در شماره قبل دو سوال از مجموعه سوالاتی که سیاوش شهابی برای ما فرستاده بود را پاسخ دادیم در ادامه به سه سوال دیگر در این شماره نشریه جواب می دهیم. امیدواریم با طرح این سوالات به خصوص از طرف فعالین سازمان جوانان بتوانیم تصویر کامل و دقیقی از امر سازمانیابی جوانان به دست بدهیم.
سیاوش شهابی: علاوه بر این جمع ها (جمع های جوانان که در شماره قبلی مطرح شد ج.ک) چه اشکال دیگری از سازماندهی در میان جوانان در نظر دارید؟
نوید مینائی: امر سازمانیابی جوانان صورت های متنوعی دارد و بسته به روابطی که میان انان وجود دارد اشکال سازماندهی و وظایف مشخصی را در مقابل خود قرار می دهند. یکی از این اشکال تشکیل کمیته های محلات است. این شکل سازمانیابی همانطور که از اسمش معلوم است وظیفه و نقشه اش سازماندهی اعتراضات مردم در محل و در دست گرفتن کنترل محلات در مقابل اوباش بسیجی و بسیج محلات است. کمیته های محلی تلاش میکنند که فضای دوستی و همبستگی را در محل بوجود آورند. با شعار نویسی و پخش تراکت فضای محل را رادیکال و معترض نگاه دارند . کار خبررسانی در محل را به پیش برند. اگر فردی از محل دستگیر شد، اعتراض و مبارزه حول آن سازمان دهند. در مناسبتهای سراسری بیشترین نیرو را برای شرکت در اعتراضات سازمان دهند. محل را از تعرض نیروهای سرکوبگر امان نگاهدارند. بخصوص از تعرض اوباش حزب الله به زنان تحت عنوان "بدحجابی " جلوگیری کنند و در نهایت کنترل محلات را بدست بگیرند. معلوم است که فعلا چنین کمیته هایی نمی توانند کنترل دائمی محلات را در دست داشته باشند و بیشتر فعالیت انان مربوط به روزهای اعتراضی است ولی تشکیل و تقویت و سازماندهی و ایجاد همنظری میان جوانان محلات کار هر روزه و تعطیل ناپذیر جوانان است.
در سطحی دیگر جوانان به خصوص در دانشگاه ها نیز به درجات زیادی متشکل هستند. تشکیل گروه های دانشجویی که اتفاقا بسیار هم رادیکال و به درجات زیادی سیاسی هم هستند، امر روتین سازمانیابی جوانان است. در چنین جمع هایی نیز جوانان با توجه به محیط دانشگاه با خصوصیات ویژه ای که دارد و با توجه به فضای رادیکالی که چندین سال است که بر دانشگاه ها حاکم است، وظایف ویژه ای در دستور این جمع ها قرار می گیرد. تقویت گرایش سوسیالیستی که از جذابیت بالایی برای جوانان برخوردارست، زدن گرایشات ضد انقلابی و مصالحه جویانه با حکومت، زدن گرایشات ناسیونالیستی و قومگرایی و مذهبی، سازمان دادن انتشار نشریات و بولتن های دانشجویان، فراخوان به اعتراض بر سر مسایل مهم در دانشگاهها، از جمله مبارزه برای برچیده شدن کمیته های انضباطی و حراست و ارگانهای سرکوبگر در دانشگاه، مبارزه برای لغو جداسازی جنسیتی چه در دانشگاه و چه در سطح عمومی جامعه، مبارزه برای آزادی دانشجویان زندانی و زندانیان سیاسی، مبارزه برای خواستهای رفاهی دانشجویان و علیه معضلات اقتصادی دانشجویان و غیره و غیره و شرکت فعال و دخالتگر در اعتراضات فی الحال موجود در دانشگاه همه و همه وظایفی است که این جمع ها در دانشگاه به پیش میبرند
امر سازماندهی جوانان حتما با توجه به تغییر اوضاع و احوال و توازن قوا و تشکیل گروه های مختلف اشکال متنوعی به خود می گیرد ولی در هر صورت هر فعال سازمان جوانان در هر جمع و تشکلی که قرار می گیرد باید رهبر و سازمانده و مبلغ سیاست های حزب باشد و در واقع سکان رهبری آن جمع را به دست بگیرد.
