جوانان کمونیست

یاشار سهندی: سنگسار، عمق کینه ورزی دین

فرستادن به ایمیل چاپ
Share
روز جمعه فرصتی دست داد و به اتفاق دوستان فیلم تکان دهنده " سنگسار ثریا میم" را به تماشا بنشینم. فیلم که تمام شد دم دمای غروب بود و اتاق نیمه تاریک، هیچکدام جرات نکردیم بلند شویم و چراغ اتاق را روشن کنیم تا مبادا صورتهای خود را ببینیم،  نمی توانستیم درچشمان همدیگر نگاه کنیم، مگر ممکن است؟ این سوال بودی در ذهن همه ما میگذشت. اندوهمان صد چندان بود، چون میدانستیم ممکن است و سی سال بود که ممکن شده بود.  فیلم "سنگسار ثریا میم" مانند بولدزری است که از روی انسان گذر کند. به تصویر کشیدن یک درنده خویی تمام عیار است. درنده خویی که در بطن دین نهفته است. سبعیت یک نظام اسلامی، که انسان در نزد این نظام و قوانین الهی آن یک موجود آلوده به گناه است و شیطان در زیر پوست آن. شیطان فرشته ای مغضوب، فرمان خدا را گردن نمیگذارد و در کار خدا نه میگذارد. شیطان این موجود عصیان گر در مذهب فقط بوسیله سنگ  دفع میشود. مراسم "رجم" حجاج یک "مراسم آیینی" نیست یک تمرین است برای همچین مراسمی. ابراهیم یکی از پیامبران به قصد قربت الهی فرزندش را قرار است سر ببرد. و این شیطان است که میخواهد مانع این عمل شنیع شود و پیامبر با سنگ پرانی شیطان را میراند. خدای رحیم از خون فرزند در میگذرد اما هنوز خون میخواهد؛ گوسفند نگون بخت برای ارضای خدا قربانی میشود. در این داستان مذهبی بخوبی میتوان رد پای شناعت و جنایت خفته در بطن دین را مشاهده کرد. در نظام اسلامی انسانها، بخصوص زنان شیطان هستند که باید بوسیله سنگ این شیطان را کشت.

سنگسار ثریا میم؛ تصویر گر انسان کشی است. تصویرگر  خشونت در حد بی نهایت آن است. دو ماه قبل(حدودا) بی بی سی در برنامه ای  به نام " اکران" با حضور کارشناسان به نقد این فیلم نشست. به گفته این کارشناس این فیلم ترویج خشونت بود بخصوص آنجا که فیلم در بیست دقیقه پایانی تصویر گر زجر ثریا است هنگامی که ذره دره جان او را میگیرند. این کارشناس محترم به همراه آن شبکه محترم هیچ نقدی به عمل خشن سنگسار نداشت. او هیچ اشاره ای نکرد که در مملکتی که او سنگش را به سینه میزد که "دیگرانی در هالیود قصد خراب کردنش را دارند" سی سال است به طور سیتماتیک این خشونت اعمال میشود تا وحشت را در دل مردم بکارد. کارشناس محترم و شبکه خبری بی طرف (!!) هیچگاه اشاره نکردند این خدا این مذهب این دین این حکومت خشن تا نفس دارند با همین روشهای ددمنشانه به حیات خود دوام دادند، آنها اشاره نکردند چون خود این شبکه در پا گرفتن این حکومت سنگسار نقش اول را داشت. آنها اشاره نکردند که در نزد این حکومت، مردم خود شیطان هستند و باید با سنگ آنها را از پای درآورد. سبعیت و جنایت امروزه آنها در خیابانها و زندانها ( و کل سی سال گذشته) از عمق همین دین منشا میگیرد. سبعیتی که در کلام جناب کدیور  این شیخ اصلاح طلب که در لباس یک انسان ظاهر شده بود (آخوندها وقتی میخواهند همدیگر را تحقیر کنند حکم میدهند مثل انسانها لباس بپوشند! ) در صدای امریکا در برنامه پارازیت میگفت: "آنها که میگویند مردم در روز عاشورا محارب خدا هستند شرع رانفهمیدن من میگویم از نظر شرع آنها که مردم را کشتن محارب با خدا هستند." وقتی کسی خودش را متشرع بداند بهرحال یک عده محارب با خدا هستند و محارب با خدا حکمش مرگ است. و از نظر متشرعین فقط با کشتن میشود جامعه را اداره کرد. در این میان  اسم مرتضوی  بد دررفته! ذات دین یعنی دشمنی با انسان، سنگسار نشانه مشخصی از عمق کینه ورزی دین و مذهب با انسان است.


(صحنه های انتهای فیلم اما تلاش کارگردان است تا نفس دین و مذهب را نجات دهد و همچنین یک اعاده حیثیت از ژورنالیسمی است که سی سال است چشم بر این جنایت سازمان یافته بسته است و به نوعی شریک جرم این جنایت بوده است. من اما بیشتر از این به آن نمی پردازم  خواننده را رجوع میدهم به نوشته گویای مینا احدی در انترناسیونال332)

 

مقالات رسیده

Bookmark and Share شما اینجا هستید: