درسی و سومین سالگرد انقلاب مردمی 57 بسر می بریم، انقلابی که میرفت به واقعه ای با شکوه و متجلی و کاملا انسانی مبدل شود ، انقلابی که قشر ضعیف و همه توده های مردم با فشارهای اقتصادی و سیاسی که کشیده بودند با شعار مرگ بر شاه آنرا فریاد کشیدند و شروع کردند و بهمن 57 زمانی بود که مزد آن همه زحمت را می خواستند که ببیننند ، انقلابی که جشن و شادی را در دل همه مردم نشاند، افسوس و آه و دریغ که آن انقلاب متجلی و با شکوه نیز مثل خیلی دیگر از انقلاب های مردمی که در طول تاریخ دیده شده توسط فرصت طلبان دزدیده شد. از طرف تریبون ها و تبلیغات خارجی امثال بی بی سی و .... بتی ساخته شد بنام خمینی که شکوه آن انقلاب را تبدبل به ارتجاع نابی کرد، خمینی متحجر با شعار مبارزه با وحدت کلمه از تمام کسانی که زحمت کشیده بودند، کسانی که تاوان داده بودند و کسانی که در آن راه خونشان ریخته شد گوی سبقت را گرفت. چه کسی هست که صحبت های خمینی منحوس را در بدو ورودش فراموش کرده باشد؟ چه کسی است که یادش برود این یکی از خونخواران تاریخ با نشان دادن در باغ سبز چه فجایعه ای را به بار آورد، با شعار من تو دهن این دولت می زنم و دولت تعیین می کنم، آب و برق را مجانی می کنم، در اصل تو دهنی بزرگ بود به همه مردمی که در این راه خون داده بودند و مبارزه کرده بودند. حال 33 سال از آن دوران می گذرد. بوضوح چه از داخل و چه از خارج همه میبینند شرایط فعلی ایران را، انقلاب 57 یکی از شعارهایش بر چیده شدن تبعیضات اقتصادی، اجتماعی و سیاسی و انحا اختلاف طبقاتی بود و حال مشاهده می کنیم که فقر و تبعیض و اختلاف طبقاتی در ایران بیداد می کند و نیز انزوا یی که در حال حاضر ایران در جامعه بین المللی در آن بسر می برد. مردم انقلاب کردند که به عقب بر نگردند و این شعار آنها هم شد در مدت زمانی که انقلاب توسط این جانیان بشری در حال دزدیده شدن بود. فشار بر کارگران اکثریت جامعه و بخش کم در آمد جامعه هر روز بدتر از روز قبل است، یکی از شرم آورترین و آزار دهنده ترین مشکلات اقتصادی جامعه تن فروشی زنان و فروش اعضای بدن مثل کلیه بخاطر فقر است، آمار طلاق و آمار دزدی و بزهکاری، جنایت، اعتیاد در ایران سر به فلک می کشد، اگر بخواهم از آزادی های مدنی و اجتماعی بگویم باید زیر خط صفر صحبت کنم، اختناق و خفقان در ایران آمارش بی نهایت است، آزادی کلمه ای است در ایران همانند این که بخواهیم پنگوئن را در کویر لوت بجوئیم، هر روز موقع روشن کردن تلویزیون و یا گشتن در سایتهای مختلف اینترنتی فقط و فقط باید این را شنید : فلان فعال سیاسی زندانی شد یا تبعید شد و یا اعدام شد و فلان فعال دانشجوئی ستاره دار شد ویا حکم حبس گرفت و یا اینکه از تحصیل محروم شد. خامنه ای خونخوار و هم کیشانش بعد از انقلاب 88 که باز صدای اعتراض مردمی بود با زور و سرکوب و کشتار و تجاوز موقتا مردم را به خیال خود ساکت کردند. خامنه ای در نمازجمعه روز14 بهمن اعلام کرد که کدام بحران؟ مردم با نشاطند و هیچ مشکلی در ایران نیست!! شرایط ایران در حال حاضر که در آن بسر می بریم یکی از شرایطی است که بدترین و بحرانی ترین دوران را بسر می برد و مسلما سایه این بحران و تحریم و فشار بر سر مردم ایران است و بی شک نمی شود با این مسئله بصورت حقیقی برخورد نکرد، فشار و زور و زندگی پر از استرس در حیات خیلی از مردم ایران براحتی دیده می شود، و خلاصه اینطور می توانم بگویم که هیچ زور و دیکتاتوری در هیچ جای دنیا پا بر جا نخواهد ماند، شاهان و قدرتهای بزرگی بودند مثل همان محمد رضا شاه پهلوی که هیچ کس تصورش را نمی کرد توسط مردم مبارز ایران به پائین کشیده شود، شک ندارم کلک این رژیم پست و خونخوار هم کنده است تمام این فشارهای اقتصادی و سیاسی و اجتماعی صحه بر نزدیک شدن پایان عمر این آدم خواران می گذارد ، مردم دیگر نخواهند گذاشت این بار انقلابشان که الان در دور قبل از طوفان هستیم بدست فرصت طلبان و حکومت های متحجر بیافتد . زنده باد آزادی و زنده باد برابری .
این مطلب در نشریه جوانان کمونیست 541 منتشرشده است. نشریه را از لینک زیر میتوانید دانلود کنید:
http://www.mediafire.com/
| < قبلی | بعدی > |
|---|
