یک خواب و خیال است. در این عصر تویتر و فیسبوک، در این دوره بحران عمیق ساختاری سرمایه داری جهانی و پرولتر شدن اکثریت عظیم جهان، باید منتظر تحولات بسیار زیرو رو کننده تر بود. شباهت بین اوضاع مصر و تونس با ایران را نباید روبه گذشته دید. شباهت ها روبه آینده است. انقلاب مردم ایران در سال 88 بی تردید الهام بخش مردم تونس و مصر شد. انقلاب مصر و تونس و سرنگونی مبارک و بن علی بنوبه خود الهام بخش مردم ایران است. سرنگونی جمهوری اسلامی توسط مردم انقلابی و برقراری حاکمیت بلافصل شهروندان برای ساختن یک جامعه آزاد و برابر در ایران بنوبه خود الهام بخش مردم مصر و تونس و همه جهان خواهد شد. (16 ژانویه 2012)
بخوانید این مطلب را در نشریه شماره 537 جوانان کمونیست برای دانلود بروی لینک زیر کلیک کنید:
| < قبلی | بعدی > |
|---|