سیاوش شهابی:برویم سراغ سوالات متفاوت تر. فضای سیاسی ایران به شدت دست خوش تغییرات بنیادینی مخصوصا در طول همین دو هفته گذشته از آغاز سال جدید قرار گرفته است. مردم و مخصوصا جوانان به روزهای اول اعتراضات می اندیشند و می خواهد کاری صورت دهند تا کار رژیم را یکسره کنند. سازمان جوانان در این دوره، چه برنامه ای برای سازمان دهی جوانان در نظر دارد؟
نوید مینایی: در فضای کنونی جامعه و با توجه به مبارزات جاری در جامعه جمع های جوانان و سازمان جوانان وظایف مهمی به عهده دارند. با توجه به اینکه فی الحال جوانان در صف مقدم مبارزه علیه جمهوری اسلامی هستند باید برای اینکه مبارزه خود را منسجم و هدفمند به پیش ببرند وظایف مشخصی دارند از جمله سازمان دادن اعتراضات و عکس العمل نشان دادن به مسائل روز جامعه. این گروه ها و فعالین باید خود را برای هر مراسم و اعتراضی از پیش اماده کنند. روزهایی مثل روزجهانی کارگر، ۱۶ اذرو غیره روزهای مهمی هستند که فعالین باید از پیش برنامه خود را برای آن آماده داشته باشند. باید بدانند چه شعار و پلاکاردی ببرند، برای به دست گرفتن اعتراضات از قبل با هم هماهنگ باشند و از قبل مثل هر تیم منسجمی برنامه ریزی و تقسیم وظایف کرده باشند. مثلا فرض کنید قرارست حکومت مراسم اعدامی را در ملاء عام انجام بدهد، یکی از وظایف فعالین جوانان سازمان دادن اعتراض و به هم زدن چنین مراسم هایی ست که همه این ها نیاز به برنامه ریزی و هماهنگی و داشتن تشکل منسجم و قوی ست. به اینها باید سازماندهی اعتراضات و تامین اتوریته برای این تاثیر گذاری، به دست گرفتن فضای اعتراضی چه در ایران و چه در خارج از ایران را اضافه کرد.
واقعیت اینست که جوانان چه در دانشگاه و چه در خارج از آن از سازمانیابی نسبی ای برخوردارند. جمع ها و محافل جوانان وجود دارد. این جمع ها وجود دارند، ولی این به معنای پایان کار نیست. این ها را باید گسترش داد و هر عضو فعال سازمان جوانان باید بتواند در این جمع ها اثر گذار باشد. در نهایت این جمع ها از نیروهای اصلی سازماندهی انقلاب جاری هستند. با شرکتشان در تظاهرات ها، در اعتصابات و با ارتباطات وسیع شبکه مانندی که در جامعه دارند بخشی از رهبران بالقوه انقلاب محسوب می شوند. سازمان جوانان باید توسط اعضا و فعالینش در این جمع ها نمایندگی شود و حرف و سیاستش پیش برود. امروز گرایشات مختلفی در ایران و خارج از ایران فعال هستند از انواع گرایشات چپ تا ناسیونالیستی و حتی اصلاح طلبان حکومتی. تقویت گرایش کمونیسم کارگری و تبدیل آن به خط و جهت عمومی در این جمع ها از وظایف اصلی سازمان جوانان است. ما در نقد گرایشات مختلف و بازدارنده موجود ادبیات و بحث های زیاد و غنی ای داریم که برای چنین روزی تولید شده اند، فرض کنید نقد اصلاح طلبی، نقد گرایشات تروتسکیستی و انواع چپ های رنگارنگ، و نقد ناسیونالیسم. امروز روزیست که همه آن ادبیات غنی که سالها برای تولیدش زحمت کشیده شده است باید در عرصه عمل استفاده شود، و این یکی از مهم ترین وظایف اعضای سازمان جوانان است که در هر ظرفیتی و هر شکل سازمانیابی به این مهم بپردازند. این یکی از مهم ترین عرصه های سازماندهی جوانان است.
البته عرصه سازماندهی به این موارد ختم نمی شود. در بالا بیشتر به جمع های فی الحال موجود پرداختیم ولی جمهوری اسلامی به وسعت جامعه برای خود دشمن ساخته است. به نظر من تمام دختران و پسرانی که فقط می خواهند مثل انسان امروزی زندگی کنند دشمنان سرسخت جمهوری اسلامی هستند، چه سازمان از پیشی داشته باشند و چه نداشته باشند. این جوانان در شرایط انقلابی امروز مستعد سازماندهی شدن هستند. این سازمان یابی طبعا باید حول اهداف و آرزوها و مطالبت آنها صورت بگیرد، اهداف و مطالباتی که به روشنی در سیاست های هر روزه و پایه ای حزب تدوین شده اند. یکی از وظایف سازمان جوانان سازماندهی این بخش از جامعه است. همین ده خواست فوری مردم را که حزب تدوین کرده را در نظر بگیرید. این سند می تواند یکی از مهم ترین و پرکاربردترین اسناد برای ایجاد جمع های جوانان باشد. هر کدام از بندهای آن خواست هر انسان معمولی ای در جامعه است. در شرایط امروز که جامعه تشنه سیاست تغییر و تحول در راستای ایجاد جامعه ای آزاد و مرفه و شاد است چنین اسنادی جایگاه ویژهای دارند. این یعنی تلاش اعضای سازمان جوانان برای ایجاد جمع هایی حول هر بند این سند. مثلا برابری مطلق و بی قید و شرط زن و مرد یکی از مطالبات مهم و اساسی انقلاب امروز ایران است و باید حول این خواست ها جوانان را متشکل کرد و سایر مطالباتی که در این سند به روشنی تدوین شده اند ماتریال حاضر و آماده ای در دست فعالین سازمان جوانان است.
