جوانان کمونیست

چند روزی بیشتر به یک مه-۱۱ اردیبهشت-  روز جهانی کارگر نمانده،روزی که بشریت متمدن،انسانهای آزادیخواه و جنبش سوسیالیستی برای ایجاد جهانی انسانی و برابر بپاخواسته و این روز را رقم زدند. در تاریخ، خصوصا در ۲۰۰ سال گذشته روزهایی هست که عزم انسانها و جنبش رهایی انسان، از قید و بند استثمار،عقب ماندگی و سنت و مذهب را نشان میدهد. اول ماه مه یکی از آن روزهاست. حدود صد و چند سال پیش کارگران علیه حکومت، کارفرمایان و سرمایه داران بپا خواستند و گفتند ما این شرایط ضد انسانی را نمیخواهیم. ما زندگی نمی کنیم که کار کنیم، کار میکنیم که زندگی کنیم. گفتند منزلت،معیشت حق مسلم ماست و گفتند که  ما نمیخواهیم از گرده مان کار بکشید و سود ببرید و خود ما که بوجود آورنده همه این امکانات هستیم از آن محروم باشیم.

در ایران هم سالیان زیادیست که این روز بزرگداشته میشود و روز اعتراض بخش وسیعی از جامعه است نسبت به حکومتی فاسد،جنایتکار و میلیاردر که از حاصل دسترنج نود درصد جامعه مانند انگل تغدیه میکند و فربه میشود. وضعیتی برای کارگران،معلمان و پرستاران،برای جوانان و دانشجویان،برای زنان و کودکان درست کرده که در تاریخ کم نظیر و شاید بتوان گفت بینظیر است. مردم هیچگاه این شرایط و حکومتی که مسبب آنست را نخواسته اند و علیه اش مبارزه کرده اند. گفته اند جمهوری اسلامی شایسته ما نیست.ما حکومت و جامعه ای آزاد و برابر و مرفه برای همگان میخواهیم،گفته اند ما جامعه ای انسانی میخواهیم و اینرا خیلی رسا و مدرن و بلند مشخصا در این ده ماه گذشته که انقلابی را علیه جمهوری اسلامی آعاز کرده اند، فریاد زده اند.در ادامه این انقلاب، ما یک مه را داریم که روز همه مردم است روز همه کسانی ست که در این ده ماه در خیابانها،در دانشگاه، در زندان و در جای جای آن جامعه با این حکومت جنگیده اند. روز کسانی ست که 6ماه به 6ماه حقوقهایشان را نگرفته اند و در اعتراض به آن دستگیر و زندان شده اند.روز کسانیست که از اعدام دلارا دارابی ها به خشم آمدند،روز کسانیست که از زندان و شکنجه و تجاوز نفرت دارند، روز کسانیست که از جانباختن ندا،سهراب و اشکانها گریستند و به خیابانها آمدند و اعتراض و آرمان نداها را به پیش بردند.یک مه روز ادامه انقلاب مردم است، روز همه جامعه و همه مردم است. باید جوانان،دانشجوها،زنان و کارگران دوشادوش هم به خیابانها بیایند و روز دیگری مانند ششم دیماه برای این رژیم قاتل،رژیم شکنجه و تجاوز و کهریزک بیافرینند. باید خیابانها را مال خود کنیم و بساط این اوباش و آدمکشان میلیاردر را از صحنه این جامعه کم کنیم.باید به خیابانها آمد و فریاد بزنیم فقر بس است،اعدام بس است، تجاوز و قتل بس است.دقیقا همان کاری که مردم دراین 10ماه گذشته بسیار درخشان انجام دادند و به پیش بردند. یک مه روز انسانیت است و همه باید در آن دخیل باشیم. برویم با هم در شهرها و محلات و پارکها خودمان را سازمان بدهیم و به خیابانها بیاییم و زندگیمان را که جمهوری اسلامی گرو گرفته،  پس بگیریم.

زنده باد جوانان و مردم انقلابی

زنده باد اول ماه مه