جوانان کمونیست

ان طور که جمهوری اسلامی برنامه ریزی میکند همه تلاشش این است که دیگر اجازه  هیچ گونه تجمعی به مردم ندهد.عباس جعفری دولت ابادی  دادستان تهران  هفته پیش همین را اعلام کرد. او گفت که دیگر ما شاهد هیچ تجمع خیابانی نخواهیم بود. البته از ۲۲ خرداد هر بار همین را گفته اند و هر وقت که هنگامه تظاهراتی است همین بلوف را می زنند و گویا فکر نمیکنند دیگر تجمعی بشود ولی روز موعود، حضور  پرشمار مخالفین اب سردی بر روی سیاه انان میریزد. هرچند بعد از ۲۲ بهمن ما شاهد تجمع مردم به جز در مقابل زندان اوین که منجر به آزادی عزیزانمان می شود نبودیم، اما به نظر میرسد این عدم برگزاری تظاهرات بیشتر از جانب خود فعالین و مردم انقلابی صورت گرفت تا از حملات هیستریک جمهوری اسلامی بکاهند و در موفع خودش حسابشان را برسند.

در هشت مارس علیرغم تلاش مردم برای برپایی مراسم در تهران تجمعی شکل نگرفت. چون جمهوری اسلامی دیگر  به مرز جنون رسیده است و در این برهه شاید، اگر بتواند، ممکن است به وحشیانه ترین شکلی سرکوب بکند و همه تظاهر کنندگان را دستگیر کند و به جرم محاربه و اقدام علیه امنیت ملی واین جرمهای نخ نما شده  به دردسر بیندازد. عدم برگزاری هشت مارس از همین منظر اقدام درستی است. چون فعالین و مردم انقلابی به خوبی میفهمند که این  رفتارهای جمهوری اسلامی نمواتند طولانی باشد و در اولین فرصت  حسابشان را میرسند. ولی همین اجتماعات برگزار نشده هم حکومت اسلامی را به وحشت انداخت عربده های احمد خاتمی در باره مقابله با بد حجابی و کوتاه مماشاتشان با آن، آن هم در آستانه ۸ مارس از همین رو بود. مردم منتظر روزهای دیگر هستند که بتوانند با توازن قوای بهتری به مقابله با حکومت بپردازند. ولی ۸ مارس و گفتمان آزادی زن و برابری زن و مرد در جامعه دیگر قابل بایکوت و زیر سیبیلی رد کردن نیست و روز به روز عیان تر و پر رنگ تر میشود و بی شک نتایج مثبت بیشتری نیز به بار می آورد.

اما  بازهم این، اخر کار تجمعات خیابانی در پایان امسال نیست.روز چهارشنبه سوری  و حضور توده ای جوانان با اتش و ترقه و انفجار در راه است وحشت است که جمهوری اسلامی را فرا گرفته. چهارشنبه سوری  برای سران رژیم یک کابوس بزرگ است و هنوز  بین خودشان بررسی و کارشناسی میکنند که چگونه این روز را سپری کنند و مثل ۲۲ بهمن  که سرنگون نشدند پیروزی دیگر برای خودشان بیافرینند! چهارشنبه سوری  تا حدود زیادی یک استثنا در میان روزهای دیگر است و ان  برتری قابل ملاحظه نیروی مردم بر نیروهای سرکوبگر است. به دست گرفتن خیابانها ان چیزی است که هیچگاه رژیم نمیخواهد و نمی تواند ان را تحمل کند. حتی اگر یک روز باشد. این اتفاق یعنی برتری مردم بر رژیم در چهارشنبه سوری و تجربه عاشورا و ۲۲ بهمن برای مردم کافی ست تا دردسر بزرگی برای رژیم بیافریند. امسال دیگر با وجود رشد جنبش انقلابی و برگزاری دهها تظاهرات بزرگ، این روز حتما به یک کابوس بزرگ تبدیل خواهد شد. از همین رو با تهدید و ارعاب که سپاه و بسیج اماده باش است که هر شورشی را سرکوب کند و این تهدیدات لفظی که اگر بگیریم دیگر ازاد نمیکنیم، نشان میدهد که چه هراسی در دل انان به راه افتاده است. هرچند تهدید میکنند و در نظر دارند با  پخش  اسیبهای چهارشنبه سوری به خیال خود خانواده ها را از دور نگه داشتن فرزندان خود  از این روز تشویق کنند، اما به نظر میرسد امسال بر تعداد خانواده های شرکت کننده در این روز  افزوده شود. چون دیگر بحث اسیب و صدمه نیست که پدر و مادری فکر کنند این روز فقط سر و صدا ایجاد میکند. بحث ان است که سطح نفرت از جمهوری اسلامی به اکثریت  اعضای خانواده های مردم ایران رسیده است و همه مشتاقند که روزی برسد که این را نشان بدهند. در این روز بی شک شعارهای سیاسی و مقابله به مثل با نیروهای سرکوب افزایش بیشتری باید بگیرد و همه معادلات سران جمهوری اسلامی برای نشان دادن ارامش در کشور را بهم میزند. مردم با انقلابشان حکم به رفتن جمهوری اسلامی داده اند و این تهدادات جز سنگینی بار جنایات جمهوری اسلامی تاثیری بر انقلاب ندارد.

< قبلی		بعدی >