سیاوش شهابی: ما در ایران بنا به شرایط هنوز هم فعالیت تشکیلاتمان منفصل است، امروز هم مخصوصا جوانان، در پی تشکلیابی و تقویت نیروی گروهی خود هستند. فکر می کنید امروز چه مکانیزمی را باید در پیش گرفت؟
نوید مینایی: اجازه بدهید ابتدا تشکیلات منفصل را کمی توضیح بدهیم. سازماندهی ما اساسا یک سازماندهی اجتماعی و توده ایست. هدفش بردن کمونیسم به قلب جامعه است. هدفش سازماندهی انقلاب است، همه اینها اتفاقا از طریق ایجاد فضای اجتماعی و دامن زدن به اعتراضات و اعتصابات هر چه گسترده تر و وسیعتر میسر است. بنابراین تا آنجا که به فعالیت وسیع و اجتماعی ما برمیگردد سازماندهی منفصل جایی ندارد. انفصال وقتی معنی پیدا میکند که از ارتباط اعضا و جمع ها با حزب صحبت میکنیم. به این معنی که این شکل از سازماندهی در واقع مربوط به تشکیلات حزبی ست که در شرایطی که حکومتی به شدت خونخوار در مقابل ما قرار دارد در واقع به ما تحمیل می شود. این شکل از سازمانیابی یعنی اینکه حزب که در راس تشکیلات است هسته ها و گروه های موجود را به هم معرفی و متصل نمی کند. دلیلش کاملا معلوم است و تجربه نشان داده که این شکل از کار بسیار خطرناک است و در صورتی که یکی از افراد یا گروه ها به هر دلیلی، مثلا نفوذ پلیس یا دستگیری لو برود همه شبکه ای که حزب درست کرده به خطر می افتد. ولی این به معنای ممنوعیت ارتباط افراد در محیط کار و زندگی با هم نیست. جزء مکمل این سیاست اینست که هر تشکلی باید بر اساس روابط طبیعی و در محل میان افراد که شناخت و حصول اطمینان یکی از ارکان آن ست صورت بگیرد. یعنی فعالی که در جایی زندگی می کند و کار می کند قطعا بهتر از هر کسی می تواند تشخیص بدهد که طرف مقابلش چقدر قابل اطمینان است. به این دلیل هر فعالی و هر گروهی باید در محل کار و زندگی خودش گروهش را درست کند. این شکل از سازمان یابی گرچه حرکت را کند می کند ولی از درجه بالایی از اطمینان استوار است و تشکیلات را تا حدود زیادی امن نگه می دارد. باید توجه کرد که این موضوع در کنار گسترش دائمی کمی گروه قرار می گیرد.
در این شکل از سازمان یابی در واقع تشکیلات به معنای دقیق کلمه از هم منفصل نیستند بلکه توسط مرکزیت سازماندهی حزب به هم مربوط و با هم هماهنگ هستند. اینجاست که اهمیت کار حزبی و ارتباط و گزارش دهی دقیق و منظم بیشتر معلوم می شود. در واقع کمیته سازمانده حزب مرکز سازماندهی و هماهنگی گروهها و تشکیلات های حزب در داخل است. عین همین اتفاق در خارج کشور هم می افتد و مثلا تشکیلات های مختلف حزب در شهر ها و کشورهای مختلف از طریق کمیته تشکیلات خارج هماهنگ می شوند.
ولی همانطور که گفتم این شکل سازمانیابی حزبی ست و در مورد هر گروه و جمعی صادق نیست. امروز نیاز به سازمان یابی فراتر از هسته های حزبی ست و هر تعداد از جوانان به خصوص باید برای پیروزی در مقابل جمهوری اسلامی خود را متشکل و متحد کنند. ارتباط این جمع ها با سازمان جوانان هم از طریق اعضا و فعالین حزب و سازمان جوانان تامین می شود. هر عضو و فعال سازمان جوانان هم مثل هر کس دیگری حلقه و شبکه ای از ارتباطات دارد که باید آن را سازمان دهد و حول سیاست های عمومی حزب گروه و جمع خود را تشکیل دهد. گروه های جوانان در محلات می توانند و باید با هم در ارتباط باشند و شبکه ای از گروه های جوانان در محلات مختلف درست کنند که در نهایت بتوانند کنترل محلات و در موقع اعتراضات و تظاهرات ها سازماندهی مردم را به عهده بگیرند.
| < قبلی | بعدی > |
|---|
