جوانان کمونیست

 جوانان کمونیست 519

امروز سه شنبه 15 شهریور (6 سپتامبر) چشم  دنیا بر "اتحاد" جدیدی علیه جمهوری اسلامی روشن شد: "جریان فتنه و جریان انحرافی هر دو با ویژگی های مشترک در راستای تقابل جدی با نظام و ولایت فقیه تحرکاتی دارند." اینرا حیدر مصلحی وزیر اطلاعات گفت، آنهم در "اجلاس مجلس خبرگان". او حتی تصریح کرد که محور اتحاد جدید عبارت از "تلاش برای فصل الخطاب نبودن ولی فقیه" است. آقای وزیر اطلاعات که طی یک دعوای مفصل بین خامنه ای و احمدی نژاد گماره شد میخواهد بگوید که: برادران دیروز خامنه ای در "دوران طلایی امام"  و رئیس جمهور امروز ایشان (که با هزار زحمت و جنایت از یک تیرخلاص زن تراشید) حالا وارد اتحاد شده اند تا "آقا" را کنار بگذارند!

دنیای سیاست جمهوری اسلامی بهمین مسخرگی است. تفسیر اینکه چرا حیدر مصلحی این حرفها را زد، اینکه  این حرفها چه ارتباطی به نعره های خامنه ای در نماز فطر در مورد "خطر امنیتی انتخابات" دارد، و یا اینکه بالاخره پاسخ معمای بزرگ "شرکت یا عدم شرکت اصلاح طلبان در انتخابات مجلس" کدام است را به مفسرین بی بی سی واگذار میکنیم. تا اطراف آن قصه بگویند و در تلاشی مسخره تر از حرفهای مصلحی راهی برای باد زدن مضحکه انتخابات جمهوری اسلامی پیدا کنند. اما مساله جدی در این کمدی عبارت از اینهاست:

1) نقشه خامنه ای برای تحمل کجدار و مریز احمدی نژاد تا پایان دوره اش فی الحال نقش بر آب است. دیر یا زود جنگ در جمهوری اسلامی، یعنی در میان همین اوباش از لشکریان خمینی که ظاهرا کنار هم ایستاده اند بالا خواهد گرفت. کمترین نتیجه آن اتفاقا این است که همان "فصل الخطاب نبودن ولی فقیه" جدی تر و علنی تر و رساتر از هر زمان از گلوی خود این حضرات جار زده خواهد شد.

2) در پس این وحشت از سایه خود که سراپای نظام جمهوری اسلامی و شخص خامنه ای را فرا گرفته است، یک مساله بسیار واقعی وجود دارد. مساله انتخابات و "تهدید امنیتی" آن نیست. مساله این نیست که از خاتمی "شاه سلطان حسین" گرفته تا رفسنجانی "یار غار" و یا احمدی نژاد "ملیجک درگاه" هیچکدام دیگر محل اعتماد خامنه ای نیستند. مساله این است که مردم جمهوری اسلامی را نمی خواهند و شب و روز به انحاء مختلف از "آب بازی" و "بی حجابی" گرفته تا تظاهرات برای نجات دریاچه اورمیه و اعتصابات و مبارزات کارگری، تا تدارک دانشجویان برای بازگشایی دانشگاه ها مشغولند تا این رژیم اسلامی را پایین بکشند. ممکن است دعوا بین امثال احمدی نژاد و حسین شریعتمداری و مهدی کروبی (و البته پامنبری هایشان در بی.بی.سی و وی.او.ای)  "فصل الخطاب بودن یا نبودن ولی فقیه" و "انتخابات" باشد، اما مساله مردم سرنگونی کل جمهوری اسلامی است.

3) اظهارات مصلحی در کنار شواهد دیگر (نظیر حمله به کردستان عراق، تلاش برای جمع کردن دیش ها، پارازیت انداختن بر ماهواره از جمله حتی همان بی.بی.سی، بستن دو روزنامه اصلاح طلبان و غیره) نشان از امنیتی کردن فضای جامعه  توسط جمهوری اسلامی بمنظور پیشگیری از اعتراض و برآمد انقلابی مردم دارد. این نگرانی  و لزوم "حمله پیشگیرانه" بخصوص با فراری شدن قذافی و چشم انداز سقوط اسد بمراتب تشدید شده است. جامعه ایران بسوی یک "انتخابات" دیگر (حتی از نوع همان مضحکه های معمول جمهوری اسلامی) نمی رود. جامعه بسوی یک انقلاب دیگر و پایین کشیدن دیکتاتوردر حرکت است. باید برای همین و پیروزی قاطع و تا به آخر مهیا و متشکل شد. (6 سپتامبر 2011)