جوانان کمونیست

از ماجراي کنفرانس برلين ده سال مي گذرد. کنفرانسي که براي عادي سازي جمهوري اسلامي برگزار شده بود. کنفرانسي که قرار بود به دنيا بگويد جمهوري اسلامي دارد خوب مي شود و مي شود با او وارد مناسبات عادي و نرمال بين المللي شد. کنفرانسي که قرار بود پرده اي از فراموشي روي همه جنايات جمهوري اسلامي و ماهيت ضد انساني آن بکشد و صدها هزار قرباني آن را به فراموشي بسپارد.نهاد هاينرش بول آلمان متعلق به حزب سبز آلمان که آن روزها در دولت شريک بود مي خواست با دعوت از تعدادي پاسدار ولتر و روشنفکر ديني و شخصيت هاي ديگر به مردم دنيا بگويد جمهوري اسلامي يک روي خوب هم دارد و مي توان آن را تحمل کرد و در آن سرمايه گذاري کرد و همزمان اپوزيسيون آن را بايد منزوي کرد!

همان روز حزب کمونيست کارگري جلوي اين سياست مماشات جويانه و فرصت طلبانه ايستاد، ما از همانروز اعلام کرديم به جمهوري اسلامي اجازه نمي دهيم در خارج از کشور دست و پايش را دراز کند، نه سفير فرهنگي اش را قبول مي کنيم و نه اصلاح طلبانش را و نه هيچ نسخه شکلاتي ديگري را، جمهوري اسلامي بايد برود! آن روز تعداد کساني که به حکومت اسلامي توهم داشتند کم نبودند، کم نبودند کساني که همراه با سفيران جمهوري اسلامي به ما حمله کردند و ما را برهم زننده نظم و روند بهبود اوضاع جامعه يعني عادي سازي جمهوري اسلامي خواندند و هر چه خواستند گفتند. هنوز هم تفاله هاي آن سياست مدافع رژيم در اپوريسيون طرفدار رژيم پيدا مي شوند و هنوز هم عده اي به خاطر برهم زدن کنفرانس برلين دلشان از ما پر است. کنفرانس برلين را هزاران زن و مردي بر هم زدند که داغ جنايات جمهوري اسلامي را بر تن خود و عزيزان خود داشتند. کساني که حاضر نشدند جمهوري اسلامي را با هيچ تعديلي قبول کنند و ماهيت ضد انساني اين رژيم برايشان محرز بود.

ولي اتفاق مهمي که در اين زمينه براي مردم افتاد اين بود که صدا و سيماي رژيم به حضور و تاثير بي چون چراي حزب کمونيست کارگري اقرار کرد و اولين بار بود که تصوير مينا احدي از تلويزيون رژيم اسلامي پخش مي شد. براي ما اعضا و فعالين حزب که آنروز در ايران بوديم روزهاي شيرين و در عين حال سختي بود. چرا که به وسعت هر چه تمام تر مطرح مي شديم و چهره هاي چهره هايمان را مردم مي ديدند گرچه با تبليغات مذهبي و مردسالارانه حکومتي همراه بود ولي از همانروز مردم در ناسيه اين حزب ديدند که به هيچ وجه سر کوتاه آمدن و عقب نشيني از سرنگوني جمهوري اسلامي را ندارد. سختي کار اما در اين بود که هنوز بخشي از جامعه به اصلاحات و جامعه مدني امثال خاتمي توهم داشتند و معتقد بودند راه اصلاح نظام باز است و براي آن بايد کوشيد. فکر مي کردند مي شود هيولاي اسلامي را با تلاش چند پاسدار سابق چند روشنفکر ديني رنگ کرد و از داخلش حکومتي متناسب با حقوق بشر بيرون آورد، حتي همان حقوق بشر نيم بند موجود را! ما اعلام کرديم اجازه نمي دهيم جمهوري اسلامي را به عنوان نماينده مردم جا بزنيد و جنايات آن را به فراموشي بسپاريد، و اجازه نداديم. و تا روزهايي که همه به اين نتيجه برسند ما تلاش کرديم و مبارزه کرديم. کار سختي بود تا به کساني که توهم اسلام پروتستانيزه را داشتند بقبولانيم نمي شود و ماهيت رژيم اسلامي با اصلاحات و حقوق انساني جور در نمي آيد. به آنها نوبل دادند و ما را اخلالگر ناميدند ولي ما عقب ننشستيم و مبارزه کرديم تا نظر عمومي را عوض کرديم.

اتفاقي که طي اين سال ها افتاد اما اين بود که مردم از فکر اصلاح رژيم درآمدند و به سرعت متوجه شدند تا روزي که حتي يک نفر از کساني که حتي يک روز با حکومت اسلامي همکاري داشته در راس قدرت باشد، از حقوق شان خبري نيست، از آزادي و برابري و رفاه خبري نيست. ولي جبهه شکلاتي حفظ نظام با اينکه در عمل و در جامعه شکست خورده بود ولي از صحنه خارج نشد و امروز هم در گرماگرم انقلاب دست به کار به شکست کشاندن آن و حفظ جمهوري اسلامي نازنين اش است، دروغ مي گويد و تحريف مي کند و مي خواهد مردم را اين بار به يک امامزاده ديگر بفريبد.

کنفرانس برلين با نام حزب کمونيست کارگري ايران گره خورده است. همانروز کيهان و صدا و سيماي رژيم فکر مي کردند با نشان دادن صحنه هاي کنفرانس ضربه محکمي به حزب وارد مي کنند در حاليکه نتيجه کاملا برعکس بود. شاهد اين مدعا شکست کامل جبهه اصلاح رژيم براي متعارف کردنش بود و تلاش امروز بي بي سي براي حذف حزب از تاريخ کنفرانس برلين است.جمهوري اسلامي مي خواست از ما اين تصوير را بدهد که حتي به آزادي بيان هم اعتقادي نداريم! و امروز بي بي سي مي خواهد ما را از اين تاريخ حذف کند، نه جمهوري اسلامي آنروز موفق شد و نه بي بي سي امروز موفق مي شود. تصويري که بي بي سي امروز از آن واقعه مهم مي دهد دروغ هاي گنجب مبتي بر بي بيگناهيش است، گوبا اعلام برائت گنجي تنها و مهمترين واقعه آن کنفرانس بوده است. بي بي سي ست ديگر هنوز در تقلاي حفظ رژيم خونخوار اسلامي ست! اما سرنگوني رژيم اسلامي و برقراري آزادي و برابري حرف روز اول ما و هدف مبارزه ده ها ساله ما بوده و امروز به هدف انقلاب ايران بدل شده است.

کنفرانس برلين نقطه عطفي در مبارزه مردم و در راس ان حزب کمونيست کارگري با جمهوري اسلامي و انواع طرفداران درون و بيرونش بود. اين واقعه و تبعات آن نشان داد جمهوري اسلامي نه تنها اصلاح پذير نيست و به خوديهايش هم رحم نمي کند بلکه دست طرفداران در سايه اش را هم براي مردم رو کرد و تنها نيروي منسجم و انقلابي را به مردم معرفي کرد. برنده نهايي اين واقعه خط سرنگوني طلبي و آزادي و برابري همين امروز يعني حزب کمونيست کارگري ايران و مردم ايران بودند.