راه حل های شخصیت ها و جناح های رژیم برای انچه "برون رفت از بحران"ارائه میدهند از یک سو اوج وقاحت است و از سوی دیگر نشان دهنده اوج استیصال و درماندگی و ناتوانی اینان در حل معضل انقلاب!هرچند رهبر جمهوری اسلامی پشت تریبون پیام تبریک میفرستدو طوری میخواهد وانمود کند که همه چیز تمام شده است اما برای همه مشخص است که مقام عظمای ولایت سخنانش بی سروته تر از ان است که بخواهند "فصل الخطاب "ان را بدانند و بگویند خب همه چیز تمام شد و حالا هرچه شما بگویید.
جمهوری اسلامی انقدر ضعیف شده است که دیگر هر اقدامی که بکند جرقه اتش است. وحشت است که چهره و حرف های بی سر و ته شان می بارد! یکی میگوید همه را قبل از عید کم کم ازاد کنیم تا همه چیز بخوابد، سردار رادان میگیود هرکس چهارشنبه سوری امد را بگیریم و ازادش نکنیم، هاشمی و رضایی طرح انتخاباتی میدهند که شورای نگهبان یک ناظر داشته باشد و امرشمارش ارای انتخابات ازادتر بشود. حاج اقا اکرمی میگوید بهتر است همه چیز عادی شود. رییس جمهور بیاید مجمع تشخیص و هاشمی برود نماز جمعه و نشان بدهیم که اوضاع عادی است. کروبی هم به عنوان نفر اخر امد گفت بیا یید"یکبار برای همیشه یک تجمع بگذارید که خودمان امنیتش را برقرار میکنیم و یک رفراندوم هم بگذارید که ببینیم مردم نظارت استصوابی را میخواهند یا خیر" بالاخره شیر تو شیری تو این راه حلها است که البته همه از روی" خیرخواهی" برای جمهوری اسلامی نظر میدهند. اما به هر صورت مشخص است که هیچ کس دیگری را قبول ندارد و مشخص نیست با این همه ایده هاب ناب! باید چه کرد؟ همه را دور ریخت یا به ان توجه کرد؟
به نظر من در هر وصرت هیچ بحرانی حل نخواهد شد. گویی این ایده پردازان نمیدانند که کارشان خیلی خرابتر از آنیست که بتوان روی نظراتشان حتی بمانند چه برسد که عملی شوند! ان چنان بین حکومت و مردم از یکطرف و بین خود حکومتی ها شکاف افتاده است که دیگر حتی برای کار همیشگیشان یعنی گران کردن فلان جنس و ندادن حقوق به کارگران فلان کارخانه هم با مشکل روبه رو هستند. به طوری که سعی میکنند اینبار سریعتر حقوق کارگران را بدهند که نکند اعتصاب بکنند که از انجام همین هم عاجزند و نمونه اش را در صنایع برق می بینیم احتمال بیکار شدن حدود ۹۰۰۰۰۰ کارگر شاغل در این رشته به دلیل بدهی دولت به این صنعت! با انجام لایحه حذف یارانه ها هم مشکل دارند.
از روزهایی که میاید وقرار تجمع است به وحشت افتاده اند. درهیچ جا نه در مساله داخلی و نه بین اللملی ابرویی برایشان باقی نمانده است. تمام روزهایی که نمایش قدرت نمایی داشته اند به نمایش قدرت انقلاب و اعتراض تبدیل شده است. میلیونها دلار خرج میکنند که جلوی هرگونه اعتراض را بگیرند. با همه بگیر وببندها و دستگیریها و تجاوز ها وجنایتها و به قول خاتمی" احیانا اعدامها" هم ره به جایی نبرده اند. هرچه بیشتر فاصله بین مردم با مجموعه حکومتی ها بیشتر میشود حماقت اینان نیز بیشتر میشود. جمهوری اسلامی میداند به چه مصیبتی گرفتار امده که هیچ راه برون رفتی ندارد.اسانترین کار این است که هرچه سریعتر به قدرت انقلاب مردم سرنگون شوند و دفتر جنایات شان بسته شود.
| < قبلی | بعدی > |
|---|
